Ο Άγιος Γεράσιμος της Κεφαλονιάς και το Άγιο Τάφο

Σαράντα ολόκληρες ημέρες έμεινε νηστικός στην έρημο του Ιορδάνη, μέσα σε απόλυτη σιωπή και προσευχή προς τον Κύριο. Στον Πανάγιο Τάφο των Ιεροσολύμων υπηρέτησε ως καντηλανάφτης, ανάβοντας τα φώτα πάνω από τον τόπο της Αναστάσεως του Σωτήρα. Ο Όσιος Γεράσιμος ο νέος ασκητής γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό των Τρικάλων της Πελοποννήσου από ευσεβείς γονείς.

Από πολύ νεαρή ηλικία ένιωσε μέσα του τον ισχυρό πόθο να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στην υπηρεσία του Χριστού. Έτσι αναχώρησε για το νησί της Ζακύνθου, όπου ντύθηκε το μοναχικό σχήμα και άρχισε τους πρώτους ασκητικούς του αγώνες. Έπειτα κατευθύνθηκε στο περιβόλι της Παναγίας, στο Άγιον Όρος, και εκεί έλαβε το μέγα και αγγελικό σχήμα του μοναχού.

Δίπλα στους έμπειρους ασκητές του Άθωνα μυήθηκε βαθιά στη νοερά προσευχή και στην αυστηρή πνευματική ζωή. Όταν πήρε την ευλογία των Γερόντων, ξεκίνησε το μακρύ προσκυνηματικό του ταξίδι προς τους Άγιους Τόπους της Παλαιστίνης. Προσκύνησε με δάκρυα τον ζωοδόχο Τάφο του Κυρίου και επισκέφθηκε πολλά ιερά μέρη της Ιερουσαλήμ.

Ακολούθως ταξίδεψε στο όρος Σινά, στην Αντιόχεια, στη Δαμασκό, στην Αλεξάνδρεια και σε ολόκληρη την Αίγυπτο, αναζητώντας πνευματική τροφή και θεία γνώση. Μετά την επιστροφή του στην Ιερουσαλήμ, ο Πατριάρχης Γερμανός τον χειροτόνησε διάκονο και έπειτα πρεσβύτερο της Εκκλησίας. Ο νέος ιερομόναχος συνέχισε με ζήλο και αυστηρότητα τη σκληρή ασκητική πορεία που είχε επιλέξει από τα νεανικά του χρόνια.

Αναζητώντας απόλυτη ησυχία, αποσύρθηκε στις ερήμους του Ιορδάνη ποταμού, εκεί όπου βαπτίστηκε ο Κύριος. Σαράντα ημέρες πέρασε χωρίς καμία διακοπή, αφοσιωμένος στη νηστεία, στην προσευχή και στη μελέτη του θείου λόγου. Όταν επέστρεψε, ζήτησε από τον Πατριάρχη την ευλογία για να ζήσει βίο πλήρους σιωπής και ησυχίας.

Με αυτήν την ευλογία ταξίδεψε ξανά στη Ζάκυνθο, όπου έζησε ως ερημίτης τρεφόμενος αποκλειστικά με χόρτα και άγριους καρπούς της γης. Πέρασαν πέντε ολόκληρα χρόνια αυτής της σκληρής ζωής, ώσπου ένα θείο νεύμα τον οδήγησε στο νησί της Κεφαλονιάς. Εκεί κατοίκησε αρχικά μέσα σε μια απομονωμένη σπηλιά, συνεχίζοντας τους πνευματικούς του αγώνες με μεγαλύτερη ένταση.

Ανακαίνισε με προσωπικό μόχθο έναν παλαιό ναό στην περιοχή των Ομαλών, μετατρέποντάς τον σε φωτεινό πνευματικό κέντρο. Στη συνέχεια ίδρυσε εκεί γυναικεία μονή, η οποία υπάρχει και ακμάζει μέχρι τις ημέρες μας. Μέσα σε αυτήν τη μονή ο Όσιος Γεράσιμος έζησε για τριάντα ολόκληρα χρόνια με αδιάκοπο κόπο και ολονύχτια αγρυπνία.

Προσευχόταν συνεχώς γονατιστός, απλωμένος ολόκληρος πάνω στο σκληρό χώμα μπροστά στις άγιες εικόνες. Η αυστηρότητα της ζωής του και η ταπείνωση της καρδιάς του τράβηξαν τη χάρη του Αγίου Πνεύματος επάνω στον ταπεινό δούλο του Θεού. Έλαβε από τον Κύριο το θαυμαστό χάρισμα να θεραπεύει βαριές αρρώστιες και να διώχνει τα ακάθαρτα δαιμόνια από τους πάσχοντες.

Πλήθος πιστών έτρεχε κοντά του από όλα τα γύρω νησιά για να βρει παρηγοριά, ίαση και πνευματική καθοδήγηση. Όταν συμπλήρωσε τα εβδομήντα ένα χρόνια της επίγειας ζωής του, ο Άγιος προαισθάνθηκε το τέλος του. Συγκέντρωσε γύρω του τις μοναχές της αδελφότητας και τους έδωσε με αγάπη τις τελευταίες πατρικές του συμβουλές.

Έπειτα τις ευλόγησε όλες με δάκρυα και εκοιμήθη ειρηνικά εν Κυρίω την δεκάτη πέμπτη Αυγούστου του χιλιοστού πεντακοσιοστού εβδομηκοστού ενάτου έτους. Δύο χρόνια αργότερα άνοιξαν τον τάφο του και βρήκαν το σκήνωμά του ακέραιο, ευωδιαστό και γεμάτο από θαυματουργική δύναμη. Επειδή η δεκάτη πέμπτη Αυγούστου ταυτίζεται με την Κοίμηση της Θεοτόκου, η μνήμη του μεταφέρθηκε στη δεκάτη έκτη ημέρα του ίδιου μήνα.

04_15_Άγιος_Γεράσιμος_Κεφαλληνίας_Ελληνικά_Καθαρά.