Η Αγία Αγάθη της Κατάνης

Ένας έπαρχος κάηκε από τον πόθο για μια δεκαπεντάχρονη κόρη, και μια ολόκληρη πόλη σώθηκε αργότερα από τη λάβα της Αίτνας χάρη στο πέπλο της. Η Αγάθη, αρχοντοπούλα από το Παλέρμο της Σικελίας, στάθηκε με τόλμη μπροστά στον Κιντιανό και δέχτηκε φρικτά μαρτύρια για την αγάπη του Χριστού. Έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Δεκίου, όταν ο διωγμός κατά των χριστιανών απλώθηκε σε όλη την αυτοκρατορία.

Γεννήθηκε σε πλούσια και ευγενική οικογένεια, που μεγάλωσε την κόρη της με βαθιά πίστη στον Χριστό. Από πολύ μικρή αφιέρωσε την ψυχή και το σώμα της στον Νυμφίο Χριστό, περιφρονώντας τη δόξα και τα πλούτη του κόσμου. Όταν έμεινε ορφανή και κληρονόμος μιας μεγάλης περιουσίας, μοίρασε τα υπάρχοντά της στους φτωχούς και στους πάσχοντες.

Η φήμη της ομορφιάς και του πλούτου της έφτασε γρήγορα στον έπαρχο της Κατάνης, τον Κιντιανό. Εκείνος, ανάμεσα στο πάθος και στην απληστία, αποφάσισε να την κάνει δική του, και μάλιστα να αρπάξει όλη της την περιουσία. Έστειλε λοιπόν στρατιώτες στο Παλέρμο και διέταξε να την οδηγήσουν στο δικαστήριο ως χριστιανή.

Όταν οι στρατιώτες έφτασαν στο σπίτι της, η Αγάθη ζήτησε λίγο χρόνο και αποσύρθηκε στο εσωτερικό δωμάτιό της. Σήκωσε τα χέρια της στον ουρανό και παρακάλεσε τον Κύριο να της σταθεί βοηθός μπροστά στον δόλιο εχθρό. Παρακάλεσε τον Χριστό να μην επιτρέψει σε άνθρωπο ακάθαρτο να μολύνει το σώμα που είχε φυλάξει αγνό από τη νεότητά της.

Ύστερα ακολούθησε ήρεμα τους στρατιώτες, σαν να βάδιζε σε γιορτή και όχι σε μαρτύριο. Στο δρόμο σκεφτόταν πως ο διάβολος είχε ήδη νικηθεί από την παρθενία της και πως τώρα την περίμενε ένας ακόμη πιο σκληρός αγώνας. Στην Κατάνη ο Κιντιανός την παρέδωσε σε μια διεφθαρμένη γυναίκα, την Αφροδισία, που είχε πέντε νεαρές κόρες.

Εκείνες δοκίμασαν με χίλιους τρόπους να μαλακώσουν την καρδιά της κοπέλας. Της πρόσφεραν ακριβά ρούχα, κοσμήματα και πλούσια γεύματα, της έστησαν χορούς και θεάματα, της υποσχέθηκαν δώρα και απολαύσεις. Η Αγάθη όμως έμενε ασάλευτη και απαντούσε πως ο νους της είχε θεμελιωθεί πάνω στην πέτρα του Χριστού.

Η Αφροδισία, βλέποντας την αποτυχία της, παρουσιάστηκε στον Κιντιανό και του είπε με αγανάκτηση τα λόγια που έγιναν παροιμιώδη. Πιο εύκολο, δήλωσε, ήταν να σπάσει κανείς την πέτρα και να μαλακώσει το σίδερο, παρά να κάμψει την Αγάθη. Τότε ο έπαρχος διέταξε να τη φέρουν μπροστά του και άρχισε την ανάκριση, γεμάτος ταυτόχρονα πάθος και θυμό.

Της είπε με ειρωνεία πως, ενώ καταγόταν από αρχοντική γενιά, ντυνόταν σαν σκλάβα και φερόταν ταπεινά. Η μάρτυς απάντησε με γαλήνη πως ήταν σκλάβα του Χριστού και πως αυτή η δουλεία ήταν η αληθινή ελευθερία του ανθρώπου. Όποιος υπηρετεί τον Κύριο, του είπε, έχει νικήσει τον εαυτό του και έχει κερδίσει τη χάρη.

Όταν ο έπαρχος προσπάθησε να την πείσει να θυσιάσει στα είδωλα, εκείνη απάντησε πως δεν είναι θεοί αλλά δαίμονες, ντυμένοι με χρυσάφι πάνω σε ξύλο και μάρμαρο. Ο Κιντιανός εξοργίστηκε και διέταξε να τη χαστουκίσουν στο πρόσωπο. Έπειτα την έκλεισε σε σκοτεινή φυλακή και άρχισε να σχεδιάζει μέσα του τα βασανιστήρια που θα της επέβαλε.

Την επόμενη μέρα την έφερε ξανά μπροστά στο βήμα και την κάλεσε να θυσιάσει για να σώσει τη νεανική της ζωή. Η Αγάθη απάντησε πως η υγεία και η σωτηρία της είναι ο ίδιος ο Χριστός, ο Υιός του ζωντανού Θεού. Τότε ο έπαρχος έδωσε εντολή να την κρεμάσουν γυμνή σε ξύλο και να τη χτυπούν με ραβδιά και σιδερένια άγκιστρα.

Όσο την βασάνιζαν, εκείνη χαμογελούσε και έλεγε πως μέσα στους πόνους κέρδιζε αληθινό θησαυρό και αιώνια χαρά. Όπως το στάρι δεν μπαίνει στην αποθήκη χωρίς να καθαριστεί, της εξηγούσε, έτσι και η ψυχή δεν φτάνει στον παράδεισο χωρίς να ξεχωρίσει από το σώμα με τους πόνους. Ο Κιντιανός μανιασμένος διέταξε να της σχίσουν τους μαστούς με σιδερένιες τανάλιες και ύστερα να της τους κόψουν.

Η μάρτυς γύρισε και του είπε με τόλμη πως δεν ντρεπόταν να ξεσχίζει σε γυναίκα ό,τι θήλασε από τη δική του μητέρα. Είχε, του είπε, άλλους μαστούς μέσα στην ψυχή της, αφιερωμένους από μικρή στον Θεό. Στη συνέχεια την έριξαν αιμόφυρτη ξανά στο σκοτεινό κελί της φυλακής.

Μέσα στη νύχτα φάνηκε στο κελί ένα παράξενο φως, που φώτισε όλη τη σκοτεινή φυλακή. Παρουσιάστηκε μπροστά της ένας σεβάσμιος γέροντας, ο απόστολος Πέτρος, συνοδευόμενος από έναν νέο με αναμμένη λαμπάδα στα χέρια. Η Αγάθη νόμισε στην αρχή πως ήταν κάποιος γιατρός σταλμένος για να της δώσει βότανα και αλοιφές.

Όταν εκείνος της πρόσφερε θεραπεία, η μάρτυς αρνήθηκε με σεμνότητα, λέγοντας πως δεν είχε ποτέ χρησιμοποιήσει ανθρώπινα φάρμακα στο σώμα της. Πρόσθεσε πως ντρέπεται να εκθέσει το γυμνό της κορμί στα μάτια άντρα, ακόμη και για την υγεία της. Τότε ο γέροντας αποκάλυψε ότι ήταν ο απόστολος του Κυρίου, σταλμένος για να την θεραπεύσει με τη δύναμη του ίδιου του Χριστού.

Σε μια στιγμή οι πληγές της έκλεισαν, το σώμα της έγινε ολόκληρο και η ψυχή της γέμισε ευγνωμοσύνη. Οι φρουροί που έβλεπαν το φως τρόμαξαν και εγκατέλειψαν τις θέσεις τους. Άλλοι φυλακισμένοι την παρακινούσαν να φύγει από την ανοιχτή πόρτα, εκείνη όμως αρνήθηκε για να μη χάσει το στεφάνι.

Μετά από τέσσερις ημέρες ο Κιντιανός την έβγαλε για τέταρτη φορά μπροστά στο δικαστήριό του. Έμεινε άναυδος όταν είδε το σώμα της εντελώς γιατρεμένο και τις πληγές της εξαφανισμένες. Τη ρώτησε ποιος την είχε θεραπεύσει και η Αγάθη απάντησε πως ο Ιησούς Χριστός, ο Υιός του ζωντανού Θεού, την είχε γιατρέψει.

Μανιασμένος ο έπαρχος διέταξε να ανάψουν αναμμένα κάρβουνα και σπασμένα κεραμίδια στο έδαφος και να την ρίξουν επάνω γυμνή. Την ώρα εκείνη ένας ισχυρός σεισμός συντάραξε όλη την Κατάνη και γκρέμισε μέρος του παλατιού. Ανάμεσα στα ερείπια χάθηκαν δύο σύμβουλοι του Κιντιανού, ο Βουλτέος και ο Θεόφιλος, που τον είχαν παρακινήσει στα μαρτύρια.

Οι κάτοικοι τρομαγμένοι έτρεξαν στο πραιτώριο και απείλησαν τον έπαρχο πως θα τον κάψουν αν δεν σταματούσε αμέσως τα βασανιστήρια. Φοβισμένος από την οργή του λαού, ο Κιντιανός διέταξε να την ξαναπάνε στη φυλακή. Εκεί η Αγάθη σήκωσε τα χέρια της και ευχαρίστησε τον Κύριο που την αξίωσε να πάθει για το όνομά Του.

Παρέδωσε ειρηνικά το πνεύμα της στον Θεό, παίρνοντας το αμάραντο στεφάνι του μαρτυρίου. Όταν διαδόθηκε η είδηση, ο λαός έτρεξε στη φυλακή με μύρα και αρώματα για να τιμήσει την παρθένο. Καθώς εναπόθεταν το σώμα της σε σαρκοφάγο από πορφυρή πέτρα, εμφανίστηκε ένας νέος αστραφτερός με εκατό παιδιά ντυμένα στα λευκά.

Άφησε πάνω στον τάφο μια μαρμάρινη πλάκα χαραγμένη με τα λόγια «αγία ψυχή, εκούσια θυσία στον Θεό και προστασία της πατρίδας». Ύστερα ο νέος έγινε άφαντος και όλοι κατάλαβαν πως ήταν άγγελος Κυρίου. Ο άπιστος Κιντιανός ξεκίνησε για το Παλέρμο, για να αρπάξει την περιουσία της μάρτυρος.

Καθώς περνούσε ένα ποτάμι με τη συνοδεία του, τα άλογά του αγρίεψαν, του ξέσχισαν το πρόσωπο και τον γκρέμισαν στα νερά, όπου πνίγηκε άθλια. Έναν χρόνο αργότερα η Αίτνα ξέσπασε με τρομερή λάβα και απείλησε ολόκληρη την Κατάνη. Χριστιανοί και ειδωλολάτρες έτρεξαν στον τάφο της, πήραν το πέπλο της και το ύψωσαν μπροστά στη φωτιά.

Η λάβα σταμάτησε αμέσως και έσβησε σαν να ντράπηκε. Από τότε η Αγία Αγάθη τιμάται ως προστάτιδα της Κατάνης σε Ανατολή και Δύση.