Όσιος ο Ομολογητής, ο πατέρας των Επισκόπων

Πάνω από εξήντα χρόνια ποίμανε την Εκκλησία της Κορδούης στην Ισπανία και έγινε ο πιο έμπιστος σύμβουλος του Μεγάλου Κωνσταντίνου σε ζητήματα πίστης. Αυτός ήταν που πρότεινε στον άγιο αυτοκράτορα τη σύγκληση της Πρώτης Οικουμενικής Συνόδου στη Νίκαια και υπέγραψε πρώτος τα ιερά πρακτικά της. Από τα νεανικά του χρόνια απομακρύνθηκε από τις απολαύσεις του κόσμου και στόλισε την ψυχή του με κάθε αρετή και πνευματική άσκηση.

Η φήμη της αγιότητάς του τον ανέδειξε ποιμένα στην έδρα της Κορδούης, όπου εργάστηκε ακούραστα για το ποίμνιό του. Έζησε στα χρόνια του Μεγάλου Κωνσταντίνου και διακρίθηκε αμέσως για τη ζωντανή αγάπη του προς την Ορθοδοξία και την Εκκλησία. Ο αυτοκράτορας τον τιμούσε βαθιά και συχνά ζητούσε τη γνώμη του για κρίσιμα εκκλησιαστικά και πολιτικά θέματα της εποχής.

Όταν η αίρεση του Αρείου άρχισε να ταράζει τους πιστούς, ο Όσιος στάθηκε ακλόνητος υπερασπιστής της αληθινής διδασκαλίας. Κίνησε λοιπόν για τη Νίκαια με ζήλο φλογερό, για να ελέγξει την παραφροσύνη του Αρείου και να σταματήσει την ψυχοφθόρα του πλάνη. Στη Νίκαια, μπροστά στους τριακόσιους δεκαοκτώ θεοφόρους πατέρες, ο γέροντας ιεράρχης μίλησε με παρρησία και έλεγξε δριμύτατα τον Άρειο και όσους τον ακολουθούσαν.

Οι λόγοι του στενοχωρούσαν βαθιά τους αιρετικούς, γιατί αποκάλυπταν την πλάνη τους με σαφήνεια, με γνώση και με αποστολική δύναμη. Πήρε μέρος επίσης στη Σύνοδο της Σαρδικής, που συγκλήθηκε λίγα χρόνια αργότερα για την υπεράσπιση των διωκόμενων ορθοδόξων ποιμένων. Εκεί συνέπραξε ενεργά στην αθώωση του Μεγάλου Αθανασίου από τις άδικες κατηγορίες των Αρειανών εις βάρος του.

Η φιλία και η αγάπη που τον συνέδεε με τον Αθανάσιο ήταν φιλία αγωνιστών της πίστης και ομολογητών της αλήθειας. Όταν όμως ανέβηκε στον θρόνο ο αυτοκράτορας Κωνστάντιος, η κατάσταση άλλαξε δραματικά για την Εκκλησία του Χριστού. Ο νέος αυτοκράτορας υποστήριζε φανερά την αρειανική αίρεση και καταδίωκε αμείλικτα όσους ιεράρχες έμεναν πιστοί στο ορθόδοξο φρόνημα.

Πρώτος και κύριος στόχος του υπήρξε ο Μέγας Αθανάσιος, τον οποίο προσπαθούσε με κάθε τρόπο να συντρίψει και να ταπεινώσει. Ο Όσιος όμως αρνήθηκε να εγκαταλείψει τον φίλο και συναγωνιστή του ή να συνυπογράψει την άδικη καταδίκη του. Για τη γενναία αυτή στάση, ο Κωνστάντιος έστειλε τον υπέργηρο πια ιεράρχη στην εξορία και τον φυλάκισε στην πόλη του Σιρμίου.

Πέρασε εκεί πολλές κακοπάθειες, στερήσεις και θλίψεις, αλλά κράτησε όρθιο και ασάλευτο το ορθόδοξο φρόνημα μέχρι το τέλος της ζωής του. Πολλοί ορθόδοξοι επίσκοποι είχαν ήδη εκδιωχθεί από τις έδρες τους, επειδή αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στη δίωξη του Αθανασίου. Ο γέροντας ποιμένας υπέμεινε τα δεινά με ψυχή ανδρεία, στηρίζοντας με τα γράμματά του τους κατατρεγμένους αδελφούς του στην πίστη.

Τελικά του επιτράπηκε να επιστρέψει στην Κόρδουη, όπου παρέδωσε ειρηνικά την αγία ψυχή του στον Κύριο το έτος τριακόσια πενήντα εννιά. Ο Θεοδώρητος ο Κύρου τον εγκωμιάζει με θερμά λόγια για την ομολογία και τους αγώνες του υπέρ της αληθινής πίστεως. Ο Μέγας Αθανάσιος, ο πιστός του φίλος και συναγωνιστής, τον αποκαλεί τιμητικά πατέρα των Επισκόπων όλης της οικουμένης.

Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις είκοσι επτά Αυγούστου ως ομολογητή της πίστεως και ακάματο εργάτη της Ορθοδοξίας. Το παράδειγμά του παραμένει φωτεινό φάρος για κάθε πιστό που αγωνίζεται να κρατήσει την αλήθεια ασάλευτη μέσα στις δοκιμασίες. cat > /tmp/08_27_Άγιος_Όσιος_Κορδούης_Ελληνικά_Καθαρά.

txt –output /tmp/08_27_Άγιος_Όσιος_Κορδούης_Ελληνικά_Καθαρά. I notice "διωκόμενων" and "κατατρεγμένους" — these are participial forms. %$ Όσιος ο Ομολογητής, ο πατέρας των Επισκόπων $%

Πήρε μέρος επίσης στη Σύνοδο της Σαρδικής, που συγκλήθηκε λίγα χρόνια αργότερα για την υπεράσπιση των ορθοδόξων ποιμένων που υπέφεραν διωγμούς. Πρώτος και κύριος στόχος του υπήρξε ο Μέγας Αθανάσιος, τον οποίο προσπαθούσε με κάθε τρόπο να συντρίψει και να ταπεινώσει βαθιά. Ο γέροντας ποιμένας υπέμεινε τα δεινά με ψυχή ανδρεία και στήριζε με τα γράμματά του τους αδελφούς που υπέφεραν για την πίστη.