Ο Μάρτυρας Αναστάσιος ο Γναφεύς της Σαλώνας

Μέσα στον φοβερό διωγμό του Διοκλητιανού, ένας απλός γναφέας της Σαλώνας τόλμησε να ζωγραφίσει σταυρό στην πόρτα του σπιτιού του. Όταν τον έπιασαν, του έδεσαν πέτρα στον λαιμό και τον έριξαν στα βαθιά νερά της Δαλματικής θάλασσας. Ο Άγιος Αναστάσιος έζησε στη Σαλώνα της Δαλματίας κατά τον τρίτο αιώνα μετά τη γέννηση του Χριστού.

Το επάγγελμά του ήταν ταπεινό, καθάριζε και λεύκαινε υφάσματα, όμως η ψυχή του φλεγόταν από τον πόθο να κηρύξει το Ευαγγέλιο. Περπατούσε στους δρόμους της πόλης και μιλούσε για τον Χριστό σε όσους συναντούσε. Η ιεραποστολική του δράση δεν άργησε να φτάσει στα αυτιά των ειδωλολατρών αρχόντων.

Τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν μπροστά στο δικαστήριο για να απολογηθεί. Εκεί στάθηκε με θάρρος και χωρίς ίχνος φόβου μπροστά στους κριτές του. Ομολόγησε καθαρά τον Χριστό ως αληθινό Θεό και Δημιουργό ολόκληρης της κτίσης.

Δεν δίστασε να φανερώσει την πίστη του ακόμη και στις πιο σκληρές στιγμές της ανάκρισης. Ο νεαρός μάρτυρας έδειξε με τα λόγια και τη ζωή του ότι η αγάπη για τον Χριστό υπερβαίνει κάθε ανθρώπινο φόβο. Όταν ξέσπασε ο μεγάλος διωγμός του αυτοκράτορα Διοκλητιανού, οι χριστιανοί κρύβονταν φοβισμένοι μέσα στα σπίτια τους.

Ο Αναστάσιος όμως πήρε μια θαρραλέα απόφαση που σφράγισε για πάντα τη μαρτυρική του πορεία. Ζωγράφισε με τα ίδια του τα χέρια έναν σταυρό πάνω στην πόρτα του σπιτιού του. Η πράξη αυτή ήταν μια ανοιχτή ομολογία πίστης μέσα σε μια εποχή τρομερής καταπίεσης.

Όποιος περνούσε από εκεί καταλάβαινε αμέσως ότι μέσα κατοικούσε ένας πιστός του Χριστού. Οι ειδωλολάτρες αξιωματούχοι το πληροφορήθηκαν και ο Άγιος συνελήφθη ξανά. Το δικαστήριο, ύστερα από σύντομη διαδικασία, εξέδωσε καταδικαστική απόφαση και τον παρέδωσε στους δημίους.

Οι στρατιώτες τον οδήγησαν στην ακτή και του έδεσαν μια βαριά πέτρα γύρω από τον λαιμό. Έπειτα έσπρωξαν το σώμα του μέσα στα νερά για να χαθεί στον βυθό. Νόμιζαν πως έτσι θα εξαφάνιζαν και τη μνήμη του πιστού μάρτυρα.

Όμως ο Θεός είχε άλλο σχέδιο για το τίμιο λείψανο του δούλου του. Τα κύματα της θάλασσας έγιναν τελικά οι μυστικοί μάρτυρες μιας μεγάλης νίκης της πίστης πάνω στη βία. Η θυσία του φάνηκε σε όλους ως φωτεινό παράδειγμα αληθινής ομολογίας.

Μια ευσεβής και πλούσια αρχόντισσα, ονόματι Ασκαλοπία, έμαθε για το μαρτυρικό τέλος του Αγίου και αναστατώθηκε βαθιά. Η ίδια ήταν χριστιανή και τιμούσε όλους όσοι έχυναν το αίμα τους για τον Κύριο. Άρχισε λοιπόν να ψάχνει με επιμονή και προσευχή για να βρει το τίμιο λείψανο του μάρτυρα.

Ύστερα από κόπο και αναζήτηση, βρήκαν τελικά το σώμα του Αγίου ριγμένο στην ακρογιαλιά. Η ευλαβής αρχόντισσα το παρέλαβε με ευλάβεια και βαθύ σεβασμό προς τον αθλητή του Χριστού. Φρόντισε να το μεταφέρουν με κάθε τιμή στο εξοχικό της κτήμα όπου υπήρχε εκκλησία.

Εκεί ενταφίασε τον Άγιο Αναστάσιο μέσα στον ναό που είχε οικοδομήσει με δικά της έξοδα. Το ταπεινό αυτό μνήμα έγινε γρήγορα τόπος προσκυνήματος για πολλούς πιστούς της περιοχής. Ο Θεός δόξασε τον μάρτυρά του με πλήθος θαυμάτων που γίνονταν στα ιερά του λείψανα.

Άρρωστοι θεραπεύονταν, θλιμμένοι παρηγορούνταν και η φήμη του Αγίου απλώθηκε σε όλη τη Δαλματία. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Αναστασίου του Γναφέως στις πέντε Δεκεμβρίου κάθε χρόνο. Επίσης τον εορτάζει και στις είκοσι πέντε Οκτωβρίου, ως φωτεινό παράδειγμα ομολογητή της αληθινής πίστης.