Η οικογένεια που έγινε ολόκληρη μαρτυρική Εκκλησία

Επτά παιδιά στάθηκαν δίπλα στους γονείς τους μπροστά στους δημίους και ομολόγησαν τον Χριστό χωρίς κανέναν δισταγμό. Όταν τα αγκάθια του βασανισμού άνοιξαν τις πληγές τους, άγγελοι Κυρίου κατέβηκαν και έλυσαν τα δεσμά μέσα στο ίδιο το δικαστήριο. Ο Τερέντιος και η Νεονίλλη ζούσαν στη Συρία και είχαν δημιουργήσει μια πραγματική κατ' οίκον εκκλησία μέσα στο σπιτικό τους.

Από τον ευλογημένο γάμο τους γεννήθηκαν επτά παιδιά, ο Σάρβηλος, ο Φώτιος, ο Θεόδουλος, ο Ιέραξ, ο Νίτας, ο Βήλος και η Ευνίκη. Οι γονείς τα ανέθρεψαν με ευσέβεια, με μία ψυχή, με μία καρδιά και με το ίδιο ακριβώς φρόνημα μέσα στο σπίτι. Όταν ξέσπασε ο διωγμός κατά των χριστιανών, κάποιοι ειδοποίησαν τους δύο συζύγους πως κινδύνευαν να συλληφθούν από τις αρχές.

Ο Τερέντιος και η Νεονίλλη αναρωτήθηκαν αν έπρεπε να φύγουν μακριά για να σώσουν τα παιδιά τους ή να μείνουν με γενναιότητα. Τα πέντε αγόρια και οι δύο κόρες έδωσαν αμέσως τη δική τους αποφασιστική και ξεκάθαρη απάντηση μέσα στο σπίτι. Γιατί να φύγουν, ρώτησαν τα παιδιά, αφού ο διωγμός είχε ήδη απλωθεί σε όλη τη γύρω περιοχή.

Η αναχώρησή τους θα έσπερνε πανικό στους εκεί χριστιανούς και θα κλόνιζε το θάρρος των αδελφών τους. Το σπουδαιότερο, έλεγαν, είναι πως η Εκκλησία δεν στηρίζεται από φυγάδες αλλά από μάρτυρες και αθλητές. Έτσι, ολόκληρη η οικογένεια αποφάσισε να μείνει σταθερή στη θέση της και να περιμένει το μαρτύριο.

Συνελήφθησαν όλοι μαζί από τους ειδωλολάτρες και οδηγήθηκαν στο άνομο δικαστήριο των αρχόντων. Εκεί ομολόγησαν με παρρησία τον Χριστό και χλεύασαν ανοιχτά τα είδωλα μπροστά στους δικαστές τους. Οι δήμιοι τους κρέμασαν και άρχισαν να ξεσχίζουν τα πλευρά τους με σιδερένια εργαλεία βασανισμού.

Έπειτα έχυναν δυνατό ξίδι μέσα στις ανοιχτές πληγές και τις έκαιγαν με αναμμένες λαμπάδες. Οι άγιοι όμως προσεύχονταν με θέρμη και παρηγορούσαν ο ένας τον άλλον μέσα στους πόνους τους. Ο Θεός δεν παρέβλεψε τη δέηση τους και απέστειλε τους αγίους αγγέλους Του ολόγυρα.

Εκείνοι έλυσαν τα δεσμά τους και θεράπευσαν αμέσως όλες τις πληγές των μαρτύρων. Οι ειδωλολάτρες έμειναν έντρομοι όταν είδαν τους αγίους ξαφνικά ελεύθερους και εντελώς υγιείς μπροστά στα μάτια τους. Αποφάσισαν τότε να τους ρίξουν στα άγρια θηρία μέσα στο στάδιο της πόλης.

Όμως τα θηρία, με προσταγή Θεού, έγιναν ήμερα σαν αρνάκια και δεν άγγιξαν καθόλου τα σώματα των μαρτύρων. Οι μανιασμένοι διώκτες ετοίμασαν αμέσως μεγάλο καζάνι γεμάτο με καυτή πίσσα και ζέουσα φωτιά. Έριξαν μέσα τους αγίους, αλλά η φωτιά έσβησε ξαφνικά και το καζάνι κρύωσε ολόκληρο.

Η πίσσα έγινε σαν δροσερό νερό και δεν προκάλεσε καμία βλάβη στα ευλογημένα σώματα. Βλέποντας ότι τίποτα δεν μπορούσε να βλάψει αυτή την αγία οικογένεια, οι ασεβείς δικαστές οργίστηκαν περισσότερο. Διέταξαν τότε τον αποκεφαλισμό όλων με το ξίφος, γονιών και παιδιών μαζί.

Έτσι, και οι εννέα μαζί παρέδωσαν τις ψυχές τους στον Κύριο την εικοστή ογδόη ημέρα του Οκτωβρίου. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη τους με ευλάβεια και ζητά την πρεσβεία τους για ίαση των ασθενειών της ψυχής και του σώματος. Μέσα από το πανάγιο αίμα τους, η μαρτυρική οικογένεια έγινε στολίδι αιώνιο της πίστης.