Ο Άγιος Βατάς ο Πέρσης, ο μοναχός που ποθούσε το μαρτύριο

Σε ηλικία τριάντα χρόνων εγκατέλειψε γονείς, γυναίκα και παιδιά για να ζήσει ως μοναχός στην μακρινή Περσία. Όταν ξέσπασε ο φοβερός διωγμός και οι αδελφοί του σκόρπισαν, εκείνος έμεινε μόνος μέσα στο έρημο μοναστήρι περιμένοντας τους διώκτες. Καταγόταν από την περσική γη και είχε γεννηθεί από γονείς πιστούς, οι οποίοι του φύτεψαν βαθιά μέσα στην ψυχή την αγάπη για τον Χριστό.

Έζησε στα δύσκολα χρόνια του τέταρτου αιώνα, όταν οι Πέρσες αυτοκράτορες ξεσήκωναν αιματηρούς διωγμούς εναντίον των Χριστιανών της χώρας τους. Όταν συμπλήρωσε τα τριάντα του χρόνια, ένιωσε μέσα του την κλήση να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στον Κύριο και να αφήσει τα εγκόσμια. Μοίρασε όλη την περιουσία του στους φτωχούς και ζήτησε από τους δικούς του να τον ευλογήσουν για την νέα του πορεία.

Έφυγε από το πατρικό σπίτι και βρήκε καταφύγιο σε ένα μοναστήρι, όπου έγινε μοναχός με μεγάλη χαρά. Επιδόθηκε με ζήλο στους ασκητικούς αγώνες, στην προσευχή, στην νηστεία και στην μελέτη των θείων Γραφών. Μέσα στην καρδιά του άναβε διαρκώς ένας ιερός πόθος, να τελειώσει την ζωή του με μαρτυρικό θάνατο για το όνομα του Χριστού.

Όταν τελικά τον συνέλαβαν, τον οδήγησαν δεμένο στον άρχοντα της Νισίβεως, τον Ιασδήχ, αδελφό του Βαρζαβανά. Εκείνος προσπάθησε με κάθε τρόπο να τον αναγκάσει να αρνηθεί τον Χριστό και να προσκυνήσει τον ήλιο και την φωτιά. Ο γενναίος μοναχός όμως στάθηκε όρθιος με πνευματική ανδρεία και ομολόγησε δυνατά τον Κύριο ως τον μόνο αληθινό Θεό του ουρανού και της γης.

Τα λόγια του τάραξαν τον άρχοντα, ο οποίος αμέσως διέταξε να αρχίσουν τα φρικτά βασανιστήρια εναντίον του ομολογητή. Του έδεσαν τα χέρια και τα τέντωσαν με τόση δύναμη, ώστε οι ώμοι του βγήκαν από τις θέσεις τους και διαλύθηκαν. Έπειτα τον έσυραν με βία στο χώμα και τον χτυπούσαν αλύπητα σε όλο το σώμα, χωρίς να λυγίσουν την πίστη του.

Παρά τους αφόρητους πόνους, ο Άγιος υπέμενε σιωπηλά και δοξολογούσε τον Χριστό για την τιμή να πάσχει για το όνομά Του. Στο τέλος, ο άρχοντας πρόσταξε να του κόψουν με μάχαιρα την τίμια κεφαλή, και έτσι παρέδωσε την μακαρία ψυχή του στον Θεό. Η Εκκλησία τιμά την ιερή μνήμη του την πρώτη ημέρα του μηνός Μαΐου κάθε χρόνο.