Η Αυγούστα, ο Πορφύριος και οι συμμάρτυρες της Αγίας Αικατερίνης

Πενήντα από τους πιο σοφούς φιλοσόφους της αυτοκρατορίας στάθηκαν μπροστά στην Αγία Αικατερίνη και βγήκαν από εκείνη τη συνάντηση χριστιανοί, έτοιμοι να καούν ζωντανοί για το όνομα του Χριστού. Λίγο αργότερα, η ίδια η αυτοκράτειρα Αυγούστα και ο στρατηγός Πορφύριος με διακόσιους στρατιώτες μπήκαν κρυφά στη φυλακή της και βγήκαν μάρτυρες του ίδιου Κυρίου. Ο αυτοκράτορας Μαξιμιανός είχε διατάξει τους πιο μορφωμένους ρήτορες και φιλοσόφους της εποχής να αντιπαρατεθούν με την Αγία και να την νικήσουν στα λόγια.

Η ομιλία της όμως ήταν τόσο φωτεινή και τόσο γεμάτη χάρη, ώστε εκείνοι οι σοφοί άνδρες ομολόγησαν δημόσια την πίστη τους στον Χριστό. Ο αυτοκράτορας, μέσα στην οργή του, διέταξε αμέσως να ριχτούν στη φωτιά και να καούν ζωντανοί. Πριν παραδοθούν στις φλόγες, η Αγία Αικατερίνη σχημάτισε επάνω τους το σημείο του Σταυρού και τους ενίσχυσε για την τελευταία τους ομολογία.

Έτσι, οι πενήντα φιλόσοφοι έγιναν οι πρώτοι καρποί από το μαρτυρικό κήρυγμα της νεαρής παρθένου της Αλεξάνδρειας. Το παράδειγμά τους θα άναβε σύντομα και άλλες ψυχές μέσα στο ίδιο το παλάτι. Η φήμη της Αγίας Αικατερίνης είχε φτάσει ως τα διαμερίσματα της αυτοκράτειρας Αυγούστας και είχε ταράξει βαθιά την καρδιά της.

Η βασίλισσα ένιωσε μέσα της μια δυνατή επιθυμία να δει από κοντά τη νεαρή ομολογήτρια και να ακούσει η ίδια τα λόγια της. Έπεισε λοιπόν τον στρατηγό Πορφύριο να την συνοδεύσει μέχρι τη φυλακή μαζί με ένα μικρό σώμα έμπιστων στρατιωτών. Η συνάντηση έγινε μέσα στο σκοτάδι του κελιού, όπου η Αγία προσευχόταν ακούραστα μέρα και νύχτα.

Το πρόσωπό της έλαμπε από μια ουράνια ομορφιά, σαν να αντανακλούσε το φως της θείας χάρης που την συντρόφευε. Η αυτοκράτειρα στάθηκε άναυδη μπροστά στη γαλήνη και στη σταθερότητα της νεαρής μάρτυρος. Με απλά και ξεκάθαρα λόγια, η Αγία Αικατερίνη τους εξήγησε τη χριστιανική πίστη και την ελπίδα της αιώνιας ζωής.

Η Αυγούστα και ο Πορφύριος άκουγαν με δίψα κάθε φράση, σαν να ξεδιψούσαν ύστερα από μεγάλη ξηρασία. Όταν βγήκαν από τη φυλακή, ήταν πια άλλοι άνθρωποι, μέλη της Εκκλησίας του Χριστού. Μαζί τους πίστεψαν και οι διακόσιοι στρατιώτες που τους είχαν συνοδεύσει στη νυχτερινή τους επίσκεψη.

Την επόμενη ημέρα η Αγία Αικατερίνη οδηγήθηκε ξανά μπροστά στο δικαστήριο του Μαξιμιανού για νέα ανάκριση. Ο αυτοκράτορας την απείλησε με τον φοβερό τροχό, ένα μηχάνημα φτιαγμένο για να συντρίβει αργά και βασανιστικά τα σώματα. Της ζητούσε να αρνηθεί τον Χριστό και να προσφέρει θυσία στα είδωλα, για να σώσει τη νιότη και την ομορφιά της.

Η Αγία στάθηκε ατάραχη και ομολόγησε με παρρησία την πίστη της στον αληθινό Θεό. Μάλιστα πλησίασε η ίδια προς τους τροχούς, χωρίς δισταγμό και χωρίς κανέναν φόβο στο βλέμμα της. Τότε άγγελος Κυρίου κατέβηκε ξαφνικά και συνέτριψε τα όργανα του μαρτυρίου, τα οποία διαλύθηκαν σε αμέτρητα κομμάτια.

Όταν η αυτοκράτειρα Αυγούστα είδε το θαύμα, βγήκε μπροστά μαζί με τον Πορφύριο και τους διακόσιους στρατιώτες. Όλοι μαζί ομολόγησαν δημόσια ότι πιστεύουν στον Χριστό και αρνούνται τα είδωλα της αυτοκρατορίας. Ο Μαξιμιανός έχασε εντελώς τον έλεγχο και διέταξε αμέσως αυστηρές ποινές για τους νέους χριστιανούς.

Η σύγκρουση ανάμεσα στην ειδωλολατρική εξουσία και στη χάρη του Χριστού είχε φτάσει στην κορύφωσή της. Μέσα στην απελπισία του ο αυτοκράτορας δοκίμασε ακόμα μία φορά να λυγίσει τη νεαρή μάρτυρα με γλυκύτερα λόγια. Της πρότεινε γάμο και θέση αυτοκράτειρας, υποσχόμενος δόξα, πλούτη και τιμές μέσα σε ολόκληρη την αυτοκρατορία.

Η Αγία Αικατερίνη όμως απάντησε με σταθερότητα ότι ανήκει ολόκληρη στον επουράνιο Νυμφίο της, τον Χριστό. Καμία επίγεια προσφορά δεν μπορούσε να συγκριθεί με την αγάπη και την ομορφιά εκείνου που είχε ήδη κερδίσει την καρδιά της. Έπειτα ύψωσε τα μάτια στον ουρανό και προσευχήθηκε θερμά για όλους τους πιστούς που θα την επικαλούνταν στο μέλλον.

Με ηρεμία ακούμπησε η ίδια το κεφάλι της στον τόπο της εκτέλεσης, κάτω από το ξίφος του δημίου. Έτσι αποκεφαλίστηκε η νεαρή παρθένος, σφραγίζοντας με το αίμα της την ομολογία της πίστης. Μαζί της δέχτηκαν τον ίδιο μαρτυρικό θάνατο η αυτοκράτειρα Αυγούστα, ο γενναίος στρατηγός Πορφύριος και οι διακόσιοι στρατιώτες.

Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη τους στις είκοσι τέσσερις Νοεμβρίου, μαζί με την Αγία Μεγαλομάρτυρα Αικατερίνη. Το αίμα τους έγινε σπόρος πίστης μέσα στις καρδιές αμέτρητων χριστιανών των επόμενων αιώνων.