Όσιος Σωφρόνιος ο Ομολογητής της Τσιοάρα

Μέσα στα δάση της Τρανσυλβανίας, ένας ταπεινός μοναχός σήκωσε τη φωνή του ενάντια στη βίαιη καταπίεση των Ορθοδόξων Ρουμάνων από τις καθολικές αρχές της εποχής. Ο Όσιος Σωφρόνιος φυλακίστηκε δύο φορές, βασανίστηκε σκληρά για τον Χριστό, και τελικά κέρδισε ισονομία και Ορθόδοξο επίσκοπο για τον λαό του. Καταγόταν από το χωριό Τσιοάρα Σέμπες, που βρίσκεται στην επαρχία της Άλμπα, στα ρουμανικά εδάφη της Τρανσυλβανίας.

Από μικρό παιδί έδειχνε μεγάλη αγάπη προς τον Χριστό και αφοσίωση στη ζωή της Εκκλησίας. Δεν παραξένεψε λοιπόν κανέναν όταν αργότερα έλαβε το αγγελικό σχήμα και ντύθηκε τη μοναχική στολή. Επέστρεψε στο χωριό του το έτος χίλια επτακόσια πενήντα έξι, αναζητώντας τόπο ησυχίας και προσευχής.

Μέσα στο πυκνό δάσος της περιοχής ίδρυσε ένα μικρό ασκητήριο, το οποίο ονομάστηκε Σκήτη της Τσιοάρα. Σύντομα έφτασαν εκεί αρκετοί μαθητές, καθώς οι φήμες για την άγια ζωή του ταξίδευαν από στόμα σε στόμα. Η φλόγα της πίστης άναβε γύρω του και τραβούσε ψυχές διψασμένες για πνευματική καθοδήγηση.

Εκείνα τα δύσκολα χρόνια οι καθολικές αρχές πίεζαν τους Ορθοδόξους να εγκαταλείψουν την πατροπαράδοτη πίστη τους. Ο Όσιος Σωφρόνιος δεν άντεξε να βλέπει τον λαό του να ταλαιπωρείται και βγήκε από την ησυχία της σκήτης. Περπάτησε χωριό προς χωριό σε όλα τα μέρη της Τρανσυλβανίας, που οι ντόπιοι αποκαλούσαν Αρδεάλ.

Με λόγια θερμά και ψυχή φλογισμένη στήριζε τους πιστούς να μείνουν σταθεροί στην Ορθόδοξη Παράδοση. Το κήρυγμά του είχε τόση δύναμη και τόσο μεγάλη απήχηση, ώστε ανησύχησε τις αρχές της περιοχής. Ο διοικητής της Τρανσυλβανίας έδωσε εντολή να συλληφθεί ο όσιος και να ριχτεί στη φυλακή.

Εκεί τον χτύπησαν σκληρά και τον ταπείνωσαν, μα η καρδιά του δεν λύγισε ούτε στιγμή. Όταν αποφυλακίστηκε, αντί να φοβηθεί, πήρε ξανά τον δρόμο του κηρύγματος με ακόμη μεγαλύτερη ορμή. Πήγε στα ορεινά χωριά της οροσειράς Απουσένι, όπου ο κόσμος ζούσε φτωχικά και πιστά.

Συνελήφθη και πάλι από τους διώκτες της Ορθοδοξίας, υπέμεινε νέα βασανιστήρια για το όνομα του Χριστού, και έγινε ζωντανό παράδειγμα ομολογίας μπροστά στους αδελφούς του. Ελευθερώθηκε στις δεκατέσσερις Φεβρουαρίου του έτους χίλια επτακόσια εξήντα ένα και αμέσως ξεκίνησε νέο αγώνα για τα δίκαια του λαού του. Συγκέντρωσε μεγάλο πλήθος πιστών στην πόλη Άλμπα Ιούλια, καρδιά της ρουμανικής Τρανσυλβανίας.

Εκεί απαίτησε με παρρησία ισονομία και ίσα δικαιώματα για τους Ρουμάνους απέναντι στις αυστριακές αρχές της εποχής. Ζήτησε επίσης να αποκτήσει η περιοχή του Αρδεάλ Ορθόδοξο επίσκοπο, ώστε ο λαός να βρει πνευματικό πατέρα και προστάτη. Το θαύμα έγινε εκείνη ακριβώς τη χρονιά, καθώς οι αρχές αναγκάστηκαν να ικανοποιήσουν τα δίκαια αιτήματά του.

Έχοντας πια ολοκληρώσει την αποστολή του, ο Όσιος Σωφρόνιος αποσύρθηκε σε τόπο ησυχίας και προσευχής. Κατέφυγε στο ιστορικό μοναστήρι της Κουρτέα ντε Αρτζές, στη νότια Ρουμανία, μακριά από τη φασαρία του κόσμου. Λίγο καιρό αργότερα παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή του στον Κύριο που τόσο πολύ αγάπησε.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας τον κατέταξε επίσημα στο αγιολόγιό της το έτος χίλια εννιακόσια πενήντα πέντε. Όρισε ως ημέρα της ετήσιας μνήμης του την εικοστή πρώτη του μηνός Οκτωβρίου, τιμώντας τους αγώνες και την ομολογία του.