Όσιος Νεκτάριος της Όπτινα, ο διορατικός Στάρετς της Ρωσίας
Λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, ένας ευσεβής πατέρας ευλόγησε τον επτάχρονο γιο του με την εικόνα του Αγίου Νικολάου.
Λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, ένας ευσεβής πατέρας ευλόγησε τον επτάχρονο γιο του με την εικόνα του Αγίου Νικολάου.
Το πρώτο κλάμα του μικρού Ιωάννη ακούστηκε την ίδια ώρα που οι Σερραίοι θρηνούσαν τον απαγχονισμό του βασιλιά Δαβίδ της Τραπεζούντας.
Ένας δωδεκάχρονος Εβραιόπουλος είδε κάποτε έναν μοναχό να βγάζει τα ρούχα του για να ντύσει έναν πεινασμένο ζητιάνο.
Στο καμπαναριό του Ιβάν του Μεγάλου κρεμάστηκε ένα τεράστιο λάβαρο με την επιγραφή «Χαίρε, Ιερομάρτυς Ερμογένη, μέγας πρεσβευτής της Ρωσικής γης».
Με την προσευχή του κατέβασε βροχή από τον ουρανό σε καιρό μεγάλης ξηρασίας και χάρισε πλούσια σοδειά στους αγρούς ολόκληρης της περιοχής.
Μια μητέρα στείρα παρακάλεσε τον Θεό και απέκτησε γιο, τον οποίον ονόμασε Θεόδωρο, δηλαδή δώρο του Θεού.
Δεκαεπτά μόλις χρόνων, ένας νέος από αριστοκρατική οικογένεια της Βλαχίας προτίμησε τον θάνατο από την ατίμωση και την άρνηση του Χριστού στην Κωνσταντινούπολη.
Με μια μόνο προσευχή ο πρεσβύτερος Μώκιος γκρέμισε στο χώμα το άγαλμα του Διονύσου μέσα στον ίδιο τον ειδωλολατρικό ναό της Αμφίπολης.
Κάθε μέρα διέσχιζε πάνω από έξι χιλιόμετρα κρατώντας μια στάμνα νερό, για να ξεδιψά τους κουρασμένους διαβάτες στην έρημο του Δαβιδγκαρέτζι.
Μια νύχτα η νεκρή μητέρα του εμφανίστηκε στον ύπνο του και τον ικέτευσε να αφήσει την έκλυτη ζωή και να γίνει μοναχός.