Ο Άγιος Κόνων ο Ίσαυρος και η εξουσία πάνω στους δαίμονες

Στα χρόνια των Αποστόλων, σε ένα μικρό χωριό της Ισαυρίας, ένας νέος ονόματι Κόνων δέχθηκε ως δάσκαλό του τον ίδιο τον Αρχάγγελο Μιχαήλ, που του φανερώθηκε με λαμπρό ένδυμα και τον βάπτισε στο όνομα της Αγίας Τριάδας. Ο ίδιος άνθρωπος αργότερα έκλεισε δαίμονες μέσα σε πήλινα πιθάρια και τους έθαψε στα θεμέλια του σπιτιού του. Η Βαδινή, η γενέτειρά του, βρισκόταν κοντά στη Σελεύκεια, στη Μητρόπολη της Ισαυρίας, όπου το κήρυγμα του Αποστόλου Παύλου είχε ήδη ανοίξει δρόμο για τον Χριστό.

Οι γονείς του, ο Νέστωρ και η Νάδα, ζούσαν αρχικά μέσα στη λατρεία των ειδώλων, μακριά από την αλήθεια του Ευαγγελίου. Όταν ο νεαρός Κόνων μεγάλωσε, η οικογένειά του τον πίεσε να παντρευτεί μια όμορφη κοπέλα ονόματι Άννα. Ο Αρχάγγελος όμως είχε ήδη φωτίσει την καρδιά του και τον είχε γεμίσει με Άγιο Πνεύμα, καθώς τον συνόδευε αόρατα σε κάθε βήμα της ζωής του.

Την πρώτη νύχτα του γάμου, ο Κόνων σκέπασε με ένα σκεύος ένα αναμμένο κερί και ρώτησε την Άννα ποιο είναι ανώτερο, το φως ή το σκοτάδι. Εκείνη απάντησε αυθόρμητα πως το φως είναι σαφώς ανώτερο από κάθε μορφή σκότους. Τότε της μίλησε για τον Χριστό, για τη ζωή της παρθενίας και για τη φθαρτότητα της σαρκικής απόλαυσης.

Η νεαρή κοπέλα δέχθηκε τα λόγια του με ανοιχτή καρδιά και συμφώνησε να ζήσουν μαζί ως αδελφός και αδελφή. Με τη σιωπηλή μαρτυρία αυτής της ζωής, ο Κόνων κέρδισε σιγά σιγά και τους γονείς του στην πίστη του Χριστού. Τους βάπτισε όλους και τους δίδαξε με υπομονή την οδό της αληθινής λατρείας του ζώντος Θεού.

Ο πατέρας του Νέστωρ ομολόγησε με δύναμη τον Χριστό μπροστά στους ειδωλολάτρες της περιοχής τους. Οι αντίπαλοί του τον θανάτωσαν επειδή έλεγξε ανοιχτά την πλάνη τους και έλαβε έτσι το στεφάνι του μάρτυρα. Λίγο αργότερα κοιμήθηκαν εν Κυρίω η μητέρα και η σύντροφος της ζωής του, η αγνή Άννα.

Μένοντας μόνος, ο Κόνων αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στη Θεοθεωρία, στη νηστεία και στις ολονύκτιες προσευχές. Νέκρωσε το σώμα του με κόπους και αγωνίες, αναζητώντας μόνο τη συνομιλία με τον Θεό μέσα στην ησυχία. Η χάρη του Αγίου Πνεύματος έμεινε για χρόνια κρυμμένη μέσα του σαν θησαυρός κλεισμένος σε ταπεινό σκεύος.

Όταν έφτασαν τα γηρατειά, ο Κύριος του χάρισε φανερά το χάρισμα των θαυμάτων και την εξουσία πάνω στα πονηρά πνεύματα. Στα βουνά της Ισαυρίας υπήρχε μια σκοτεινή σπηλιά, όπου οι ντόπιοι τιμούσαν κάθε χρόνο με θυσίες τον Απόλλωνα. Παραμονή της γιορτής τους, ο Άγιος συνάντησε το πλήθος των οπλισμένων ειδωλολατρών και τους κάλεσε να ακούσουν τα λόγια του.

Τους ρώτησε αν έχουν ακούσει ποτέ φωνή από τον θεό τους ή κάποιο ζωντανό μήνυμα από τον Απόλλωνα. Όταν εκείνοι απάντησαν αρνητικά, τους έδειξε με σαφήνεια τη ματαιότητα του βωβού και κουφού ειδώλου. Για να σταματήσουν οι μάταιες διαμάχες, συμφώνησαν πως όποιος έφτανε πρώτος στη σπηλιά θα φανέρωνε την υπεροχή του Θεού του.

Ο Κόνων ξεκίνησε με τα πόδια, ενώ οι ειδωλολάτρες ανέβηκαν στα άλογά τους και όρμησαν με ταχύτητα προς το βουνό. Με τη βοήθεια του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, ο Άγιος μεταφέρθηκε σε μια στιγμή στον τόπο της λατρείας, χωρίς ίχνος κούρασης. Οι ειδωλολάτρες πλανήθηκαν όλη τη νύχτα μέσα σε φαράγγια και απόκρημνες πλαγιές, χάνοντας τον δρόμο τους.

Όταν τελικά έφτασαν λαχανιασμένοι, βρήκαν τον Κόνωνα να τους περιμένει ήρεμος μπροστά στη σπηλιά. Παρά το θαύμα, κάποιοι ζήτησαν να ακούσουν την αλήθεια από το ίδιο το είδωλο, που τόσα χρόνια τιμούσαν με θυσίες. Με προσταγή του Αγίου το άψυχο άγαλμα κουνήθηκε, κατρακύλησε και στάθηκε υπάκουα μπροστά στα πόδια του.

Ο δαίμονας που κατοικούσε στο είδωλο φώναξε με ανθρώπινη φωνή πως ένας μόνο αληθινός Θεός υπάρχει, ο Χριστός. Τότε ολόκληρο το πλήθος αναφώνησε δυνατά πως νίκησε ο Θεός του Κόνωνος, ο μόνος αληθινός Κύριος του ουρανού. Η φήμη του Αγίου εξαπλώθηκε σε όλη την Ισαυρία και πλήθος ειδωλολατρών δέχθηκε το άγιο Βάπτισμα μετά από αυτό το γεγονός.

Σε άλλη σπηλιά της περιοχής φώλιαζε ένας φοβερός δαίμονας, που σκότωνε ανθρώπους και ζώα όπως ένας άγριος ληστής. Όταν πιστοί και ειδωλολάτρες παρακάλεσαν τον Άγιο να τους ελευθερώσει, εκείνος προσευχήθηκε και διέταξε το πονηρό πνεύμα να βγει μπροστά σε όλους. Ο δαίμονας φανερώθηκε με μορφή τρομερής γυναίκας που έτρεμε ολόκληρη και αμέσως στάλθηκε στην άβυσσο με την προσταγή του Κόνωνος.

Χάρη στην παρθενία του και στη βοήθεια του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, ο Άγιος είχε αποκτήσει μεγάλη εξουσία πάνω στα δαιμόνια. Άλλους τους έστελνε να σκάβουν τα χωράφια σαν δούλους και άλλους τους φύλαγε για διάφορες ταπεινές εργασίες του νοικοκυριού. Έκλεισε μάλιστα πλήθος από αυτούς μέσα σε τριάντα πήλινα πιθάρια, σφραγισμένα με το σημείο του Σταυρού.

Τα έθαψε στα θεμέλια του πατρικού του σπιτιού, για να μην βλάπτουν πια τους ανθρώπους της Ισαυρίας. Έτσι έγινε ζωντανή απόδειξη της δύναμης του Χριστού στα μάτια όλων. Όταν ξέσπασε ο μεγάλος διωγμός κατά των Χριστιανών, έφτασε στην Ισαυρία ο ηγεμόνας Μάγνος με αυτοκρατορικά διατάγματα.

Συνέλαβε αμέσως τον Άγιο Κόνωνα και τον υπέβαλε σε φρικτά βασανιστήρια, για να τον αναγκάσει να θυσιάσει στα είδωλα. Τον μαστίγωσαν χωρίς έλεος, όμως ο γέροντας ασκητής δεν σταμάτησε στιγμή να ομολογεί δυνατά την πίστη του στον Χριστό. Όταν ο λαός της Ισαυρίας έμαθε τα όσα συνέβαιναν, συγκεντρώθηκε οπλισμένος για να σώσει τον αγαπημένο του δάσκαλο.

Ο ηγεμόνας τρομοκρατήθηκε από την οργή του πλήθους και έφυγε βιαστικά από τα όρια της χώρας. Οι πιστοί βρήκαν τον Άγιο δεμένο και ματωμένο, με τις πληγές να καλύπτουν ολόκληρο το σώμα του. Άλειψαν τα μέλη τους με το άγιο αίμα του και πολλοί άρρωστοι θεραπεύτηκαν αμέσως από βαριές αρρώστιες.

Λυπόταν όμως ο Κόνων που δεν αξιώθηκε να τελειώσει τη ζωή του μέσα στο μαρτύριο για χάρη του Κυρίου του. Έζησε ακόμη δύο χρόνια στο πατρικό του σπίτι, υποφέροντας από τις πληγές του με υπομονή και χαρά. Λίγο μετά την κοίμηση του οσιομάρτυρα, οι Χριστιανοί της Ισαυρίας αποφάσισαν να μετατρέψουν το σπίτι του σε ναό προς τιμήν του.

Καθώς έσκαβαν τα θεμέλια, βρήκαν ένα από τα πήλινα αγγεία που ο Άγιος είχε σφραγίσει με ακάθαρτα πνεύματα. Νομίζοντας πως μέσα κρυβόταν χρυσάφι, έσπασαν το πιθάρι και ελευθέρωσαν τους δαίμονες χωρίς να καταλάβουν το λάθος τους. Οι πονηροί ξεπήδησαν με μορφή φωτιάς και πύκνου καπνού και γέμισαν τον αέρα με τρομερό σαματά και βρωμιά.

Η οικοδομή κατέρρευσε, τα ξύλα και τα σχοινιά κάηκαν και κανείς δεν τολμούσε να πλησιάσει τον τόπο μετά τη δύση του ηλίου. Τις νύχτες έβγαιναν φοβερά φαντάσματα και τρόμαζαν τους ανθρώπους και τα ζώα του χωριού. Ο Θεός παραχώρησε για λίγο αυτή τη δοκιμασία, ως μάθημα στους φιλάργυρους που ήθελαν να βρουν θησαυρό.

Τότε οι πιστοί νήστεψαν μια ολόκληρη ημέρα και ζήτησαν με δάκρυα τη μεσιτεία του Αγίου. Εκείνος δεν άργησε να επέμβει και καθάρισε τον τόπο από τα πονηρά πνεύματα. Τα υπόλοιπα είκοσι εννέα αγγεία θάφτηκαν τελικά κάτω από τον ναό του.