Η Θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας των Θαυμαστών Υψωμάτων

Δύο ευλαβείς Έλληνες μοναχοί, ο Ξενοφών και ο Ιωάσαφ, μετέφεραν στα βάθη της ρωσικής γης μια ιερή εικόνα της Παναγίας από τη μακρινή Σικελία. Στις όχθες του ποταμού Ντον, ανάμεσα σε παράξενες κρητιδικές κολώνες, σκάλισαν με τα ίδια τους τα χέρια τον πρώτο ναό μέσα στον βράχο. Οι δύο αυτοί Γέροντες έφτασαν στη ρωσική ενδοχώρα, σύμφωνα με την παράδοση, όχι νωρίτερα από τα τέλη του δέκατου πέμπτου αιώνα.

Ήταν Ορθόδοξοι Έλληνες στην καταγωγή και έφεραν μαζί τους τη Σικελική εικόνα της Θεοτόκου ως πολύτιμο θησαυρό της ψυχής τους. Διάλεξαν ένα γραφικό σημείο πάνω από τον ποταμό Ντον, κοντά στη συμβολή του με τον Ήσυχο Πεύκο, για να ιδρύσουν εκεί τη μονή τους. Ο τόπος ονομάστηκε Θαυμαστά Ύψη, επειδή όσοι τον αντίκριζαν έμεναν έκπληκτοι από το ασυνήθιστο σχήμα των κρητιδικών στηλών που υψώνονταν στους λόφους.

Έτσι γεννήθηκε η μονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στην παλιά περιοχή του Οστρογκόζσκ, στη διοίκηση του Βορονέζ. Από εκεί πήρε και η εικόνα το πρώτο μέρος του ονόματός της, ενώ ο δεύτερος προσδιορισμός, Σικελική, θύμιζε πάντοτε τον μακρινό τόπο της προέλευσής της. Ο Ξενοφών και ο Ιωάσαφ ζούσαν μέσα σε μια σπηλιά, στο σημείο όπου αργότερα οικοδομήθηκε ο ναός του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου.

Με υπομονή και προσευχή λάξευσαν τον πρώτο ναό μέσα σε μια τεράστια κρητιδική κολώνα και τοποθέτησαν εκεί την ιερή εικόνα που είχαν φέρει από τη Σικελία. Στον ίδιο αυτόν τόπο βρήκαν και την αιώνια ανάπαυσή τους, αφήνοντας πίσω τους έναν θησαυρό για τις επόμενες γενιές. Η εικόνα της Παναγίας των Θαυμαστών Υψωμάτων έχει μια ξεχωριστή και βαθιά συμβολική παράσταση.

Η Θεοτόκος εικονίζεται καθισμένη πάνω στα σύννεφα, με ένα λευκό άνθος κρίνου στο δεξί της χέρι. Με το αριστερό της χέρι στηρίζει τον Θείο Βρέφος, που κάθεται όρθιο πάνω στα γόνατά της. Ο Σωτήρας κρατάει επίσης ένα άνθος κρίνου στο αριστερό του χέρι και ευλογεί με το δεξί.

Γύρω από το πρόσωπο της Παναγίας ζωγραφίζονται οκτώ άγγελοι, ενώ οι δύο από κάτω παρουσιάζονται γονατιστοί, με τα χέρια υψωμένα σε στάση προσευχής. Πάνω από την κεφαλή της Θεοτόκου εικονίζεται το Άγιο Πνεύμα με τη μορφή περιστεριού, που φωτίζει ολόκληρη τη σύνθεση. Η ξεχωριστή δόξα της θαυματουργής εικόνας ξεκίνησε το έτος χίλια οκτακόσια τριάντα ένα, όταν η χολέρα θέριζε με σφοδρότητα την περιοχή και έσπερνε τον φόβο.

Στο Κοροτογιάκ, σε απόσταση επτά ή οκτώ βερστίων από τη μονή, η Παναγία εμφανίστηκε σε όνειρο σε μια ηλικιωμένη γυναίκα, την Αικατερίνη Κολομένσκα. Στο όραμα παρουσιάστηκε όπως ακριβώς εικονίζεται στην εικόνα των Θαυμαστών Υψωμάτων, και έδωσε σαφή εντολή να μεταφέρουν την άγια εικόνα της και να τελέσουν ενώπιόν της παράκληση. Η θαυματουργή εικόνα μεταφέρθηκε αμέσως στο Κοροτογιάκ, και μετά την παράκληση που τελέστηκε με κατάνυξη, η φοβερή επιδημία σταμάτησε εντελώς.

Με τις πρεσβείες της Θεομήτορος σώθηκε από τη χολέρα και η πόλη του Οστρογκόζσκ, που ζούσε τις ίδιες ώρες μέσα στον φόβο του θανάτου. Οι κάτοικοι των δύο αυτών πόλεων γλίτωσαν ξανά από τη θανατηφόρα αρρώστια τα έτη χίλια οκτακόσια σαράντα επτά και χίλια οκτακόσια σαράντα οκτώ. Η σωτηρία τους ήρθε μετά από ιερές λιτανείες με τη θαυματουργή εικόνα γύρω από τις πόλεις τους.

Σύμφωνα με την παράδοση, η εορτή της εικόνας στις πέντε Φεβρουαρίου είχε καθιερωθεί ήδη στον αρχικό της τόπο.