Ο Όσιος Αντώνιος του Λεόχνοβο

Στην ερημιά κοντά στον ποταμό Περεχόντα ασκήτευε μόνος του ένας ευγενής από τη γενιά των Βενιαμίνωφ της Τβερ, μακριά από κάθε ανθρώπινη συντροφιά. Τρεις φορές παρουσιάστηκε σε όνειρο στον μαθητή του Γρηγόριο και του ζήτησε να μεταφερθεί το σώμα του στο μοναστήρι που είχαν κάψει οι Σουηδοί. Ο Όσιος Αντώνιος καταγόταν από την αρχοντική οικογένεια των Βενιαμίνωφ, που είχε ρίζες στην περιοχή της Τβερ της Ρωσίας.

Από νεαρή ηλικία αναζήτησε την ησυχία και την προσευχή, αφήνοντας πίσω του τα πλούτη και τις τιμές του κόσμου. Έζησε ως ερημίτης στη Ρουμπλέφσκαγια έρημο, σε μια απομονωμένη τοποθεσία κοντά στο Νόβγκοροντ της βόρειας Ρωσίας. Γύρω στο έτος χίλια πεντακόσια πενήντα έξι μετακόμισε κοντά σε έναν άλλο ερημίτη, τον Όσιο Ταράσιο.

Εκείνος ζούσε πέρα από τη λίμνη Ίλμεν, στην περιοχή Λεόχνοβο, κοντά στη Στάρα Ρους. Από τα χέρια του δέχτηκε το μοναχικό σχήμα και αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στην άσκηση. Έτσι θεμελιώθηκε εκεί μια ερημική μονή προς τιμήν της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος.

Αργότερα η μονή αυτή έγινε γνωστή ως μονή Λεόχνοβο ή μονή Ιβέτσκ Αντόνιεφ. Ο Όσιος έζησε μέχρι βαθιά γεράματα μέσα στην αυστηρή άσκηση και την αδιάλειπτη προσευχή. Ο Θεός τον δόξασε με το χάρισμα της διοράσεως και της προφητείας.

Πλήθος μοναχών και πιστών έτρεχαν κοντά του για να ακούσουν τον λόγο του. Το έτος χίλια εξακόσια έντεκα οι Σουηδοί λεηλάτησαν την ευρύτερη περιοχή του Νόβγκοροντ με μεγάλη σκληρότητα και βιαιότητα. Τότε ο Μητροπολίτης Ισίδωρος κάλεσε τον γέροντα Αντώνιο να αφήσει την έρημο και να καταφύγει στην πόλη.

Ο Όσιος υπάκουσε στην πρόσκληση του ιεράρχη και εγκαταστάθηκε στο Νόβγκοροντ, παρά την προχωρημένη του ηλικία. Εκεί κοιμήθηκε με ειρήνη στις δεκατέσσερις Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, σε ηλικία ογδόντα πέντε ετών. Η κοίμησή του συνέπεσε με τη μεγάλη εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, την ένατη ώρα της εσπέρας.

Τον ενταφίασαν κοντά στον ναό του αγίου Ευαγγελιστή Λουκά, προς την πλευρά του μεγάλου ναού της Αγίας Σοφίας. Λίγο πριν την κοίμησή του, μπροστά σε πολλούς μοναχούς, προφήτευσε με βεβαιότητα κάτι σημαντικό. Είπε ότι το σώμα του θα αναπαυθεί τελικά μέσα στο αγαπημένο του ερημικό μοναστήρι του Λεόχνοβο.

Ένας μαθητής του, ονόματι Γρηγόριος, επέστρεψε στον τόπο της κατεστραμμένης μονής μετά τις σουηδικές καταστροφές. Έχτισε εκεί ένα μικρό κελί και ένα παρεκκλήσι και έμεινε να ζει στην ερημιά μόνος του. Ο Όσιος Αντώνιος εμφανίστηκε τρεις φορές σε όνειρο στον πιστό μαθητή του Γρηγόριο και του παρέδωσε σαφή εντολή.

Του είπε να μεταβεί στο Νόβγκοροντ και να ενημερώσει τον Μητροπολίτη Κυπριανό μαζί με τους γέροντες της πόλης. Έπρεπε να μεταφέρουν το λείψανό του στον τόπο της δικής του μονής, όπως είχε προφητεύσει πριν την κοίμησή του. Όταν ο Γρηγόριος μετέφερε το μήνυμα, ο Μητροπολίτης οργάνωσε μεγάλη λιτανεία προς τον τάφο του Οσίου.

Στις δεκατρείς Ιουλίου του έτους χίλια εξακόσια είκοσι μετέφεραν τα άφθαρτα λείψανά του στη μονή Λεόχνοβο. Κατά την ανακομιδή ένας τυφλός άνθρωπος ονόματι Ιωσήφ απέκτησε ξαφνικά το φως των ματιών του. Πολλά άλλα θαύματα φανερώθηκαν επίσης την ίδια ημέρα μπροστά στους εκπλήκτους πιστούς.

Από τότε καθιερώθηκε ειδική τάξη εορτασμών στους ναούς που τιμούν τη μνήμη του αγίου ασκητή. Στο χωριό Λεόχνοβο και στην ερημική μονή της Ρουμπλέφσκαγια τελούνται κάθε χρόνο πανηγυρικές ακολουθίες. Τη δεύτερη Παρασκευή μετά την εορτή των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου γιορτάζεται η ανακομιδή των λειψάνων.

Επίσης κατά την Ανάληψη του Κυρίου τιμάται η έλευση του Οσίου στο Λεόχνοβο από την έρημο, μαζί με την καθιέρωση του ναού.