Άγιος Απόστολος ο Νέος, ο νεομάρτυρας του Πηλίου

Ένα δεκαεννιάχρονο παλικάρι από τον Άγιο Λαυρέντιο του Πηλίου γονάτισε στην πύλη του τζαμιού, περιμένοντας τον δήμιο με το ξίφος. Ένα φωτεινό αστέρι κατέβηκε από τον ουρανό και σχημάτισε σταυρό πάνω από το άγιο λείψανό του, μπροστά στα μάτια των εκτελεστών. Πρόκειται για τον Άγιο Απόστολο τον Νέο, που γεννήθηκε στα χίλια εξακόσια εξήντα επτά από τον Κώστα Σταματίου και τη Μέλω.

Σε ηλικία δεκαπέντε ετών έμεινε ορφανός και ξεκίνησε μια δύσκολη πορεία μακριά από τον τόπο του. Το χίλια εξακόσια ογδόντα δύο έφτασε στην Κωνσταντινούπολη και βρήκε δουλειά σε ένα μικρό καπηλιό της πολυάνθρωπης πρωτεύουσας. Εκεί μεγάλωσε κρατώντας ζωντανή την πίστη του και μαθαίνοντας με την καθημερινή τριβή και την τουρκική γλώσσα.

Ταυτόχρονα στο μακρινό Πήλιο, οι κάτοικοι του Αγίου Λαυρεντίου στέναζαν κάτω από μια βαριά και άδικη φορολογία που τους τσάκιζε. Αποφάσισαν τότε να στείλουν αντιπροσωπεία στους επιτρόπους του Σουλτάνου και κατάφεραν να εξασφαλίσουν μια αξιόλογη μείωση των φόρων. Η μικρή νίκη όμως θα προκαλούσε σύντομα μια αλυσίδα τραγικών γεγονότων.

Ο Βοεβόδας του Πηλίου εξοργίστηκε όταν είδε τα έγγραφα και τα απέρριψε ως πλαστά χωρίς καμιά διάθεση να τα αναγνωρίσει. Συνέλαβε τρεις από τους εκπροσώπους της επιτροπής και τους έδεσε σαν κακούργους μπροστά στα μάτια όλου του χωριού. Ο ίδιος τους μετέφερε δεμένους στην Πόλη και φρόντισε να φυλακιστούν με τη βαριά κατηγορία της εσχάτης προδοσίας.

Οι συμπατριώτες έσπευσαν να στείλουν αμέσως νέα επιτροπή, με σκοπό να φτάσουν μέχρι την ίδια τη βασιλομήτορα και να σώσουν τους δεσμώτες. Επειδή όμως δεν γνώριζαν ούτε τον δρόμο ούτε τη γλώσσα, ζήτησαν τη βοήθεια του νεαρού Αποστόλου που είχε ήδη τέσσερα χρόνια στην πρωτεύουσα. Εκείνος δέχτηκε με προθυμία και ανέλαβε ο ίδιος να παραδώσει την αναφορά σε έναν ανώτατο αξιωματούχο του Σουλτάνου.

Ο αξιωματούχος όμως είχε ήδη επηρεαστεί από τις διαβολές που είχε σπείρει νωρίτερα ο Βοεβόδας του Πηλίου. Διέταξε λοιπόν εξαγριωμένος να συλληφθεί ο Απόστολος και να παραδοθεί στον ίδιο τον Βοεβόδα για τιμωρία. Έτσι το νεαρό παλικάρι βρέθηκε αλυσοδεμένο στα χέρια του ανθρώπου που μισούσε όλους τους συμπατριώτες του.

Ο Βοεβόδας ζήτησε με αυθάδεια χαράτσι τεσσάρων ετών, για όσο χρόνο έλειπε ο νέος από το χωριό του στο Πήλιο. Στην αρχή σκέφτηκε να απολύσει και τους τέσσερις κρατουμένους, καθώς φοβόταν την παρέμβαση της βασιλομήτορας στην υπόθεση. Τότε όμως ένας ζηλόφθονος γέροντας από τον ίδιο τόπο πλησίασε και έσπειρε μια ύπουλη συκοφαντία εναντίον του νεαρού.

Είπε πως ο Απόστολος είχε υποκινήσει όλη την υπόθεση και πως, αν τον άφηναν ελεύθερο, θα κατήγγειλε τον Βοεβόδα στη βασίλισσα. Η φθονερή καρδιά του δεν άντεχε να δει ένα φτωχό και ασήμαντο παιδί να γίνεται ευεργέτης ολόκληρου του τόπου του. Ο Βοεβόδας πίστεψε αμέσως τα λόγια του και διέταξε να βασανίσουν το παλικάρι σκληρά μέχρι θανάτου.

Κάποια μέρα ο μάρτυρας κατάφερε να ελευθερώσει το ένα του πόδι και προσπάθησε να δραπετεύσει σέρνοντας τις αλυσίδες. Ο θόρυβος όμως πρόδωσε την κίνησή του και οι φύλακες έσπευσαν αμέσως να τον συλλάβουν ξανά. Ο Βοεβόδας έφτασε εξαγριωμένος και άρχισε να τον χτυπά άσπλαχνα με ένα βαρύ τσεκούρι στο σώμα.

Ο Απόστολος γύρισε και του είπε πως είναι καλύτερος από εκείνον και από όλους τους υπηρέτες του μαζί. Οι Τούρκοι το ερμήνευσαν δόλια ως ομολογία ότι ο νέος δηλώνει πιο γνήσιος μουσουλμάνος από τους ίδιους. Ο Βοεβόδας διέταξε αμέσως να τον περιτμήσουν, για να σφραγιστεί η ψεύτικη αυτή ομολογία πάνω στο σώμα του.

Όμως ο νέος αντιστάθηκε γενναία και φώναξε πως είναι Χριστιανός και δεν αρνείται με κανέναν τρόπο την αγία πίστη του. Τον έριξαν τότε στη φυλακή των κακούργων και τον οδήγησαν στον ανώτατο θρησκευτικό ηγέτη των μουσουλμάνων της πρωτεύουσας. Εκείνος μαζί με άλλους αξιωματούχους άρχισε να του τάζει αξιώματα, πλούτη και τιμές, αρκεί να αλλάξει την πίστη του.

Στη συνέχεια τον έστειλαν στον βεζύρη, που του έταξε ακόμα μεγαλύτερες δωρεές και υψηλότερες θέσεις στην αυτοκρατορία. Ο μάρτυρας δεν έδωσε σημασία στα λόγια τους και τους ζήτησε να μην χάνουν άλλο τον πολύτιμο χρόνο τους. Τους είπε πως θα δεχόταν με χαρά οποιονδήποτε θάνατο και θα ετοίμαζε ο ίδιος τα ξύλα, τη θηλιά ή το ξίφος.

Ο βεζύρης δεν άντεξε άλλο τη γενναία στάση του μάρτυρα και διέταξε αμέσως τον αποκεφαλισμό του νεαρού Χριστιανού. Τον βασάνισαν όλη τη νύχτα και πριν χαράξει τον οδήγησαν στον τόπο της εκτέλεσης, στην πύλη του Γενή τζαμιού. Στον δρόμο συνάντησε κάποιους Χριστιανούς και τους χαιρέτησε ταπεινά ζητώντας τη συγχώρεσή τους πριν την τελευταία στιγμή.

Εκείνοι κατάλαβαν τι θα γινόταν και ακολούθησαν φοβισμένοι από μακριά, βλέποντας με τα ίδια τους τα μάτια το τέλος. Ο δήμιος τον χτύπησε τρεις φορές στον λαιμό και έπειτα άρπαξε τα μαλλιά του και ολοκλήρωσε τον αποκεφαλισμό. Ο Απόστολος ήταν μόλις δεκαεννιά ετών όταν παρέδωσε γενναία την ψυχή του στον Χριστό.

Μετά το θαυμαστό σημείο του ουράνιου αστεριού, οι εκτελεστές φοβήθηκαν τους πιστούς και πέταξαν αμέσως το σώμα στη θάλασσα. Το άγιο λείψανο όμως δεν βυθίστηκε, αλλά βγήκε πλέοντας από τον Κεράτιο προς άγνωστο τόπο αποβίβασης. Την τίμια κεφαλή την παρέλαβαν οι Χριστιανοί μέσω του Πατριαρχείου και την κατέθεσαν στον ναό του Αγίου Δημητρίου στα Ταταύλα.

Αργότερα ο Δοσίθεος Σελευκείας την έστειλε στο πατρικό σπίτι του μάρτυρα, που είχε γίνει πλέον περικαλλής ναός. 04_16_Άγιος_Απόστολος_ο_Νέος_Ελληνικά_Καθαρά. **Note on commemoration date:** The source indicates 16 Αυγούστου, so the filename should be `08_16`:

**Final filename:** `08_16_Άγιος_Απόστολος_ο_Νέος_Ελληνικά_Καθαρά.