Ευστολία και Σωπάτρα, οι μοναχές των ανακτόρων

Η κόρη του αυτοκράτορα Μαυρικίου άφησε τα παλάτια της Κωνσταντινούπολης για να ζήσει δίπλα σε μια ταπεινή μοναχή από τη Ρώμη. Εκείνη η μοναχή, η Ευστολία, είχε ήδη μοιράσει όλη την πατρική της περιουσία σε φτωχούς και σε κορίτσια που είχαν χρειαστεί βοήθεια στην αιώνια πόλη. Η Ευστολία γεννήθηκε στη Ρώμη από γονείς ευσεβείς και ιδιαίτερα εύπορους, μέσα σε κλίμα πραγματικής χριστιανικής αγωγής.

Από μικρή αγάπησε την αγνότητα, τη νηστεία και την προσευχή, και ζούσε με σεμνότητα μέσα στο σπίτι του πατέρα της. Όταν οι γονείς της έφυγαν από αυτή τη ζωή, κληρονόμησε σημαντικά αγαθά, αλλά δεν θέλησε να τα κρατήσει για τον εαυτό της. Διέθεσε όλη την περιουσία σε φιλανθρωπικά έργα και βοήθησε με τρυφερότητα νέες κοπέλες που είχαν παρεκτραπεί από τον δρόμο τους.

Όταν ένιωσε πως είχε ολοκληρώσει το έργο της στη Ρώμη, ξεκίνησε για την Κωνσταντινούπολη, με μόνη συντροφιά τη φλόγα της αγάπης για τον Χριστό. Στη βασιλεύουσα μπήκε σε γυναικείο μοναστήρι και αφοσιώθηκε με σταθερότητα στη μοναχική ζωή, χωρίς συμβιβασμούς και χωρίς υπεκφυγές απέναντι στον κανόνα. Η αυστηρή και ενάρετη πολιτεία της Ευστολίας έγινε γρήγορα γνωστή σε ολόκληρη την πόλη της Κωνσταντινούπολης.

Οι αδελφές του μοναστηριού την αγάπησαν βαθιά, ενώ πλήθος λαϊκών έρχονταν να την συμβουλευτούν και να βρουν παρηγοριά στα λόγια της. Εκείνη τα χρόνια βασίλευε στο παλάτι ο Μαυρίκιος, και η κόρη του Σωπάτρα ζούσε ανάμεσα σε πλούτη, τιμές και ανακτορικές συνήθειες της εποχής. Η ψυχή της όμως δεν αναπαυόταν στη χλιδή και αναζητούσε κάτι βαθύτερο από όσα της πρόσφερε η αυτοκρατορική αυλή.

Μια ημέρα κατέβηκε στον ναό της Παναγίας των Βλαχερνών, για να προσευχηθεί μπροστά στη χάρη της Θεοτόκου. Εκεί συνάντησε την Ευστολία και άνοιξε την καρδιά της σε εκείνη με εμπιστοσύνη και απλότητα. Της ζήτησε να γίνει πνευματική της μητέρα και φύλακας της ψυχής και του σώματός της.

Η Ευστολία δέχτηκε με αγάπη, και η Σωπάτρα έλαβε σύντομα το μοναχικό σχήμα μέσα σε δάκρυα συγκίνησης. Από τότε άρχισε να μαθαίνει την υπακοή, τη νηστεία και τους κόπους της πραγματικής ασκητικής ζωής. Άφησε για πάντα τη δόξα του παλατιού και ακολούθησε με χαρά τον στενό δρόμο του Ευαγγελίου.

Η Σωπάτρα ζήτησε από τον πατέρα της έναν κατάλληλο χώρο, για να ζήσει με ησυχία τη νέα της ζωή κοντά στη γερόντισσά της. Ο Μαυρίκιος της παραχώρησε ένα ανακτορικό κτίσμα, το οποίο εκείνη μετέτρεψε σε μοναστήρι με αυστηρό τυπικό και πνευματική τάξη. Έχτισε εκεί ναό και εγκαταστάθηκε μαζί με την Ευστολία, συνεχίζοντας τους κόπους και τις αγρυπνίες της μοναχικής ζωής.

Με τον καιρό άλλες ευσεβείς νέες παρακάλεσαν τις δύο αγίες να τις δεχθούν κοντά τους και να μοιραστούν τον ίδιο τρόπο ζωής. Οι άγιες γυναίκες δεν αρνήθηκαν, αλλά τις υποδέχτηκαν με μητρική στοργή και τις καθοδήγησαν στα μυστήρια της προσευχής. Μετά από πολλά χρόνια ασκήσεων η Ευστολία αναπαύθηκε εν Κυρίω, αφού οδήγησε πολλές ψυχές στον δρόμο της σωτηρίας.

Άφησε διάδοχό της την Σωπάτρα, η οποία ανέλαβε τη φροντίδα της μοναστικής αδελφότητας με σύνεση και φόβο Θεού. Διοίκησε το μοναστήρι κατά το παράδειγμα της πνευματικής της μητέρας, χωρίς να προδώσει ποτέ τον κανόνα της ζωής της. Φτάνοντας στην τελειότητα της αρετής, παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή της σε Εκείνον τον Οποίο αγάπησε από νεαρή ηλικία με όλη της την ύπαρξη.

The file should be saved as `11_09_Αγίες_Ευσταλία_και_Σωπάτρα_Ελληνικά_Καθαρά. **File: `11_09_Αγίες_Ευσταλία_και_Σωπάτρα_Ελληνικά_Καθαρά. %$ Ευστολία και Σωπάτρα, οι μοναχές των ανακτόρων $%