Η Οσία Μαστριδία και η θυσία των ματιών της

Μέσα στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, μια νεαρή παρθένος τύφλωσε μόνη της τα μάτια της με τη σαΐτα του αργαλειού της. Το έκανε για να σώσει την ψυχή ενός νέου που την παρενοχλούσε, λέγοντας πως τα μάτια της τον φλόγιζαν σαν φωτιά. Η Μαστριδία ήταν μια αφιερωμένη κόρη, που ζούσε για τον Χριστό μέσα στη σιωπή και την προσευχή.

Περνούσε τις μέρες της με νηστεία, με αδιάκοπη αγρυπνία και με ελεημοσύνες προς τους πτωχούς της πόλης. Όμως ο διάβολος, που πάντοτε πολεμά τους αγωνιστές της θεάρεστης ζωής, δεν άντεξε τις αρετές της παρθένου. Έβαλε λοιπόν σε έναν νέο ακάθαρτο πόθο για εκείνη, ώστε να ταράξει την ησυχία της.

Ο νέος πήγαινε ο ίδιος στο σπίτι της ή έστελνε άλλους με μηνύματα γεμάτα πάθος και υποσχέσεις. Η αγία όμως δεν του έδινε καμία απάντηση και τον αγνοούσε εντελώς. Όταν έβγαινε από το σπίτι για να πάει στην εκκλησία να προσευχηθεί, ο νέος την ακολουθούσε στον δρόμο.

Της έλεγε λόγια που μόνο οι φιλήδονες ψυχές αγαπούν, και της προκαλούσε μεγάλη θλίψη μέσα στην καρδιά της. Η Μαστριδία λυπήθηκε τόσο πολύ, ώστε σταμάτησε να βγαίνει από το σπίτι της, ακόμη και για να εκκλησιαστεί. Μια μέρα όμως, μη αντέχοντας άλλο την κατάσταση, έστειλε τη δούλη της να καλέσει τον νέο κοντά της.

Εκείνος έτρεξε χαρούμενος, νομίζοντας πως η παρθένος είχε ενδώσει τελικά στις επιθυμίες του. Όταν μπήκε στο σπίτι, τη βρήκε να υφαίνει ήρεμα στον αργαλειό της, χωρίς ταραχή. Τον ρώτησε με πραότητα γιατί της προκαλεί τόση πικρία και τόση μεγάλη οδύνη στην ψυχή της.

Εκείνος της ομολόγησε πως την αγαπά πολύ και πως ολόκληρος γίνεται φωτιά όταν την αντικρίζει. Η αγία τότε τον ρώτησε ποιο ακριβώς ήταν εκείνο που τον γοήτευε τόσο επάνω της. Ο νέος αποκρίθηκε πως τα μάτια της ήταν εκείνα που τον αιχμαλώτιζαν με την ομορφιά τους.

Με τη σαΐτα του αργαλειού της η Μαστριδία τρύπησε αμέσως τα ίδια της τα μάτια. Ο νέος, βλέποντας τη φοβερή πράξη της, κυριεύτηκε από τρόμο και θεϊκό φόβο. Μετανόησε αληθινά και ανεχώρησε στη σκήτη, όπου έγινε αυστηρός μοναχός μέχρι το τέλος της ζωής του.