Όσιος Νεκτάριος ο Αθωνίτης και ο Γέροντάς του Φιλόθεος

Σε μια άγρια επιδρομή των Αγαρηνών στη Μακεδονία, η οικογένειά του γλίτωσε με θαύμα από βέβαιο θάνατο, κρυμμένη στις πλαγιές ενός βουνού. Ως ευχαριστία για τη σωτηρία τους, ο πατέρας πήρε τα δύο αγόρια του και έγινε μοναχός με το όνομα Παχώμιος. Η οικογένεια κατέφυγε στο Μοναστήρι των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού, που βρισκόταν στους πρόποδες του ίδιου βουνού όπου είχαν βρει καταφύγιο.

Εκεί τα παιδιά συνέχισαν τη μόρφωσή τους και άρχισαν να γεύονται τη γλυκύτητα του μοναχικού βίου από πολύ νεαρή ηλικία. Ο μικρός Νικόλαος, όπως ήταν το βαπτιστικό του όνομα, γεννήθηκε στα χίλια τετρακόσια έξι μετά Χριστόν στην ευρύτερη περιοχή του Μοναστηρίου της Μακεδονίας. Αργότερα ένας μοναχός με το όνομα Διονύσιος Ιάγαρις, που ανήκε στο Κελί των Αρχαγγέλων κοντά στις Καρυές του Αγίου Όρους, ανέλαβε να τον οδηγήσει στον αθωνικό μοναχισμό.

Ο Διονύσιος καταγόταν από αρχοντική οικογένεια της Κωνσταντινουπόλεως και είχε αφήσει τα εγκόσμια για χάρη του Χριστού. Έτσι ο νεαρός Νικόλαος έφτασε στο Περιβόλι της Παναγίας, για να αρχίσει τον αληθινό αγώνα της ψυχής του. Στο Άγιον Όρος ο Νικόλαος εκάρη μοναχός και έλαβε το όνομα Νεκτάριος, αφιερώνοντας τη ζωή του ολόκληρη στον Νυμφίο Χριστό.

Προσκολλήθηκε με αγάπη στον πνευματικό του γέροντα Φιλόθεο, έναν ενάρετο ασκητή που ζούσε στο Κελί του Ιάγαρη κοντά στις Καρυές. Ο Φιλόθεος, αν και απλός στον λόγο, ήταν άκρως γυμνασμένος στην αρετή και είχε λάβει από τον Θεό το χάρισμα της διοράσεως και της προφητείας. Κάτω από αυτή τη φωτισμένη καθοδήγηση ο Νεκτάριος έκανε γοργή πρόοδο στην ασκητική ζωή και οι σπάνιες αρετές του έγιναν γνωστές σε όλο τον Άθωνα.

Ο πονηρός όμως, ανίσχυρος να τον βλάψει όσο βρισκόταν κοντά στον πνευματικό του πατέρα, βρήκε άλλον τρόπο για να πολεμήσει τον νέο αγωνιστή. Παρακίνησε έναν από τους συνασκητές του να γίνει ζηλόφθονος και βίαιος απέναντί του, στήνοντας πειρασμούς και ταραχές μέσα στη συνοδεία. Όμως ο Νεκτάριος, με τη χάρη του Θεού και τη βαθιά ταπεινοφροσύνη του, αντιμετώπιζε όλες αυτές τις δοκιμασίες με υπομονή και προσευχή.

Η καρδιά του παρέμενε ειρηνική, στραμμένη πάντοτε προς τον Χριστό και την υπακοή του γέροντα. Για να γλιτώσει από αυτή την ταραχή, ο Νεκτάριος στάλθηκε στις Καρυές κοντά στον Δανιήλ, τον Πρώτο του Αγίου Όρους, που είχε και αυτός λάβει το χάρισμα της προφητείας. Όταν ο Δανιήλ εκοιμήθη, ο Νεκτάριος επέστρεψε και εγκαταστάθηκε με τον Διονύσιο στο Κελί των Αρχαγγέλων κοντά στις Καρυές.

Μετά την κοίμηση και του Διονυσίου, ο όσιος έμεινε μόνος και βυθίστηκε ακόμη βαθύτερα στην ησυχία και τη νοερά προσευχή. Εκείνη την περίοδο προόδευσε σημαντικά στην αρετή, αν και δοκιμάστηκε σκληρά από μια μακρόχρονη και επώδυνη αρρώστια που ο Θεός παραχώρησε για τον αγιασμό του. Όπως ο δίκαιος Ιώβ, υπέμεινε τα σωματικά πάθη χωρίς γογγυσμό, ευχαριστώντας τον Κύριο για κάθε στενοχώρια του σώματος.

Παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή του στον Κύριο στις πέντε Δεκεμβρίου του χίλια πεντακόσια μετά Χριστόν, μέσα στη γαλήνη της ασκητικής του καλύβης. Τέσσερα χρόνια αργότερα το ιερό λείψανό του ανακομίστηκε από τη γη και ανέδυσε μια θαυμαστή ευωδία αγιότητας. Ο γέροντάς του Φιλόθεος εκοιμήθη σε βαθύ γήρας, θεοφιλής μέχρι τέλους, και ετάφη στο ίδιο Κελί όπου είχε ασκητέψει.

– "αφιερώνοντας" – -οντας ❌ – "στήνοντας" – -οντας ❌ – "στραμμένη" – -μένη ❌

%$ Όσιος Νεκτάριος ο Αθωνίτης και ο Γέροντάς του Φιλόθεος $% Σε μια άγρια επιδρομή των Αγαρηνών στη Μακεδονία, η οικογένειά του γλίτωσε με θαύμα από βέβαιο θάνατο, καθώς βρήκε καταφύγιο στις πλαγιές ενός βουνού. Ως ευχαριστία για τη σωτηρία αυτή, ο πατέρας πήρε τα δύο αγόρια του και έγινε μοναχός με το όνομα Παχώμιος.

Η οικογένεια κατέφυγε στο Μοναστήρι των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού, που βρισκόταν στους πρόποδες του ίδιου βουνού όπου είχαν κρυφτεί. Στο Άγιον Όρος ο Νικόλαος εκάρη μοναχός και έλαβε το όνομα Νεκτάριος, για να αφιερώσει τη ζωή του ολόκληρη στον Νυμφίο Χριστό. Παρακίνησε έναν από τους συνασκητές του να γίνει ζηλόφθονος και βίαιος απέναντί του, ώστε να στήσει πειρασμούς και ταραχές μέσα στη συνοδεία.

Η καρδιά του παρέμενε ειρηνική, με το βλέμμα πάντοτε προς τον Χριστό και την υπακοή του γέροντα. Όπως ο δίκαιος Ιώβ, υπέμεινε τα σωματικά πάθη χωρίς γογγυσμό και ευχαριστούσε τον Κύριο για κάθε στενοχώρια του σώματος. – "γυμνασμένος" -μένος ❌

– "φωτισμένη" -μένη ❌ Ο Φιλόθεος, αν και απλός στον λόγο, είχε ασκηθεί άκρως στην αρετή και είχε λάβει από τον Θεό το χάρισμα της διοράσεως και της προφητείας. Κάτω από αυτή τη φωτεινή καθοδήγηση ο Νεκτάριος έκανε γοργή πρόοδο στην ασκητική ζωή και οι σπάνιες αρετές του έγιναν γνωστές σε όλο τον Άθωνα.

Note: The prompt forbids "μετά Χριστόν" — I must remove those. "στα χίλια τετρακόσια έξι μετά Χριστόν" → "στα χίλια τετρακόσια έξι" "του χίλια πεντακόσια μετά Χριστόν" → "του χίλια πεντακόσια"

**Final output saved as file:** `12_05_Όσιος_Νεκτάριος_Αθωνίτης_Ελληνικά_Καθαρά. Ο μικρός Νικόλαος, όπως ήταν το βαπτιστικό του όνομα, γεννήθηκε στα χίλια τετρακόσια έξι στην ευρύτερη περιοχή του Μοναστηρίου της Μακεδονίας. Παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή του στον Κύριο στις πέντε Δεκεμβρίου του χίλια πεντακόσια, μέσα στη γαλήνη της ασκητικής του καλύβης.

**Filename:** `12_05_Όσιος_Νεκτάριος_Αθωνίτης_Ελληνικά_Καθαρά.