Ο Όσιος Ευάρεστος ο Στουδίτης

Φορούσε βαριές σιδερένιες αλυσίδες κατάσαρκα στους ώμους του και ζωνόταν με σιδερένια ζώνη στη μέση, κρύβοντας την άσκησή του από τους αδελφούς της μονής. Έτρωγε μόνο ένα μικρό κομμάτι ξερό ψωμί καθημερινά και δοκίμαζε μαγειρεμένη τροφή μία μόνο φορά την εβδομάδα. Καταγόταν από τη Γαλατία της Μικράς Ασίας και γεννήθηκε από γονείς επιφανείς και άρχοντες της περιοχής.

Τα ονόματα των γονέων του δεν διασώθηκαν, όμως η ευγενική καταγωγή του φάνηκε από νωρίς στην ανατροφή και την παιδεία του. Έζησε σε δύσκολους καιρούς, όταν στον θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως βρισκόταν ο Λέων ο Ίσαυρος, σκληρός διώκτης των αγίων εικόνων. Ο αυτοκράτορας εκείνος βρήκε άδοξο τέλος από το ξίφος, παίρνοντας τον μισθό που άρμοζε στους θεομάχους της εποχής του.

Διάδοχός του ανέβηκε ο Μιχαήλ, ο οποίος συνέχισε με την ίδια καχυποψία να αντιμετωπίζει τους Ορθοδόξους πιστούς. Μέσα σε αυτό το ταραγμένο κλίμα μεγάλωσε ο νεαρός Ευάρεστος και διαμόρφωσε τον χαρακτήρα του. Από τα παιδικά του χρόνια έδειχνε σπάνια υπακοή στους γονείς του και αγάπη ειλικρινή προς όλους τους ανθρώπους.

Ήταν αληθινός και πρόθυμος, αγαπητός σε συντρόφους, γείτονες, οικείους και ξένους, με καρδιά ανοιχτή σε κάθε άνθρωπο. Μέσα στην ψυχή του νέου άναψε γρήγορα ο πόθος της μοναχικής ζωής και της απόλυτης αφιέρωσης στις θείες εντολές. Όταν ο πατέρας του ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη για ορισμένες υποθέσεις του, πήρε μαζί και τον Ευάρεστο.

Στη Βασιλεύουσα τους φιλοξένησε ένας συγγενής τους, ο πατρίκιος Βρυέννιος, άνδρας με υψηλή θέση στη δημόσια ζωή της πόλεως. Λίγες ημέρες αργότερα η βασίλισσα Θεοδώρα αποφάσισε να στείλει επίσημη πρεσβεία στους Βουλγάρους για κρίσιμα ζητήματα. Ως πρέσβης ορίστηκε ο ίδιος ο πατρίκιος Βρυέννιος, ο οποίος πήρε κοντά του και τον νεαρό Ευάρεστο στο μακρινό αυτό ταξίδι.

Όταν έφτασαν σε έναν τόπο που λεγόταν Σκόπελος, σταμάτησαν και έμειναν εκεί για αρκετό χρονικό διάστημα. Στον τόπο αυτόν ο μακάριος νέος συνάντησε έναν ασκητή γέροντα και συνδέθηκε μαζί του με βαθύ πνευματικό δεσμό. Με ιδιαίτερη οικονομία του Θεού έλαβε εκεί το αξίωμα του πρεσβυτέρου και άρχισε αυστηρή ασκητική ζωή κοντά στον γέροντά του.

Λίγο αργότερα εκπλήρωσε τον μεγαλύτερο πόθο της καρδιάς του και έγινε μοναχός, σηκώνοντας πάνω του τον ποθητό ζυγό του Κυρίου. Ο γέροντας διέκρινε τη σπάνια πνευματική του δίψα και αποφάσισε να τον στείλει σε σπουδαιότερη πνευματική παλαίστρα. Εκείνη την περίοδο ήρθε στα χέρια του ένα βιβλίο του αοίδιμου Εφραίμ του Σύρου, το οποίο διάβασε με μεγάλη κατάνυξη και αγάπη.

Οι θεόπνευστες διδαχές του οσίου Εφραίμ άναψαν μέσα του ακόμη ζωηρότερο πόθο για την τέλεια άσκηση και την ένθεη πολιτεία. Έγινε ζηλωτής εκτελεστής των ευσεβών παραινέσεων και αγωνιζόταν να εφαρμόσει στη ζωή του όσα διάβαζε στα ιερά αυτά κείμενα. Η διάθεση της ψυχής του και η ενάρετη πολιτεία του έπεισαν τους πατέρες να του δώσουν συστατικές επιστολές για το μεγάλο ταξίδι.

Με τις προσευχές των αδελφών ξεκίνησε για την περίφημη Μονή Στουδίου, το μεγάλο πνευματικό κέντρο της Βασιλεύουσας. Εκεί έγινε δεκτός με χαρά και αφιερώθηκε ολόψυχα στους μοναχικούς αγώνες και στην υπακοή. Διάλεξε έναν αδελφό που ξεχώριζε για την υψηλή πνευματική του ζωή και τον είχε πρότυπο στον δικό του αγώνα.

Πρόσθετε κόπους πάνω σε κόπους, αμιλλώμενος αυτόν τον αδελφό στην πορεία προς την τελειότητα, χωρίς ποτέ οι άλλοι να το αντιλαμβάνονται. Με αυτή την κρυφή και βαθιά άσκηση ξεπέρασε σε αρετή τους συμμοναστές του εκείνης της εποχής. Έτσι, ζώντας θεάρεστα επί εβδομήντα πέντε χρόνια, παρέδωσε ειρηνικά το πνεύμα του στον Κύριο, που τόσο αγαπούσε.