Ο Άγιος Σενώχ της Τουρώνης ο Ιαματικός

Δύο τυφλοί ξαναβρήκαν το φως τους όταν ένα ταπεινό χέρι σχημάτισε πάνω στα μάτια τους το σημείο του σταυρού. Δηλητηριασμένοι από φίδια έπεφταν πρησμένοι στα πόδια του και έφευγαν γεροί, σαν να μην τους είχε αγγίξει ποτέ ο θάνατος. Ο όσιος Σενώχ καταγόταν από τη Θεϊφαλία, μια περιοχή κοντά στο Πικτάβιο της Γαλατίας του έκτου αιώνα.

Πίστεψε στον Χριστό από νεαρή ηλικία, έγινε κληρικός και ίδρυσε μοναστήρι όπου αφιέρωσε όλη τη ζωή του. Στην περιοχή της Τουρώνης ανακάλυψε κάποια αρχαία ερείπια και έχτισε επάνω τους νέα οικοδομήματα με μεγάλη φροντίδα. Βρήκε εκεί και έναν παλιό ναό, μέσα στον οποίο, καθώς λέγεται, είχε προσευχηθεί κάποτε ο μεγάλος άγιος Μαρτίνος.

Τον επισκεύασε με ευλάβεια και έστησε σε αυτόν αγία Τράπεζα με ειδικό χώρο για να τοποθετηθούν τίμια λείψανα αγίων. Κάλεσε τότε τον επίσκοπο Ευφρόνιο για να τελέσει τα εγκαίνια του ναού και την καθιέρωση της αγίας Τραπέζης. Έτσι ξεκίνησε η ασκητική του πορεία μέσα σε αυτόν τον ιερό τόπο που ο ίδιος ανακαίνισε.

Μετά τα εγκαίνια ο μακάριος επίσκοπος τον χειροτόνησε διάκονο μέσα στον ίδιο ναό που είχε ανακαινίσει με τόσο κόπο. Όταν θέλησαν να τοποθετήσουν τη λειψανοθήκη στον χώρο που είχε προετοιμαστεί, διαπίστωσαν ότι ήταν μεγαλύτερη και δεν χωρούσε. Ο νεοχειροτονημένος διάκονος γονάτισε τότε μαζί με τον αρχιερέα και με δάκρυα ικέτευσε τον Κύριο να δείξει το έλεός του.

Προς γενική κατάπληξη ο χώρος διευρύνθηκε με θεία δύναμη και η λειψανοθήκη χώρεσε άνετα στη θέση της. Στον τόπο αυτό ο όσιος υπηρετούσε τον Θεό μαζί με τρεις άλλους μοναχούς με προθυμία και αδιάκοπη προσευχή. Από την αρχή ζούσε με μεγάλη εγκράτεια στην τροφή και στο νερό, αποφεύγοντας κάθε περιττή απόλαυση του σώματος.

Τις ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής αύξανε ακόμη περισσότερο τον ασκητικό του κόπο, τρώγοντας μόνο λίγο κρίθινο ψωμί. Έπινε ελάχιστο νερό, όχι περισσότερο από τετρακόσια γραμμάρια την ημέρα, και υπέμενε το κρύο του χειμώνα ξυπόλυτος. Φορούσε ακόμη σιδερένιες αλυσίδες στα χέρια, στα πόδια και στον λαιμό του ως διαρκή υπενθύμιση της μετάνοιας.

Αργότερα, ποθώντας αυστηρότερη ερημιτική ζωή, έφυγε από τη θέα των αδελφών και κλείστηκε σε ένα μικρό κελί. Εκεί προσευχόταν ημέρα και νύχτα με αγρυπνίες και δεήσεις, χωρίς να επιτρέπει στον εαυτό του τον παραμικρό περισπασμό. Οι πιστοί από ευλάβεια του έδιναν συχνά χρήματα, αλλά εκείνος προτιμούσε να γεμίζει τα πορτοφόλια των φτωχών αδελφών.

Θυμόταν διαρκώς τον λόγο του Κυρίου να μη θησαυρίζουμε θησαυρούς πάνω στη γη όπου τους καταστρέφει η σκουριά. Όσα του έδιναν λοιπόν τα μοίραζε για τις ποικίλες ανάγκες των φτωχών, έχοντας το νου του στραμμένο μόνο στον Θεό. Κατά τη διάρκεια της ζωής του ελευθέρωσε από τον ζυγό της δουλείας και το βάρος των χρεών περισσότερους από διακόσιους δυστυχείς ανθρώπους.

Είχε επίσης από νωρίς λάβει το χάρισμα να θεραπεύει τους αρρώστους με την επίκληση του ονόματος του Χριστού. Καθώς όμως προόδευε στην αγιότητα, άρχισε σιγά σιγά να εισχωρεί μέσα του και το πάθος της κενοδοξίας. Βγήκε κάποτε από το κελί του και πήγε με υπεροψία να επισκεφθεί τους γονείς του στην πατρίδα του.

Επέστρεψε στο μοναστήρι φουσκωμένος από υπερηφάνεια και κοιτούσε πλέον να ικανοποιεί μόνο τον εαυτό του. Οι άλλοι μοναχοί όμως τον επέπληξαν με αγάπη και του θύμισαν ότι οι κενόδοξοι εκδιώκονται από τη βασιλεία του Θεού. Άκουσε τα λόγια τους με προσοχή, καθαρίστηκε τελείως από το πάθος και ταπείνωσε τόσο τον εαυτό του.

Δεν έμεινε πια μέσα του η παραμικρή ρίζα υπερηφάνειας, και το ομολογούσε ο ίδιος αναφέροντας τα λόγια του αποστόλου Παύλου. Ο Κύριος επιτελούσε μέσω αυτού πολλά θαύματα στους αρρώστους, αλλά εκείνος ήθελε από εδώ και πέρα να μένει έγκλειστος. Οι μοναχοί τον συμβούλεψαν να μην υποβάλλεται μονίμως σε τέτοιο εγκλεισμό, αλλά μόνο σε ορισμένες ιερές περιόδους.

Όριζαν την περίοδο από την κοίμηση του αγίου Μαρτίνου μέχρι τα Χριστούγεννα και τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή πριν από το Πάσχα. Τον υπόλοιπο καιρό θα έπρεπε να βρίσκεται στη διάθεση των αρρώστων που τον αναζητούσαν με πίστη και ελπίδα. Άκουσε πρόθυμα τη συμβουλή τους και έκανε υπακοή στα λόγια τους χωρίς την παραμικρή αντιλογία.

Κάποιος τυφλός λεγόμενος Ποπούσιτος προσέφυγε στον όσιο όταν ήταν ήδη πρεσβύτερος και ζήτησε λίγη τροφή για να φάει. Μόλις το χέρι του αγίου άγγιξε τα μάτια του σχηματίζοντας το σημείο του σταυρού, ο τυφλός ξαναβρήκε αμέσως το φως. Ένας άλλος νέος από το Πικτάβιο που υπέφερε από την ίδια πάθηση πέρασε είκοσι χρόνια μέσα στο πυκνό σκοτάδι.

Επικαλέστηκε ο όσιος το όνομα του Χριστού, σχημάτισε τον σταυρό στα μάτια του, έτρεξε λίγο αίμα και φάνηκε το φως. Έφεραν επίσης μπροστά του δύο νέους κουβαριασμένους σαν μπάλες, με όλα τα μέλη τους πιασμένα από φοβερούς πόνους. Μόλις τους άγγιξε με το χέρι του, τα μέλη τους ίσιωσαν και μέσα σε μία ώρα θεραπεύτηκαν εντελώς.

Θεράπευσε ακόμη πολλούς δηλητηριασμένους από δαγκώματα φιδιών και ελευθέρωσε άλλους από τα δεσμά αδυσώπητων δαιμόνων. Φρόντιζε τόσο πολύ για τους φτωχούς, ώστε έχτισε γέφυρες στα ποτάμια για να μη χάνονται άνθρωποι στα πλημμυρισμένα νερά. Σε ηλικία περίπου σαράντα ετών αρρώστησε από ελαφρό πυρετό, έμεινε τρία χρόνια στο κρεβάτι και τελικά παρέδωσε ειρηνικά το πνεύμα του στον Κύριο.

– "ευεργετημένοι" – no, I used "ευεργετηθεί" – that's a finite verb form (perfect subjunctive aux) – actually "είχαν ευεργετηθεί" wasn't used. – "πιασμένα" – participle (-μένα). – "πλημμυρισμένα" – participle.

– "δηλητηριασμένους" – participle. – "στραμμένο" – participle. – "φουσκωμένος" – participle.

– "κουβαριασμένους" – participle. – "πρησμένοι" – participle. I need to rewrite to eliminate all -μένος forms.

%$ Ο Άγιος Σενώχ της Τουρώνης ο Ιαματικός $% Άνθρωποι που τους δάγκωσαν φίδια έπεφταν με πρησμένα μέλη στα πόδια του και έφευγαν γεροί, σαν να μην τους είχε αγγίξει ποτέ ο θάνατος. Wait, "πρησμένα" is still a participle.

"Άνθρωποι που είχαν δηλητήριο φιδιού στο σώμα τους έπεφταν στα πόδια του και έφευγαν γεροί, σαν να μην τους είχε αγγίξει ποτέ ο θάνατος Άνθρωποι που τους δάγκωσαν φαρμακερά φίδια έπεφταν στα πόδια του και έφευγαν γεροί, σαν να μην τους είχε αγγίξει ποτέ ο θάνατος. Στην περιοχή της Τουρώνης βρήκε κάποια αρχαία ερείπια και έχτισε επάνω τους νέα οικοδομήματα με μεγάλη φροντίδα.

Τον επισκεύασε με ευλάβεια και έστησε μέσα σε αυτόν αγία Τράπεζα με ειδικό χώρο για ιερά λείψανα. Έτσι ξεκίνησε η ασκητική του πορεία μέσα σε αυτόν τον ιερό τόπο που ο ίδιος ανακαίνισε από αγάπη. Let me count words in this first section: "Δύο(1) τυφλοί(2) ξαναβρήκαν(3) το(4) φως(5) τους(6) όταν(7) ένα(8) ταπεινό(9) χέρι(10) σχημάτισε(11) πάνω(12) στα(13) μάτια(14) τους(15) το(16) σημείο(17) του(18) σταυρού(19)

"Άνθρωποι(1) που(2) τους(3) δάγκωσαν(4) φαρμακερά(5) φίδια(6) έπεφταν(7) στα(8) πόδια(9) του(10) και(11) έφευγαν(12) γεροί(13), σαν(14) να(15) μην(16) τους(17) είχε(18) αγγίξει(19) ποτέ(20) ο(21) θάνατος(22) "Ο(1) όσιος(2) Σενώχ(3) καταγόταν(4) από(5) τη(6) Θεϊφαλία(7), μια(8) περιοχή(9) κοντά(10) στο(11) Πικτάβιο(12) της(13) Γαλατίας(14) του(15) έκτου(16) αιώνα(17) "Πίστεψε(1) στον(2) Χριστό(3) από(4) νεαρή(5) ηλικία(6), έγινε(7) κληρικός(8) και(9) ίδρυσε(10) μοναστήρι(11) όπου(12) αφιέρωσε(13) όλη(14) τη(15) ζωή(16) του(17)

"Στην(1) περιοχή(2) της(3) Τουρώνης(4) βρήκε(5) κάποια(6) αρχαία(7) ερείπια(8) και(9) έχτισε(10) επάνω(11) τους(12) νέα(13) οικοδομήματα(14) με(15) μεγάλη(16) φροντίδα(17) "Βρήκε(1) εκεί(2) και(3) έναν(4) παλιό(5) ναό(6), μέσα(7) στον(8) οποίο(9), καθώς(10) λέγεται(11), είχε(12) προσευχηθεί(13) κάποτε(14) ο(15) μεγάλος(16) άγιος(17) Μαρτίνος(18) "Τον(1) επισκεύασε(2) με(3) ευλάβεια(4) και(5) έστησε(6) μέσα(7) σε(8) αυτόν(9) αγία(10) Τράπεζα(11) με(12) ειδικό(13) χώρο(14) για(15) ιερά(16) λείψανα(17)

"Κάλεσε(1) τότε(2) τον(3) επίσκοπο(4) Ευφρόνιο(5) για(6) να(7) τελέσει(8) τα(9) εγκαίνια(10) του(11) ναού(12) και(13) την(14) καθιέρωση(15) της(16) αγίας(17) Τραπέζης(18) "Έτσι(1) ξεκίνησε(2) η(3) ασκητική(4) του(5) πορεία(6) μέσα(7) σε(8) αυτόν(9) τον(10) ιερό(11) τόπο(12) που(13) ο(14) ίδιος(15) ανακαίνισε(16) από(17) αγάπη(18) Άνθρωποι που τους δάγκωσαν φαρμακερά φίδια έπεφταν στα πόδια του και σηκώνονταν γεροί, σαν να μην τους είχε αγγίξει ποτέ ο θάνατος του δηλητηρίου.

Πίστεψε στον Χριστό από νεαρή ηλικία, έγινε κληρικός με ζήλο και ίδρυσε ένα μικρό μοναστήρι όπου αφιέρωσε τη ζωή του. Στην ευρύτερη περιοχή της Τουρώνης βρήκε κάποια αρχαία ερείπια και έχτισε επάνω τους νέα οικοδομήματα με μεγάλη φροντίδα και υπομονή. Βρήκε εκεί και έναν παλιό ναό, μέσα στον οποίο, καθώς λέγεται, είχε προσευχηθεί κάποτε ο μεγάλος άγιος Μαρτίνος της Τουρώνης.

Τον επισκεύασε με ευλάβεια και έστησε μέσα σε αυτόν αγία Τράπεζα με ειδικό χώρο για να τοποθετήσει τίμια ιερά λείψανα. Κάλεσε τότε τον μακάριο επίσκοπο Ευφρόνιο για να τελέσει τα εγκαίνια του ναού και την καθιέρωση της αγίας Τραπέζης. Έτσι ξεκίνησε η ασκητική του πορεία μέσα σε αυτόν τον ιερό τόπο που ο ίδιος ανακαίνισε με τόσο κόπο και αγάπη.

– S2: "Άνθρωποι που τους δάγκωσαν φαρμακερά φίδια έπεφταν στα πόδια του και σηκώνονταν γεροί, σαν να μην τους είχε αγγίξει ποτέ ο θάνατος του δηλητηρίου – S4: "Πίστεψε στον Χριστό από νεαρή ηλικία, έγινε κληρικός με ζήλο και ίδρυσε ένα μικρό μοναστήρι όπου αφιέρωσε τη ζωή του – S5: "Στην ευρύτερη περιοχή της Τουρώνης βρήκε κάποια αρχαία ερείπια και έχτισε επάνω τους νέα οικοδομήματα με μεγάλη φροντίδα και υπομονή

– S6: "Βρήκε εκεί και έναν παλιό ναό, μέσα στον οποίο, καθώς λέγεται, είχε προσευχηθεί κάποτε ο μεγάλος άγιος Μαρτίνος της Τουρώνης – S7: "Τον επισκεύασε με ευλάβεια και έστησε μέσα σε αυτόν αγία Τράπεζα με ειδικό χώρο για να τοποθετήσει τίμια ιερά λείψανα – S8: "Κάλεσε τότε τον μακάριο επίσκοπο Ευφρόνιο για να τελέσει τα εγκαίνια του ναού και την καθιέρωση της αγίας Τραπέζης

– S9: "Έτσι ξεκίνησε η ασκητική του πορεία μέσα σε αυτόν τον ιερό τόπο που ο ίδιος ανακαίνισε με τόσο κόπο και αγάπη Let me add one more sentence: "Όλη η περιοχή σταδιακά έμαθε το όνομά του και πολλοί έρχονταν να ζητήσουν τις προσευχές και την ευλογία του Όλη η περιοχή σταδιακά έμαθε το όνομά του και πολλοί έρχονταν να ζητήσουν τις προσευχές και την ευλογία του.

Έτσι ξεκίνησε η ασκητική του πορεία μέσα σε αυτόν τον ιερό τόπο που ο ίδιος ανακαίνισε με κόπο και αγάπη. Wait – "ζητήσουν" is fine (subjunctive). Όταν θέλησαν να τοποθετήσουν τη λειψανοθήκη στον χώρο που είχαν προετοιμάσει, διαπίστωσαν ότι ήταν μεγαλύτερη και δεν χωρούσε.

Ο νέος διάκονος γονάτισε τότε μαζί με τον αρχιερέα και με δάκρυα ικέτευσε τον Κύριο να δείξει το έλεός του στους δούλους του. Από την αρχή ζούσε με μεγάλη εγκράτεια στην τροφή και στο νερό, και απέφευγε κάθε περιττή απόλαυση του σώματος. Τις ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής αύξανε ακόμη περισσότερο τον ασκητικό του κόπο και έτρωγε μόνο λίγο κρίθινο ψωμί.

– S1: "Μετά τα εγκαίνια ο μακάριος επίσκοπος τον χειροτόνησε διάκονο μέσα στον ίδιο ναό που είχε ανακαινίσει με τόσο κόπο – S2: "Όταν θέλησαν να τοποθετήσουν τη λειψανοθήκη στον χώρο που είχαν προετοιμάσει, διαπίστωσαν ότι ήταν μεγαλύτερη και δεν χωρούσε – S3: "Ο νέος διάκονος γονάτισε τότε μαζί με τον αρχιερέα και με δάκρυα ικέτευσε τον Κύριο να δείξει το έλεός του στους δούλους του

– S4: "Προς γενική κατάπληξη ο χώρος διευρύνθηκε με θεία δύναμη και η λειψανοθήκη χώρεσε άνετα στη θέση της – S5: "Στον τόπο αυτό ο όσιος υπηρετούσε τον Θεό μαζί με τρεις άλλους μοναχούς με προθυμία και αδιάκοπη προσευχή – S6: "Από την αρχή ζούσε με μεγάλη εγκράτεια στην τροφή και στο νερό, και απέφευγε κάθε περιττή απόλαυση του σώματος

– S7: "Τις ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής αύξανε ακόμη περισσότερο τον ασκητικό του κόπο και έτρωγε μόνο λίγο κρίθινο ψωμί – S8: "Έπινε ελάχιστο νερό, όχι περισσότερο από τετρακόσια γραμμάρια την ημέρα, και υπέμενε το κρύο του χειμώνα ξυπόλυτος – S9: "Φορούσε ακόμη σιδερένιες αλυσίδες στα χέρια, στα πόδια και στον λαιμό του ως διαρκή υπενθύμιση της μετάνοιας

Let me add a sentence: "Ο σκληρός αυτός κανόνας τον κρατούσε διαρκώς ταπεινό και τον προφύλασσε από κάθε σκέψη ηδονής ή ραθυμίας στην ψυχή του Actually let me add: "Ο σκληρός αυτός κανόνας τον κρατούσε διαρκώς ταπεινό και τον προφύλασσε από κάθε σκέψη ραθυμίας ή ηδονής στην ψυχή του. Οι αδελφοί του μοναστηριού τον θαύμαζαν και προσπαθούσαν να μιμηθούν την υπομονή και τη φιλοπονία του στην προσευχή

Αργότερα, επειδή ποθούσε αυστηρότερη ερημιτική ζωή, έφυγε από τη θέα των αδελφών και κλείστηκε σε ένα μικρό κελί. Οι πιστοί από ευλάβεια του έδιναν συχνά χρήματα, αλλά εκείνος προτιμούσε να γεμίζει τα πορτοφόλια των φτωχών αδελφών του. Θυμόταν διαρκώς τον λόγο του Κυρίου να μη θησαυρίζουμε θησαυρούς πάνω στη γη όπου τους καταστρέφει η σκουριά και ο σκόρος.

Όσα του έδιναν λοιπόν τα μοίραζε για τις ποικίλες ανάγκες των φτωχών και είχε το νου του μόνο στον Θεό. Καθώς όμως προόδευε στην αγιότητα, άρχισε σιγά σιγά να εισχωρεί μέσα του και το ύπουλο πάθος της κενοδοξίας. Βγήκε κάποτε από το κελί του και πήγε με υπεροψία να επισκεφθεί τους γονείς του στην πατρίδα του το Πικτάβιο.

– S1: "Αργότερα, επειδή ποθούσε αυστηρότερη ερημιτική ζωή, έφυγε από τη θέα των αδελφών και κλείστηκε σε ένα μικρό κελί – S2: "Εκεί προσευχόταν ημέρα και νύχτα με αγρυπνίες και δεήσεις, χωρίς να επιτρέπει στον εαυτό του τον παραμικρό περισπασμό – S3: "Οι πιστοί από ευλάβεια του έδιναν συχνά χρήματα, αλλά εκείνος προτιμούσε να γεμίζει τα πορτοφόλια των φτωχών αδελφών του

– S4: "Θυμόταν διαρκώς τον λόγο του Κυρίου να μη θησαυρίζουμε θησαυρούς πάνω στη γη όπου τους καταστρέφει η σκουριά και ο σκόρος – S5: "Όσα του έδιναν λοιπόν τα μοίραζε για τις ποικίλες ανάγκες των φτωχών και είχε το νου του μόνο στον Θεό – S6: "Κατά τη διάρκεια της ζωής του ελευθέρωσε από τον ζυγό της δουλείας και το βάρος των χρεών περισσότερους από διακόσιους δυστυχείς ανθρώπους

– S7: "Είχε επίσης από νωρίς λάβει το χάρισμα να θεραπεύει τους αρρώστους με την επίκληση του ονόματος του Χριστού – S8: "Καθώς όμως προόδευε στην αγιότητα, άρχισε σιγά σιγά να εισχωρεί μέσα του και το ύπουλο πάθος της κενοδοξίας – S9: "Βγήκε κάποτε από το κελί του και πήγε με υπεροψία να επισκεφθεί τους γονείς του στην πατρίδα του το Πικτάβιο

Add: "Η επίσκεψη αυτή φάνηκε αθώα αλλά κρυφά τάραξε την ψυχή του και άνοιξε χώρο για λογισμούς υπερηφάνειας Επέστρεψε στο μοναστήρι γεμάτος υπερηφάνεια και κοιτούσε πλέον να ικανοποιεί μόνο τον εαυτό του και τις δικές του επιθυμίες. Άκουσε τα λόγια τους με προσοχή, καθαρίστηκε τελείως από το πάθος και ταπείνωσε τόσο πολύ τον εαυτό του.

Δεν έμεινε πια μέσα του η παραμικρή ρίζα υπερηφάνειας και το ομολογούσε ο ίδιος με τα λόγια του αποστόλου Παύλου. Οι μοναχοί τον συμβούλεψαν να μην υποβάλλεται μονίμως σε τέτοιο εγκλεισμό, αλλά μόνο σε ορισμένες ιερές περιόδους του έτους. Άκουσε πρόθυμα τη συμβουλή τους και έκανε υπακοή στα λόγια τους χωρίς την παραμικρή αντιλογία ή δυσαρέσκεια.

Check "γεμάτος" – this is an adjective, not a participle. Check "έγκλειστος" – adjective. – S1: "Επέστρεψε στο μοναστήρι γεμάτος υπερηφάνεια και κοιτούσε πλέον να ικανοποιεί μόνο τον εαυτό του και τις δικές του επιθυμίες

– S2: "Οι άλλοι μοναχοί όμως τον επέπληξαν με αγάπη και του θύμισαν ότι οι κενόδοξοι εκδιώκονται από τη βασιλεία του Θεού – S3: "Άκουσε τα λόγια τους με προσοχή, καθαρίστηκε τελείως από το πάθος και ταπείνωσε τόσο πολύ τον εαυτό του – S4: "Δεν έμεινε πια μέσα του η παραμικρή ρίζα υπερηφάνειας και το ομολογούσε ο ίδιος με τα λόγια του αποστόλου Παύλου

– S5: "Ο Κύριος επιτελούσε μέσω αυτού πολλά θαύματα στους αρρώστους, αλλά εκείνος ήθελε από εδώ και πέρα να μένει έγκλειστος – S6: "Οι μοναχοί τον συμβούλεψαν να μην υποβάλλεται μονίμως σε τέτοιο εγκλεισμό, αλλά μόνο σε ορισμένες ιερές περιόδους του έτους – S7: "Όριζαν την περίοδο από την κοίμηση του αγίου Μαρτίνου μέχρι τα Χριστούγεννα και τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή πριν από το Πάσχα

– S8: "Τον υπόλοιπο καιρό θα έπρεπε να βρίσκεται στη διάθεση των αρρώστων που τον αναζητούσαν με πίστη και ελπίδα – S9: "Άκουσε πρόθυμα τη συμβουλή τους και έκανε υπακοή στα λόγια τους χωρίς την παραμικρή αντιλογία ή δυσαρέσκεια Add: "Από τότε δεν επανήλθε ποτέ ξανά σε αυτό το πάθος και η ψυχή του γνώρισε βαθιά ειρήνη και γαλήνη

Μόλις το χέρι του αγίου άγγιξε τα μάτια του και σχημάτισε το σημείο του σταυρού, ο τυφλός ξαναβρήκε αμέσως το φως. Έφεραν μπροστά του δύο νέους με όλα τα μέλη τους σε φοβερούς σπασμούς, σαν να ήταν μπάλες από πόνο. Θεράπευσε ακόμη πολλούς ανθρώπους από δαγκώματα φιδιών και ελευθέρωσε άλλους από τα δεσμά αδυσώπητων δαιμόνων με την προσευχή του.

Φρόντιζε τόσο πολύ για τους φτωχούς, ώστε ανέλαβε να χτίσει γέφυρες στα ποτάμια για να μη χάνονται άνθρωποι στα νερά. Σε ηλικία περίπου σαράντα ετών αρρώστησε από ελαφρό πυρετό και έμεινε στο κρεβάτι τρία ολόκληρα χρόνια. Τελικά παρέδωσε ειρηνικά το πνεύμα του στον Κύριο και η μνήμη του τιμάται κάθε χρόνο στις είκοσι τέσσερις Οκτωβρίου.

Check participles: "λεγόμενος" – this is a medio-passive present participle. Change to: "Κάποιος τυφλός που λεγόταν Ποπούσιτος. "αδυσώπητων" – adjective, fine

"σπασμούς" – noun, fine. – S1: "Κάποιος τυφλός που λεγόταν Ποπούσιτος προσέφυγε στον όσιο όταν ήταν ήδη πρεσβύτερος και ζήτησε λίγη τροφή για να φάει – S2: "Μόλις το χέρι του αγίου άγγιξε τα μάτια του και σχημάτισε το σημείο του σταυρού, ο τυφλός ξαναβρήκε αμέσως το φως

– S3: "Ένας άλλος νέος από το Πικτάβιο που υπέφερε από την ίδια πάθηση πέρασε είκοσι χρόνια μέσα στο πυκνό σκοτάδι – S4: "Επικαλέστηκε ο όσιος το όνομα του Χριστού, σχημάτισε τον σταυρό στα μάτια του, έτρεξε λίγο αίμα και φάνηκε το φως – S5: "Έφεραν μπροστά του δύο νέους με όλα τα μέλη τους σε φοβερούς σπασμούς, σαν να ήταν μπάλες από πόνο

– S6: "Μόλις τους άγγιξε με το χέρι του, τα μέλη τους ίσιωσαν και μέσα σε μία ώρα θεραπεύτηκαν εντελώς – S7: "Θεράπευσε ακόμη πολλούς ανθρώπους από δαγκώματα φιδιών και ελευθέρωσε άλλους από τα δεσμά αδυσώπητων δαιμόνων με την προσευχή του – S8: "Φρόντιζε τόσο πολύ για τους φτωχούς, ώστε ανέλαβε να χτίσει γέφυρες στα ποτάμια για να μη χάνονται άνθρωποι στα νερά

– S9: "Σε ηλικία περίπου σαράντα ετών αρρώστησε από ελαφρό πυρετό και έμεινε στο κρεβάτι τρία ολόκληρα χρόνια – S10: "Τελικά παρέδωσε ειρηνικά το πνεύμα του στον Κύριο και η μνήμη του τιμάται κάθε χρόνο στις είκοσι τέσσερις Οκτωβρίου – "λεγόταν" – this is a finite verb (imperfect), not a participle.

– "γεμάτος" – adj