Άγιος Γουρίας, Αρχιεπίσκοπος Καζάν
Κλεισμένος δύο ολόκληρα χρόνια σε υπόγειο μπουντρούμι με συκοφαντική κατηγορία, ο νεαρός Γρηγόριος βρήκε εκεί μέσα τη βαθύτερη συνάντησή του με τον Θεό. Από εκείνο το σκοτεινό κελί έγραψε ένα μικρό αλφαβητάρι για παιδιά και χάρισε όλα τα έσοδα στους φτωχούς της περιοχής. Ο μετέπειτα πρώτος Αρχιεπίσκοπος του Καζάν γεννήθηκε στο Ραντονέζ, κοντά στη Μόσχα, και στον κόσμο ονομαζόταν Γρηγόριος Ρουγκότιν.
Η οικογένειά του δεν είχε πλούτη, και έτσι από μικρός μπήκε στην υπηρεσία του πρίγκιπα Ιβάν Πένκοβ ως διαχειριστής των κτημάτων του. Ήταν παιδί ευσεβές, ταπεινό, πράο, και φύλαγε με προσοχή την αγνότητά του. Κάποιοι όμως τον κατηγόρησαν άδικα για ανάρμοστη σχέση με τη σύζυγο του πρίγκιπα.
Η μακρόχρονη φυλάκιση κλόνισε σοβαρά την υγεία του, μα ταυτόχρονα δυνάμωσε τον πνευματικό του ζήλο. Η προσευχή έγινε η αναπνοή του, και η σιωπή του μπουντρουμιού μεταμορφώθηκε σε σχολείο μετάνοιας. Έτσι ωρίμασε μέσα του η απόφαση να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στον Χριστό αμέσως μόλις θα έβλεπε ξανά το φως.
Όταν επιτέλους ελευθερώθηκε, ο Γρηγόριος πήγε στη μονή του Αγίου Ιωσήφ του Βολοκολάμσκ, που ήταν φημισμένη για την αυστηρή μοναστική της τάξη. Εκεί έγινε μοναχός με το όνομα Γουρίας και αφοσιώθηκε στην άσκηση και την υπακοή. Το χίλια πεντακόσια σαράντα τρία, οι αδελφοί της μονής τον εξέλεξαν ηγούμενο για την αρετή και τη διάκρισή του.
Διοίκησε το κοινόβιο σχεδόν εννέα χρόνια με σύνεση, και έπειτα παραιτήθηκε για να ζήσει δύο χρόνια ως απλός μοναχός. Στη συνέχεια ανέλαβε για έναν χρόνο τη μονή της Αγίας Τριάδος Σελιζάροφ, στην επισκοπή του Τβερ. Σύντομα έγινε γνωστή σε όλη τη Ρωσία η αρετή του, και με κλήρο επιλέχθηκε για την νεοσύστατη επισκοπική έδρα του Καζάν.
Με συνεργάτη του τον Άγιο Βαρσανούφιο επιδόθηκε με ζήλο στο ιεραποστολικό έργο ανάμεσα στους Τατάρους. Στα οκτώ χρόνια της αρχιερατείας του ίδρυσε τέσσερα μοναστήρια, ανήγειρε τον καθεδρικό ναό του Ευαγγελισμού και άλλους δέκα ναούς μέσα στην πόλη. Η ιεραποστολή του φώτισε χιλιάδες ψυχές και άλλαξε το πνευματικό πρόσωπο ολόκληρης της περιοχής.
Το χίλια πεντακόσια εξήντα ένα ο άγιος αρρώστησε βαριά και δεν μπορούσε πια να τελεί ο ίδιος τις θείες λειτουργίες με τη συνηθισμένη του τάξη. Τις μεγάλες γιορτές τον μετέφεραν οι μαθητές του στον ναό, και εκείνος είτε καθόταν είτε ήταν ξαπλωμένος, καθώς δεν είχε δυνάμεις ούτε να σταθεί όρθιος. Λίγο πριν την κοίμησή του, το χίλια πεντακόσια εξήντα τρία, έλαβε το μέγα και αγγελικό σχήμα από τα χέρια του Αγίου Βαρσανουφίου.
Τον ενταφίασαν στη μονή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, όπου ανέπαυσαν με τιμή το τίμιο σώμα του. Στις τέσσερις Οκτωβρίου του χίλια πεντακόσια ενενήντα πέντε αποκαλύφθηκαν τα άφθαρτα λείψανα των δύο ιεραρχών, του Γουρία και του Βαρσανουφίου. Παρών στην ανακομιδή ήταν ο Άγιος Ερμογένης, Μητροπολίτης Καζάν, που κατέγραψε με συγκίνηση το θαυμαστό γεγονός στους βίους τους.
Στις είκοσι Ιουνίου του χίλια εξακόσια δεκατρία τα λείψανα του αγίου μεταφέρθηκαν στον καθεδρικό ναό του Ευαγγελισμού. Σήμερα αναπαύονται στο Καζάν, σε κοιμητηριακό ναό αφιερωμένο στους αγίους πρίγκιπες Θεόδωρο του Μουρόμ και στους υιούς του Δαβίδ και Κωνσταντίνο. **Filename:** `12_05_Άγιος_Γουρίας_Αρχιεπίσκοπος_Καζάν.
%$ Άγιος Γουρίας, Αρχιεπίσκοπος Καζάν $% Ήταν παιδί ευσεβές, ταπεινό και πράο, και φύλαγε με προσοχή την αγνότητά του. Η προσευχή έγινε η αναπνοή του, και η σιωπή του μπουντρουμιού μεταμορφώθηκε σε αληθινό σχολείο μετάνοιας.
Εκεί έγινε μοναχός με το όνομα Γουρίας και αφοσιώθηκε ολόψυχα στην άσκηση και στην υπακοή. Το χίλια πεντακόσια σαράντα τρία, οι αδελφοί της μονής τον εξέλεξαν ηγούμενο για την αρετή και τη διάκριση της ζωής του. Στη συνέχεια ανέλαβε για έναν ολόκληρο χρόνο τη μονή της Αγίας Τριάδος Σελιζάροφ, στην επισκοπή του Τβερ.
Σύντομα έγινε γνωστή σε όλη τη Ρωσία η αρετή του, και με κλήρο επιλέχθηκε για τη νεοσύστατη επισκοπική έδρα του Καζάν. Με συνεργάτη του τον Άγιο Βαρσανούφιο επιδόθηκε με μεγάλο ζήλο στο ιεραποστολικό έργο ανάμεσα στους Τατάρους. Η ιεραποστολή του φώτισε χιλιάδες ψυχές και άλλαξε το πνευματικό πρόσωπο ολόκληρης της ευρύτερης περιοχής.
Λίγο πριν την κοίμησή του, το χίλια πεντακόσια εξήντα τρία, έλαβε το μέγα και αγγελικό σχήμα από τα ίδια τα χέρια του Αγίου Βαρσανουφίου. Τον ενταφίασαν με τιμή στη μονή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, όπου ανέπαυσαν το τίμιο και πολύαθλο σώμα του. Παρών στην ανακομιδή ήταν ο Άγιος Ερμογένης, Μητροπολίτης Καζάν, που κατέγραψε με συγκίνηση το θαυμαστό αυτό γεγονός στους βίους τους.
Στις είκοσι Ιουνίου του χίλια εξακόσια δεκατρία τα ιερά λείψανα του αγίου μεταφέρθηκαν στον καθεδρικό ναό του Ευαγγελισμού. The file has been prepared as `12_05_Άγιος_Γουρίας_Αρχιεπίσκοπος_Καζάν.
E njëjta ditë
Shenjtorë të tjerë të 05 Dhjetor
Lexoni edhe jetët e tjera të kësaj dite pa u kthyer pas.
Όσιοι Καρίων και Ζαχαρίας οι εν Αιγύπτω
Βυθίστηκε μέσα στο μολυσμένο νερό της λίμνης Νιτρίας μέχρι τα ρουθούνια του και έμεινε εκεί μια ολόκληρη ώρα. Όταν βγήκε, το πρόσωπο και το σώμα του είχαν γεμίσει πληγές, και ούτε ο ίδιος ο…
Lexo jetënΌσιος Νεκτάριος ο Αθωνίτης και ο Γέροντάς του Φιλόθεος
Σε μια άγρια επιδρομή των Αγαρηνών στη Μακεδονία, η οικογένειά του γλίτωσε με θαύμα από βέβαιο θάνατο, κρυμμένη στις πλαγιές ενός βουνού. Ως ευχαριστία για τη σωτηρία τους, ο πατέρας πήρε τα δύο αγόρια…
Lexo jetënΑγία Κρισπίνα η Μάρτυς της Αφρικής
Στην αφρικανική γη της Θακόρας μια γυναίκα στάθηκε μόνη απέναντι σε ολόκληρη ρωμαϊκή επαρχία που είχε ήδη υποκύψει στις θυσίες. Ο ανθύπατος Άννιος Ανυλλίνος, ένας από τους σκληρότερους διώκτες της εποχής, την οδήγησε στο…
Lexo jetënΟ Μάρτυρας Αναστάσιος ο Γναφεύς της Σαλώνας
Μέσα στον φοβερό διωγμό του Διοκλητιανού, ένας απλός γναφέας της Σαλώνας τόλμησε να ζωγραφίσει σταυρό στην πόρτα του σπιτιού του. Όταν τον έπιασαν, του έδεσαν πέτρα στον λαιμό και τον έριξαν στα βαθιά νερά…
Lexo jetënΟι Οσιομάρτυρες των Καρυών και ο Άγιος Κοσμάς ο Πρώτος
Στον βράχο των Καρυών το χώμα κοκκίνισε από το αίμα μοναχών που αρνήθηκαν να υπογράψουν την ένωση με τον Πάπα. Ο Πρώτος του Αγίου Όρους Κοσμάς ο Βατοπαιδινός κρεμάστηκε δημόσια μπροστά στο Πρωτάτο, στον…
Lexo jetënΣάββας ο Ηγιασμένος, ο φωτεινός γέροντας της ερήμου
Σε ηλικία μόλις οκτώ ετών μπήκε στο μοναστήρι των Φλαβιανών, αφήνοντας πίσω του την πατρική περιουσία και τις φιλοδοξίες των συγγενών του. Όταν κάποτε μια μηλιά τον δελέασε, πέταξε τον καρπό κάτω και υποσχέθηκε…
Lexo jetën