Πέτρος ο Τελώνης, από φιλάργυρος άρχοντας άγιος
Ένας σκληρός διοικητής της Αφρικής πέταξε κάποτε ένα ψωμί σαν πέτρα καταπρόσωπο σε έναν φτωχό που του ζητούσε ελεημοσύνη.
Ένας σκληρός διοικητής της Αφρικής πέταξε κάποτε ένα ψωμί σαν πέτρα καταπρόσωπο σε έναν φτωχό που του ζητούσε ελεημοσύνη.
Στην ερημιά της Καχετίας, ελάφια έρχονταν κάθε βράδυ κοντά του και τον έτρεφαν με το γάλα τους, σαν να υπηρετούσαν έναν άγιο.
Μια νεαρή κοπέλα από αρχοντική γενιά της Νικομήδειας έβαλε το κεφάλι της κάτω από το σπαθί ενός βάρβαρου στρατιώτη με δική της θέληση.
Δύο νεαρά βασιλόπαιδα εγκατέλειψαν τα ανάκτορα και τις τιμές του αυτοκρατορικού τους πατέρα για να ζήσουν σε ένα φτωχικό λιθόκτιστο κελλάκι στην έρημο της…
Ένα μικρό παιδί δώδεκα μόλις χρόνων αφιερώθηκε ολόψυχα στον μοναχικό βίο μέσα σε ένα μοναστήρι της Παλαιστίνης κοντά στη Βηθανία.
Έφυγε κρυφά από τη Ρώμη ντυμένος με ένα παλιό ένδυμα, χωρίς χρήματα, αναζητώντας τη σωτηρία στην Ορθόδοξη Ανατολή.
Δαμάζοντας έναν επιδρομέα που ξαφορτωνε τα φτωχικά του πράγματα στις καμήλες, ο Αββάς τον βοήθησε να φύγει με την ησυχία του.
Μοίρασε ολόκληρη την πλούσια πατρική του περιουσία στους φτωχούς και έμεινε χωρίς στέγη και χωρίς ρούχα στο φοβερό κρύο του ρωσικού χειμώνα.
Ένας ολόκληρος καθεδρικός ναός σφραγίστηκε με κλειδαριές και φρουρούς, και περίμενε ποιανού η προσευχή θα τον άνοιγε.
Στη Σύνοδο της Φλωρεντίας ένας μόνο επίσκοπος αρνήθηκε να υπογράψει την ψευδοένωση με τη Ρώμη, και ήταν ο Μάρκος Εφέσου.