Ο Όσιος Δαμιανός ο Ιαματικός των Σπηλαίων του Κιέβου

Ένας ταπεινός μοναχός των Σπηλαίων του Κιέβου έτρεφε όλη του τη ζωή το σώμα του μόνο με ψωμί και νερό, χωρίς ποτέ να γευτεί τίποτε άλλο. Ο ίδιος αυτός άνθρωπος, με το άγιο έλαιο και την προσευχή του, χάριζε υγεία σε άρρωστα παιδιά και σε βαριά πάσχοντες ενήλικες που έφερναν στο μοναστήρι. Πρόκειται για τον μακάριο Δαμιανό, τον πρεσβύτερο και θαυματουργό ιατρό, που έζησε στο ιερό μοναστήρι των Σπηλαίων του Κιέβου την εποχή που ηγούμενος ήταν ο όσιος Θεοδόσιος.

Ο αξιοθαύμαστος αυτός μοναχός μιμήθηκε με ζήλο τον αγγελικό βίο και όλες τις αρετές του πνευματικού του πατέρα και διδασκάλου. Ήταν ταπεινός στην καρδιά, υπάκουος, πειθήνιος προς όλους τους αδελφούς της κοινοβιακής συνοδίας. Όσοι έμεναν μαζί του στο ίδιο κελί έγιναν μάρτυρες της πραότητάς του και της νυχτερινής αγρυπνίας του.

Έβλεπαν επίσης τη φιλόπονη μελέτη των ιερών βιβλίων και τη συχνή έγερσή του για την προσευχή των μεσονυκτίων. Διηγούνταν ακόμη πολλά άλλα κατορθώματα του ανδρός αυτού, που υπερέβαιναν κάθε ανθρώπινο μέτρο εγκράτειας και ασκήσεως. Η αυστηρή του νηστεία δεν γνώριζε καμία υποχώρηση μέχρι την τελευταία ημέρα της επίγειας ζωής του.

Για την ευσεβή του πολιτεία ο Κύριος τον αξίωσε να λάβει το χάρισμα της θαυματουργίας. Πιο πολύ όμως του χάρισε τη δωρεά να ιατρεύει τους ασθενείς, όμοια με τον άγιο ανάργυρο και θαυματουργό Δαμιανό, του οποίου έφερε το όνομα. Όποτε έφερναν στο μοναστήρι κάποιο άρρωστο παιδί ή οδηγούσαν έναν ενήλικα που υπέφερε από κάποια νόσο, ο όσιος Θεοδόσιος έδινε εντολή στον μακάριο Δαμιανό να προσευχηθεί πάνω από τον ασθενή.

Εκείνος με ταπείνωση και αγόγγυστη υποταγή θεωρούσε τον εαυτό του ανάξιο της θείας δωρεάς της ιάσεως. Έκανε όμως την προσευχή του πάνω από τους πάσχοντες και τους έχριε με το άγιο έλαιο της μετανοίας. Με τη χάρη του Θεού όλοι λάμβαναν τη θεραπεία τους και επέστρεφαν στα σπίτια τους εντελώς υγιείς.

Έτσι ο μακάριος Δαμιανός αγωνίστηκε για πολλά χρόνια θεοφιλώς μέσα στους μοναχικούς κόπους. Επιτέλεσε πολλά έργα για τη σωτηρία της ψυχής του και έγινε άξιος της αιώνιας μακαριότητας κοντά στους δικαίους. Όταν έφτασε στο τέλος της πρόσκαιρης αυτής ζωής, έπεσε σε βαριά αρρώστια και κατάλαβε πως πλησίαζε η ώρα της εκδημίας του.

Άρχισε τότε με δάκρυα να παρακαλεί τον Κύριο να τον καταξιώσει της δόξας των αγίων. Ζητούσε να τον συντάξει μαζί με τον διδάσκαλό του Θεοδόσιο στο φως που έχει ετοιμάσει για τους δικαίους. Ενώ προσευχόταν με αυτόν τον τρόπο, ξαφνικά παρουσιάστηκε δίπλα στο κρεβάτι του ένας Άγγελος με τη μορφή του οσίου Θεοδοσίου.

Έσκυψε προς τον Δαμιανό, τον ασπάστηκε με αγάπη και του ανήγγειλε ότι το αίτημά του εισακούστηκε από τον Δεσπότη Χριστό. Του είπε ότι θα συνταχθεί με τους αγίους και θα κατοικήσει στη Βασιλεία του Ουρανίου Βασιλέως μαζί με τον γέροντά του. Όταν τελείωσε αυτά τα λόγια, ο Άγγελος έγινε άφαντος στον ίδιο τόπο όπου είχε εμφανιστεί.

Ο μακάριος Δαμιανός κατάλαβε αμέσως ότι το θέαμα ήταν αληθινή θεϊκή οπτασία και όχι φάντασμα της φαντασίας. Έσπευσε λοιπόν να καλέσει έναν υποτακτικό και τον έστειλε στον όσιο Θεοδόσιο, παρακαλώντας να έρθει κοντά του γρήγορα. Ο όσιος Θεοδόσιος ήρθε αμέσως στο κελί του ασθενούς αδελφού του.

Ο μακάριος Δαμιανός με χαρούμενο πρόσωπο τον ρώτησε αν θα γίνει πραγματικά όσα του υποσχέθηκε εκείνη την ημέρα στην οπτασία. Ο όσιος Θεοδόσιος, χωρίς να γνωρίζει τίποτε σχετικό, απάντησε ότι δεν θυμάται καμία τέτοια υπόσχεση προς τον αδελφό. Τότε ο Δαμιανός του διηγήθηκε όλα όσα είχαν συμβεί την προσευχή του και την εμφάνιση του ουρανίου επισκέπτη.

Ο θεόπνευστος Θεοδόσιος δόξασε τον Θεό και με δάκρυα στα μάτια απάντησε στον αδελφό του. Του βεβαίωσε ότι αληθινά θα γίνουν όλα όσα του υποσχέθηκαν μέσα στην ιερή εκείνη οπτασία. Είπε πως Άγγελος του Θεού φάνηκε στη δική του μορφή για παρηγοριά του ετοιμοθάνατου.

Πρόσθεσε ότι ο ίδιος, ως αμαρτωλός άνθρωπος, δεν θα μπορούσε ποτέ να υποσχεθεί τη δόξα που είναι ετοιμασμένη μόνο για τους δικαίους ανθρώπους. Ακούγοντας αυτά τα λόγια, ο μακάριος Δαμιανός γέμισε χαρά και ουράνια ελπίδα. Στο κελί του είχαν ήδη συγκεντρωθεί πολλοί μοναχοί της αδελφότητας.

Όλους τους ασπάστηκε με αγάπη και με καλή ομολογία πίστεως παρέδωσε την ψυχή του ειρηνικά στα χέρια του Κυρίου. Όταν οι Άγγελοι ήρθαν να παραλάβουν την ψυχή του, το πρόσωπό του έλαμψε φανερώνοντας τον χαρούμενο χωρισμό της ψυχής από το σώμα. Τότε ο όσιος Θεοδόσιος έδωσε εντολή να χτυπήσει το σήμαντρο, ώστε να συγκεντρωθεί όλη η αδελφότητα στο κοιμητήριο των πατέρων.

Με ψαλμωδίες και μεγάλη τιμή έθαψαν στο σπήλαιο το τίμιο σώμα του αγωνιστή του Χριστού. Τον τίμησαν ως πιστό δούλο του δοξαζομένου εν Τριάδι Θεού, που τόσο αγάπησε στη ζωή του. Ο όσιος Δαμιανός κοιμήθηκε γύρω στο έτος χίλια εβδομήντα ένα μετά Χριστόν στη μονή των Σπηλαίων του Κιέβου.

Είχε ζήσει την εποχή που η Ρωσική γη είχε δεχθεί το άγιο Βάπτισμα της Ορθοδοξίας. Στο ίδιο μοναστήρι έζησαν και άλλοι μεγάλοι όσιοι, όπως ο διορατικός Ιερεμίας και ο διορατικός Ματθαίος, που τιμώνται μαζί του την ίδια ημέρα. Ο Ιερεμίας είχε λάβει από τον Κύριο το χάρισμα να βλέπει το μέλλον και την εσωτερική κατάσταση της ψυχής κάθε ανθρώπου.

Με τις πρεσβείες του μακαρίου ιατρού Δαμιανού ας μας αξιώσει ο Κύριος να γίνουμε αιώνιοι μέτοχοι της Βασιλείας Του. Εκεί όπου δεν υπάρχει πια καμία αρρώστια ούτε πόνος ούτε στεναγμός των ταλαιπώρων ανθρώπων.