Ο Άγιος Βιλλιβρόρδος, Απόστολος της Ολλανδίας

Δώδεκα μοναχοί ξεκίνησαν μαζί του από τη Βρετανία για να φέρουν το ευαγγέλιο στους βάλτους της Φρισλανδίας, σε έναν λαό βυθισμένο στην ειδωλολατρία. Ο ίδιος βάπτισε αργότερα τον Κάρολο Μαρτέλο, τον ισχυρότερο ηγεμόνα της Δύσης, και θεμελίωσε την Εκκλησία της Ολλανδίας. Ο Άγιος Βιλλιβρόρδος γεννήθηκε στη Νορθουμβρία της Βρετανίας από ευσεβείς Αγγλοσάξονες γονείς, σε χρόνια που το φως του Χριστού άπλωνε ρίζες στα βόρεια νησιά.

Ο πατέρας του Βιλγίσιος, που αργότερα έγινε ασκητής, τον εμπιστεύτηκε από μικρό στο ξακουστό μοναστήρι του Ράϊπον για την εκπαίδευσή του. Ηγούμενος και πνευματικός του πατέρας ήταν ο άγιος Βιλλφρίδος, μετέπειτα επίσκοπος Υόρκης και μεγάλος φωτιστής της Βρετανίας. Στη συνέχεια πέρασε στην Ιρλανδία, όπου άνθιζαν τότε οι λαμπρότερες μοναστηριακές σχολές της Δύσης, και έμεινε εκεί δώδεκα ολόκληρα χρόνια.

Είχε δάσκαλο τον ενάρετο και πολυμαθή γέροντα Εκβέρτο, ο οποίος του μετέδωσε βαθιά αγάπη για το ιεραποστολικό έργο. Εκεί ωρίμασε πνευματικά, σπούδασε τις Γραφές και προετοιμάστηκε για τη μεγάλη αποστολή που τον περίμενε στις παγανιστικές χώρες της ηπειρωτικής Ευρώπης. Ο νέος μοναχός φλεγόταν από πόθο να μεταφέρει το μήνυμα της σωτηρίας σε λαούς που δεν είχαν ακούσει ποτέ το όνομα του Χριστού.

Σε ηλικία τριάντα ετών χειροτονήθηκε πρεσβύτερος, και τον επόμενο χρόνο ο γέροντάς του τον ευλόγησε για το ιεραποστολικό ταξίδι. Ξεκίνησε με δώδεκα συνοδοιπόρους μοναχούς και έφτασε στη μελαγχολική χώρα των βάλτων, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται η βορειοδυτική Ολλανδία. Τον υποδέχτηκε εγκάρδια ο Πεπίνος ο εξ Εριστάλης, αυλάρχης του βασιλείου της Αυστρασίας, που είχε νικήσει τον ειδωλολάτρη ηγεμόνα Ράντμποντ.

Στις περιοχές που είχε αποσπάσει ο Πεπίνος, ο νεαρός πρεσβύτερος άρχισε αμέσως το έργο του με ζήλο και σύνεση. Το κήρυγμά του είχε τόση επιτυχία, ώστε πλήθος ειδωλολατρών βαπτίζονταν και οι παλαιοί ναοί των ψεύτικων θεών εγκαταλείπονταν. Ύστερα από θερμές συστάσεις του Πεπίνου, ο πάπας Ρώμης Σέργιος ο Πρώτος τον κάλεσε κοντά του στην αιώνια πόλη.

Εκεί τον χειροτόνησε επίσκοπο και του έδωσε το νέο όνομα Κλήμης, σε ένδειξη της αποστολικής του διακονίας. Επιστρέφοντας στη Φρισλανδία, εγκαταστάθηκε στην Ουτρέχτη και την ανέδειξε σε πνευματικό κέντρο όλης της περιοχής. Από εκεί συνέχισε να μοχθεί για τον εκχριστιανισμό των Φράγκων και των Φρισλανδών, με αδιάκοπες περιοδείες και ακούραστο κήρυγμα.

Έχτισε ναούς, οργάνωσε ενορίες και έβαλε γερά θεμέλια στην τοπική Εκκλησία της σημερινής Ολλανδίας. Η δράση του δεν περιορίστηκε στη Φρισλανδία, αλλά απλώθηκε στη Θουριγγία, το Λουξεμβούργο και τη μακρινή Δανία. Ταξίδεψε στη Δανία μόλις έναν χρόνο μετά τη χειροτονία του σε επίσκοπο, με την ελπίδα να φυτέψει εκεί τον σπόρο του ευαγγελίου.

Ο φοβερός όμως Βίκινγκ Ογγούνδος ματαίωσε κάθε προσπάθεια για ίδρυση τοπικής Εκκλησίας στη χώρα του βορρά. Ο άγιος δεν απογοητεύτηκε, αλλά πήρε μαζί του στην Ουτρέχτη τριάντα νεαρούς Δανούς, που είχαν πιστέψει στον Χριστό. Τους εκπαίδευσε με αγάπη και υπομονή, ώστε να γίνουν αργότερα οι ίδιοι ιεραπόστολοι στην πατρίδα τους.

Όταν κοιμήθηκε ο Πεπίνος, βρήκε νέο και ένθερμο υποστηρικτή στον διάδοχό του, τον Κάρολο Μαρτέλο, τον οποίο μάλιστα βάπτισε ο ίδιος. Με τη βασιλική προστασία επισκέφθηκε επανειλημμένα κάθε σημείο της απέραντης επαρχίας του και στερέωσε τα ποίμνια στην πίστη. Έχτισε νέους ναούς, ίδρυσε μοναστήρια και απάλλαξε τον λαό από τις παλαιές βάρβαρες συνήθειες της ειδωλολατρίας.

Με τη γλυκύτητα του λόγου του μεταμόρφωσε σκληρές καρδιές και έδωσε στους Φρίσλανδες νέα ζωή. Το όνομά του έγινε γνωστό σε όλη τη Δύση ως όνομα αγίου και αληθινού αποστόλου των εθνών. Όταν οι ειδήσεις των επιτευγμάτων του έφτασαν στην Αγγλία, πολλοί συμπατριώτες του έσπευσαν να ενισχύσουν το έργο του στην ήπειρο.

Ο Αδελβέρτος έφτασε για να κηρύξει στη βόρεια Ολλανδία, ενώ ο Βερενφρίδος ανέλαβε την περιοχή της Ελστης. Ο Πλέχελμος, ο Οτγέρος και ο Βίρος εργάστηκαν στη Γκελντερλάνδη, και οι αδελφοί Εβάλδοι μαρτύρησαν για τον Χριστό στη Βεστφαλία. Ο Βούλφραμος, που αργότερα έγινε επίσκοπος της Σέν, κήρυξε στην κυρίως Φρισλανδία με εξαιρετικούς καρπούς.

Βάπτισε μάλιστα τον γιο του παλαιού ειδωλολάτρη ηγεμόνα Ράντμποντ, μαζί με πλήθη άλλων Φρισλανδών που πίστεψαν στον Χριστό. Όλοι αυτοί οι αγωνιστές του ευαγγελίου θεωρούσαν τον Βιλλιβρόρδο πατέρα και οδηγό τους στη μεγάλη ιεραποστολή. Ο άγιος κοιμήθηκε ειρηνικά την έβδομη Νοεμβρίου του εφτακοσίου τριάντα εννέα μετά Χριστόν, σε βαθύ γήρας και πλήρης ημερών.

Τάφηκε στη μονή Ετστέρναχ του Λουξεμβούργου, η οποία έγινε τόπος προσκυνήματος για χιλιάδες πιστούς της Δύσης. Η συμβολή του στον εκχριστιανισμό της Ευρώπης υπήρξε τεράστια και αναγνωρίζεται ομόφωνα από την παράδοση των Ορθοδόξων. Δίκαια τιμάται ως ένας από τους θεμελιωτές της βρετανικής ιεραποστολής και ως ο μεγάλος απόστολος της Ολλανδίας.