Ο Ιερομάρτυρας Κυριακός των Ιεροσολύμων

Εκείνος που υπέδειξε στην αγία Ελένη το σημείο όπου ήταν κρυμμένος ο Τίμιος Σταυρός, βρέθηκε αργότερα κρεμασμένος πάνω σε χάλκινο πυρακτωμένο κρεβάτι μαρτυρίου. Πριν από το βάπτισμα ονομαζόταν Ιούδας και ανήκε στην ιουδαϊκή κοινότητα της Ιερουσαλήμ, όμως η αλήθεια του Χριστού άλλαξε ολόκληρη τη ζωή του. Όταν παρευρέθηκε στην εύρεση του Τιμίου Ξύλου, ένιωσε βαθιά μέσα του τη δύναμη του Εσταυρωμένου και πίστεψε με όλη του την καρδιά.

Έλαβε το άγιο βάπτισμα και ονομάστηκε Κυριακός, παίρνοντας νέο όνομα για τη νέα του πορεία. Η καθαρότητα του βίου του και η ενάρετη πολιτεία του τον ανέδειξαν σύντομα ξεχωριστό μέσα στην Εκκλησία των Ιεροσολύμων. Οι χριστιανοί της πόλεως αναγνώρισαν σε αυτόν έναν άνθρωπο γεμάτο σύνεση, πραότητα και αγάπη για τον Κύριο.

Έτσι, με κοινή φωνή κλήρου και λαού, τον εξέλεξαν επίσκοπο και πατριάρχη της αγίας πόλεως. Στη διακονία του ποίμανε με πατρική στοργή το ποίμνιο και στήριξε με τον λόγο και τα γραπτά του τους πιστούς. Έγραψε πολλές επιστολές που απομάκρυναν ψυχές από την ειδωλολατρική πλάνη και τις οδήγησαν στον αληθινό Θεό.

Έτσι έφτασε στα δύσκολα χρόνια του Ιουλιανού του Παραβάτη, που σήμαναν την κορύφωση της δοκιμασίας του. Όταν ο Ιουλιανός εκστράτευσε εναντίον των Περσών, πέρασε από την Ιερουσαλήμ και έμαθε για τη φήμη του ιεράρχη. Διέταξε αμέσως να του τον φέρουν μπροστά του και προσπάθησε να τον αναγκάσει να θυσιάσει στα είδωλα του παλαιού κόσμου.

Ο Κυριακός όμως αρνήθηκε με σταθερότητα και έλεγξε με παρρησία τον αυτοκράτορα για την αποστασία και τη σκληρότητά του. Ο Ιουλιανός εξοργίστηκε από το θάρρος του γέροντα ιεράρχη και αποφάσισε να τον τιμωρήσει με φρικτό τρόπο. Πρόσταξε πρώτα να του κόψουν το δεξί χέρι, λέγοντας πως με αυτό το χέρι είχε γράψει πολλές επιστολές και είχε ξεριζώσει πολλούς από την λατρεία των θεών.

Έπειτα διέταξε να χύσουν στο στόμα του λιωμένο μολύβι και να τον ξαπλώσουν επάνω σε χάλκινο πυρακτωμένο κρεβάτι. Ο μάρτυρας υπέμεινε όλα αυτά τα φοβερά βασανιστήρια με γαλήνη και προσευχή προς τον Κύριο. Στον τόπο του μαρτυρίου έφτασε και η μητέρα του, η οσία Άννα, για να δει για τελευταία φορά τον αγαπημένο της γιο.

Οι στρατιώτες τη συνέλαβαν αμέσως, την κρέμασαν από τα μαλλιά και ξέσχισαν τις σάρκες της με σιδερένια όργανα. Έτσι η ευλογημένη μητέρα πρόλαβε στον στέφανο του μαρτυρίου τον ίδιο της τον γιο. Μετά τον θάνατο της μητέρας του, οι δήμιοι έριξαν τον άγιο μέσα σε μεγάλο καζάνι γεμάτο με βραστό λάδι.

Εκεί, την ώρα που οι φλόγες θέριευαν, ένας στρατιώτης τον κάρφωσε με το ακόντιό του στην καρδιά. Με τον τρόπο αυτό ο πατριάρχης Ιεροσολύμων παρέδωσε το πνεύμα του στον Κύριο τον οποίο τόσο αγάπησε. Το μαρτύριό του τοποθετείται γύρω στα χρόνια της εκστρατείας του παραβάτη αυτοκράτορα κατά των Περσών.

Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις είκοσι οκτώ Οκτωβρίου κάθε χρόνο με ιδιαίτερη ευλάβεια. Η πορεία του Κυριακού φανερώνει με μοναδικό τρόπο τη δύναμη της θείας χάριτος μέσα στην ανθρώπινη ψυχή. Από ιουδαίος έγινε χριστιανός, από χριστιανός ιεράρχης και από ιεράρχης μάρτυρας του Χριστού.

Το χέρι που κάποτε υπέδειξε τον τόπο του Τιμίου Σταυρού, αργότερα κόπηκε για την αγάπη του Εσταυρωμένου. Το στόμα που κήρυξε την αλήθεια γέμισε με λιωμένο μολύβι, χωρίς όμως να σιωπήσει την ομολογία της πίστεως. Το σώμα που έφερε τη σφραγίδα της ιερωσύνης βυθίστηκε στο καζάνι, αλλά η ψυχή του ανέβηκε καθαρή στους ουρανούς.

Έτσι ο ιερομάρτυρας Κυριακός κατέλαβε επάξια τη θέση του ανάμεσα στους μεγάλους ομολογητές της Εκκλησίας. Η μνήμη του παραμένει ζωντανή και φωτίζει τους πιστούς με το παράδειγμα της αμετακίνητης πίστεως στον Κύριο.