Ο Άγιος Ακάκιος, Επίσκοπος Λητής και Ρεντίνης

Στα τέλη του δέκατου πέμπτου αιώνα, ένας ταπεινός επίσκοπος της Μακεδονίας στάλθηκε στην Αίγυπτο για να εξετάσει θαύματα που είχαν συγκλονίσει ολόκληρη την Ορθοδοξία. Ο Άγιος Ακάκιος έφερε μαζί του τον μετέπειτα Όσιο Θεόφιλο τον Μυροβλύτη, τον οποίο είχε ο ίδιος χειροτονήσει ιερέα στα χρόνια της επισκοπικής του διακονίας. Η ζωή του υπήρξε στενά δεμένη με τον Άγιο Νήφωνα, τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης που αργότερα έγινε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως.

Εκείνος τον χειροτόνησε επίσκοπο στην ιστορική επισκοπή Λητής και Ρεντίνης, αναγνωρίζοντας την αρετή και τη σοφία του. Ο Ακάκιος ήταν αληθινό δοχείο ακακίας, όπως μαρτυρά και το ίδιο το όνομά του στην πνευματική παράδοση της Εκκλησίας. Ο Όσιος Θεόφιλος τον είχε Γέροντα, γιατί βρήκε σε αυτόν έναν άνθρωπο γεμάτο ευλάβεια και βαθιά εσωτερική καθαρότητα.

Μέσα από τον Ακάκιο, ο Θεόφιλος γνώρισε και συνδέθηκε με όλη εκείνη την ιερή συντροφιά γύρω από τον Νήφωνα. Σε αυτήν ανήκαν οι μετέπειτα οσιομάρτυρες Μακάριος και Ιωάσαφ, ο γέροντας Ιάκωβος ο Διονυσιάτης με τον διάκονο Ιάκωβο που μαρτύρησαν στην Αδριανούπολη. Επίσης ο Άγιος Θεωνάς, οι αυτάδελφοι Αψαράδες Θεοφάνης και Νεκτάριος, καθώς και ο γνωστός λόγιος Άγιος Μάξιμος ο Γραικός.

Όταν ο Άγιος Νήφων, πλέον Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, πληροφορήθηκε τα μεγάλα και θαυμαστά γεγονότα της Αιγύπτου, αποφάσισε να στείλει εκεί τον πιο έμπιστο άνθρωπό του. Διάλεξε τον Επίσκοπο Λητής και Ρεντίνης Ακάκιο, τον οποίο ευλαβείτο και σεβόταν βαθιά για τη σοφία και την αρετή του. Μαζί με τον υποτακτικό του Θεόφιλο και μια ομάδα κληρικών, ο Ακάκιος ξεκίνησε για το μακρινό ταξίδι το χίλια τετρακόσια ογδόντα έξι μετά Χριστόν.

Σκοπός της αποστολής ήταν να εξετάσουν με δικά τους μάτια και αυτιά τα γενόμενα. Έφεραν επίσης γράμμα του Νήφωνος προς τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Άγιο Ιωακείμ τον Πάνυ, γεμάτο ευχαριστία προς τον Κύριο. Σε αυτό ο Νήφων δοξολογούσε τον Θεό που άκουσε τις προσευχές του Ιωακείμ και ενήργησε με θαυμαστό τρόπο τα μεγάλα εκείνα σημεία.

Ο Πατριάρχης Ιωακείμ υποδέχθηκε τους απεσταλμένους με ξεχωριστή αγάπη και πατρική χαρά. Τους κράτησε αρκετό καιρό στο Πατριαρχείο, όπου τους περιποιήθηκε και τους φιλοφρόνησε με κάθε τιμή. Έτσι έδειχνε καθαρά τον θαυμασμό του για τις προσωπικότητες που του είχε στείλει ο Κωνσταντινουπόλεως.

Μετά την παραμονή τους στην Αλεξάνδρεια, οι Άγιοι Ακάκιος και Θεόφιλος συνέχισαν με τη συνοδεία τους ένα μακρύ προσκυνηματικό ταξίδι. Έφθασαν πρώτα στο θεοβάδιστο όρος Σινά και προσκύνησαν εκεί με βαθιά ευλάβεια τους ιερούς τόπους της Παλαιάς Διαθήκης. Στη συνέχεια προχώρησαν στην έρημο, για να γνωρίσουν από κοντά τους ασκητές που ζούσαν εκεί σε αδιάκοπη προσευχή.

Κατέληξαν στην αγία Πόλη, την Ιερουσαλήμ, και προσκύνησαν με πόθο τον Ζωοδόχο Τάφο του Κυρίου. Ανέβηκαν έπειτα στο όρος Θαβώρ και ύστερα έφθασαν στη Δαμασκό, όπου συνάντησαν τον Πατριάρχη Αντιοχείας. Εκείνος τους έδωσε επιστολή για τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως και τους ευλόγησε πριν συνεχίσουν τον δρόμο τους.

Επέστρεψαν τότε στα Ιεροσόλυμα, όπου ξαφνικά ο Όσιος Ακάκιος αρρώστησε βαριά και παρέδωσε ειρηνικά την ψυχή του στον Κύριο. Ο πιστός μαθητής του Θεόφιλος τον έθαψε με μεγάλη ευλάβεια, σύμφωνα με τις μοναχικές και ασκητικές παραδόσεις της εποχής. Επειδή ο Άγιος ήταν άκρως εχθρός κάθε κενοδοξίας και ματαιότητας του κόσμου, πιθανότατα τον έθαψε σε κάποιο ταπεινό σημείο.

Έτσι παρέμεινε κρυμμένος από τη δόξα των ανθρώπων, όπως άλλωστε υπέγραφε πάντοτε ταπεινός επίσκοπος Λητής και Ρεντίνης.