Ο Δεσμώτης του Φωτός, Άγιος Βίκτωρ της Δαμασκού

Τρεις ολόκληρες ημέρες έμεινε μέσα στο αναμμένο καμίνι και βγήκε άθικτος, χωρίς η φλόγα να αγγίξει ούτε μια τρίχα του σώματός του. Όταν του έδωσαν θανατηφόρο δηλητήριο, ο μάγος που το παρασκεύασε είδε το θαύμα, έσκισε τα μαγικά βιβλία του και έγινε χριστιανός μπροστά σε όλους. Η ιστορία αυτή ξεκινά στα χρόνια του αυτοκράτορα Αντωνίνου, γύρω στο εκατόν εξήντα μετά Χριστόν, όταν ο διωγμός κατά των πιστών απλωνόταν παντού.

Ο Βίκτωρ καταγόταν από την Ιταλία και υπηρετούσε ως στρατιώτης στο σώμα που διοικούσε ο δούκας Σεβαστιανός στη Δαμασκό. Εκεί τον κατήγγειλαν στον αρχηγό του ότι πιστεύει στον Χριστό και ομολογεί ανοιχτά το όνομά Του. Ο Σεβαστιανός τον κάλεσε και του είπε πως ήρθε αυτοκρατορική διαταγή να θυσιάσουν όλοι στα είδωλα.

Ο νεαρός στρατιώτης απάντησε ότι ανήκει πια στον αθάνατο Βασιλιά των ουρανών και δεν υπακούει σε άθεες προσταγές. Η απάντησή του ήταν τόσο ήρεμη και τόσο σταθερή, που ο διοικητής έχασε την ψυχραιμία του. Ο Σεβαστιανός προσπάθησε στην αρχή με γλυκά λόγια να μεταπείσει τον νεαρό στρατιώτη του.

Του υπενθύμισε ότι ορκίστηκε πίστη στον αυτοκράτορα και τον προέτρεψε να γλιτώσει τη ζωή του με μια απλή θυσία. Ο Βίκτωρ όμως απάντησε πως υπηρετεί τώρα έναν άλλον Βασιλιά, του οποίου η Βασιλεία δεν έχει τέλος ούτε πτώση. Είπε ακόμη πως το σώμα του βρίσκεται στα χέρια του διοικητή, αλλά η ψυχή του ανήκει μόνο στον Θεό του.

Τότε ο δούκας έδωσε εντολή να του τσακίσουν τα δάχτυλα και να τα βγάλουν ένα ένα από τις αρθρώσεις τους. Έπειτα διέταξε να ανάψουν δυνατά ένα καμίνι και να ρίξουν μέσα τον μάρτυρα. Ο Βίκτωρ έμεινε μέσα στις φλόγες τρεις ολόκληρες ημέρες, σαν τους τρεις Παίδες στη Βαβυλώνα.

Όταν άνοιξαν το καμίνι, για να ρίξουν τις στάχτες του στο ποτάμι, ο άγιος βγήκε σώος, δοξάζοντας τον Θεό με δυνατή φωνή. Όλοι όσοι παρακολουθούσαν έμειναν άναυδοι μπροστά στο θαύμα. Βλέποντας την αποτυχία του, ο διοικητής κάλεσε έναν φημισμένο μάγο της περιοχής.

Του ζήτησε να σκοτώσει τον μάρτυρα με δηλητηριασμένο φαγητό, όσο πιο γρήγορα μπορούσε. Ο μάγος ετοίμασε κρέας ποτισμένο με θανατηφόρα φάρμακα και το πρόσφερε στον άγιο. Ο Βίκτωρ έκανε τον σταυρό του και είπε ότι θα φάει, για να φανεί η δύναμη του Ζωοδότη Κυρίου.

Έφαγε λοιπόν το δηλητηριασμένο φαγητό και έμεινε εντελώς αβλαβής, χωρίς ίχνος ενόχλησης. Ο μάγος, μη πιστεύοντας στα μάτια του, ετοίμασε δεύτερο φαγητό με ακόμη ισχυρότερο δηλητήριο. Υποσχέθηκε πως, αν ο μάρτυρας ζούσε και πάλι, ο ίδιος θα παρατούσε τη μαγεία και θα ακολουθούσε τον Χριστό.

Ο Βίκτωρ έφαγε και αυτό το φαρμάκι, μα ούτε τότε έπαθε το παραμικρό. Τότε ο μάγος φώναξε δυνατά πως νικήθηκε από τη δύναμη του Θεού του μάρτυρα. Πήγε αμέσως στο σπίτι του, μάζεψε όλα τα μαγικά βιβλία και τα φυλακτά του και τα έκαψε δημόσια.

Έγινε αληθινός χριστιανός και αφιέρωσε την υπόλοιπη ζωή του στον Σωτήρα Χριστό. Ο δούκας Σεβαστιανός όμως δεν λύγισε από κανένα θαύμα, αντίθετα μάλιστα οργίστηκε ακόμη περισσότερο. Διέταξε να τραβήξουν τα νεύρα του μάρτυρα μέσα από τη σάρκα του, με βίαιες κινήσεις.

Έπειτα τον έριξαν μέσα σε καζάνι με καυτό λάδι, που έβραζε δυνατά πάνω στη φωτιά. Ο άγιος, μέσα στο βραστό λάδι, χαμογελούσε και έλεγε πως αυτό του φαίνεται δροσερό σαν κρύο νερό. Η ηρεμία του εξόργισε ακόμη περισσότερο τον διοικητή και τους δημίους που στέκονταν τριγύρω.

Τότε τον κρέμασαν σε ένα δέντρο και άρχισαν να καίνε το σώμα του με αναμμένα κεριά. Για να αυξήσουν το μαρτύριο, ανακάτεψαν στάχτη με ξίδι και του έχυναν αυτό το μείγμα στο στόμα του. Ο Βίκτωρ αποκρίθηκε πως το ξίδι και το δηλητήριό τους είναι γι' αυτόν σαν μέλι και κηρήθρα.

Ο διοικητής, βλέποντας ότι τίποτε δεν λυγίζει τον στρατιώτη του, διέταξε νέα φρικτή τιμωρία. Έδωσε εντολή να βγάλουν τα μάτια του μάρτυρα με σιδερένια εργαλεία. Έπειτα τον κρέμασαν ανάποδα και τον άφησαν εκεί ολομόναχο για τρεις ημέρες.

Την τέταρτη ημέρα οι στρατιώτες ήρθαν να δουν, νομίζοντας πως είχε πια ξεψυχήσει. Όταν τον βρήκαν ζωντανό να αναπνέει ήρεμα, κυριεύτηκαν από τρόμο και δέος. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή έχασαν την όρασή τους και άρχισαν να ψάχνουν ο ένας τον άλλο για οδηγό.

Ο Βίκτωρ τους λυπήθηκε και προσευχήθηκε για τη σωτηρία τους με όλη του την καρδιά. Τους είπε να δουν ξανά στο όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού, και αμέσως άνοιξαν τα μάτια τους. Έτρεξαν τότε στον δούκα και του διηγήθηκαν με δάκρυα το θαύμα που έζησαν.

Εκείνος όμως οργίστηκε ακόμη περισσότερο και διέταξε να γδάρουν ζωντανό τον μάρτυρα. Την ώρα που εκτελούσαν τη φρικτή εντολή, ξεχώρισε μέσα στο πλήθος μια νεαρή γυναίκα που παρακολουθούσε. Ονομαζόταν Στεφανίδα και ήταν χριστιανή, σύζυγος ενός από τους στρατιώτες του τάγματος.

Με τα μάτια της είδε δύο ολόλαμπρα στεφάνια να κατεβαίνουν αργά από τον ουρανό. Το ένα κατέβαινε πάνω στο κεφάλι του μάρτυρα και το άλλο, μικρότερο, πάνω στο δικό της. Η Στεφανίδα τότε δεν κρατήθηκε και άρχισε με δυνατή φωνή να μακαρίζει τον άγιο για την ανδρεία του.

Είπε πως η θυσία του είναι ευπρόσδεκτη στον Θεό, όπως ήταν κάποτε η θυσία του δικαίου Άβελ. Τον παρομοίασε με τον Ενώχ, τον Νώε, τον Αβραάμ, τον Ισαάκ, τον Ιακώβ και τον Ιώβ. Διακήρυξε ανοιχτά πως βλέπει δύο στεφάνια, το μεγαλύτερο για τον Βίκτορα και το μικρότερο για εκείνη την ίδια.

Πρόσθεσε πως είναι κι αυτή έτοιμη να δώσει την ψυχή της για το όνομα του Χριστού. Οι στρατιώτες την άρπαξαν αμέσως και την οδήγησαν μπροστά στον οργισμένο διοικητή της πόλης. Ο Σεβαστιανός τη ρώτησε ποια είναι, και εκείνη απάντησε με θάρρος ότι είναι χριστιανή.

Έμαθε πως ήταν δεκαπέντε ετών και οκτώ μηνών και παντρεμένη μόλις έναν χρόνο και τέσσερις μήνες. Της είπε με μαλακή φωνή πως είναι κρίμα να χάσει τόσο νέα τη ζωή της και τον γάμο της. Εκείνη όμως απάντησε πως αφήνει τα μάταια του κόσμου, για να συναντήσει τον αθάνατο Νυμφίο Χριστό.

Ο διοικητής διέταξε τότε να λυγίσουν προς το χώμα δύο ψηλούς φοίνικες της περιοχής. Έδεσαν το ένα πόδι της αγίας στην κορυφή του ενός δέντρου και το άλλο πόδι στην κορυφή του άλλου. Όταν άφησαν ελεύθερους τους φοίνικες, εκείνοι τινάχτηκαν με δύναμη ξανά προς τον ουρανό.

Έτσι το σώμα της νεαρής μάρτυρος Στεφανίδας σχίστηκε στα δύο και η ψυχή της πέταξε στους ουρανούς. Έπειτα ο διοικητής έδωσε εντολή να αποκεφαλίσουν με ξίφος τον Βίκτορα. Πριν γονατίσει για τη σφαγή, ο άγιος ευχαρίστησε τον Θεό για τον μαρτυρικό του τέλος.

Προφήτευσε ακόμη πως οι δήμιοί του θα πεθάνουν μέσα σε δώδεκα ημέρες από εκείνη τη στιγμή. Είπε επίσης πως ο ίδιος ο δούκας Σεβαστιανός θα αιχμαλωτιστεί από εχθρούς μέσα σε εικοσιτέσσερις ημέρες. Έσκυψε τότε το κεφάλι του και δέχτηκε ήρεμος το ξίφος που τον χώρισε από τούτη τη ζωή.

Από το σώμα του ανέβλυσε γάλα μαζί με αίμα, και πολλοί άπιστοι πίστεψαν στον Χριστό βλέποντας το θαύμα. Όλα όσα προφήτευσε ο μάρτυρας πραγματοποιήθηκαν, και τα ιερά λείψανα των αγίων αναπαύονται στη Δαμασκό. S1: "Τρεις ολόκληρες ημέρες έμεινε μέσα στο αναμμένο καμίνι και βγήκε άθικτος, χωρίς η φλόγα να αγγίξει ούτε μια τρίχα του σώματός του

S2: "Όταν του έδωσαν θανατηφόρο δηλητήριο, ο μάγος που το παρασκεύασε είδε το θαύμα, έσκισε τα μαγικά βιβλία του και έγινε χριστιανός μπροστά σε όλους S3: "Η ιστορία αυτή ξεκινά στα χρόνια του αυτοκράτορα Αντωνίνου, γύρω στο εκατόν εξήντα μετά Χριστόν, όταν ο διωγμός κατά των πιστών απλωνόταν παντού S4: "Ο Βίκτωρ καταγόταν από την Ιταλία και υπηρετούσε ως στρατιώτης στο σώμα που διοικούσε ο δούκας Σεβαστιανός στη Δαμασκό

S5: "Εκεί τον κατήγγειλαν στον αρχηγό του ότι πιστεύει στον Χριστό και ομολογεί ανοιχτά το όνομά Του S6: "Ο Σεβαστιανός τον κάλεσε και του είπε πως ήρθε αυτοκρατορική διαταγή να θυσιάσουν όλοι στα είδωλα S7: "Ο νεαρός στρατιώτης απάντησε ότι ανήκει πια στον αθάνατο Βασιλιά των ουρανών και δεν υπακούει σε άθεες προσταγές

S8: "Η απάντησή του ήταν τόσο ήρεμη και τόσο σταθερή, που ο διοικητής έχασε την ψυχραιμία του %$ Ο Δεσμώτης του Φωτός, Άγιος Βίκτωρ της Δαμασκού $% Τρεις ολόκληρες ημέρες έμεινε μέσα στο πυρακτωμένο καμίνι και βγήκε άθικτος, χωρίς η φλόγα να αγγίξει ούτε μια τρίχα του σώματός του.

Όταν αργότερα του πρόσφεραν θανατηφόρο δηλητήριο, ο μάγος που το παρασκεύασε είδε το θαύμα, έσκισε τα μαγικά βιβλία του και έγινε χριστιανός μπροστά σε όλο τον κόσμο. Η συγκλονιστική αυτή ιστορία ξεκινά στα χρόνια του αυτοκράτορα Αντωνίνου, γύρω στο εκατόν εξήντα μετά Χριστόν, όταν ο διωγμός κατά των πιστών απλωνόταν στα πέρατα της αυτοκρατορίας. Ο Βίκτωρ καταγόταν από την Ιταλία και υπηρετούσε ως πιστός στρατιώτης στο σώμα που διοικούσε ο δούκας Σεβαστιανός στη μακρινή Δαμασκό της Συρίας.

Εκεί τον κατήγγειλαν στον αρχηγό του ότι πιστεύει στον Χριστό και ομολογεί ανοιχτά το πανάγιο όνομά Του σε κάθε ευκαιρία. Ο Σεβαστιανός τότε τον κάλεσε ενώπιόν του και του είπε πως ήρθε αυτοκρατορική διαταγή να θυσιάσουν όλοι οι στρατιωτικοί στα είδωλα της Ρώμης. Ο νεαρός στρατιώτης απάντησε με σταθερή φωνή ότι ανήκει πια στον αθάνατο Βασιλιά των ουρανών και δεν υπακούει σε άθεες προσταγές θνητών ανθρώπων.

Η απάντησή του ήταν τόσο ήρεμη και ταυτόχρονα τόσο σταθερή, που ο σκληρός διοικητής έχασε αμέσως όλη την ψυχραιμία του. S1: "Τρεις ολόκληρες ημέρες έμεινε μέσα στο πυρακτωμένο καμίνι και βγήκε άθικτος, χωρίς η φλόγα να αγγίξει ούτε μια τρίχα του σώματός του S2: "Όταν αργότερα του πρόσφεραν θανατηφόρο δηλητήριο, ο μάγος που το παρασκεύασε είδε το θαύμα, έσκισε τα μαγικά βιβλία του και έγινε χριστιανός μπροστά σε όλο τον κόσμο

S3: "Η συγκλονιστική αυτή ιστορία ξεκινά στα χρόνια του αυτοκράτορα Αντωνίνου, γύρω στο εκατόν εξήντα μετά Χριστόν, όταν ο διωγμός κατά των πιστών απλωνόταν στα πέρατα της αυτοκρατορίας Wait – the rules say "Do not write «μετά Χριστόν»". The source says "rule: For events before the birth of Christ, write only 'προ Χριστού'.

Do not write 'μετά Χριστόν' Let me revise — drop "μετά Χριστόν" everywhere. Use "γύρω στα εκατόν εξήντα" instead.

Also I should check "Αντωνίνος" — actually the OCA says Marcus Aurelius the Philosopher (161-180). I'll keep "Αντωνίνος" as in the Greek synaxarion source. Όταν αργότερα του πρόσφεραν θανατηφόρο δηλητήριο, ο μάγος που το παρασκεύασε είδε το θαύμα, έσκισε τα μαγικά βιβλία του και έγινε χριστιανός μπροστά σε όλο το πλήθος.

Η συγκλονιστική αυτή ιστορία ξεκινά στα χρόνια του αυτοκράτορα Αντωνίνου, γύρω στα εκατόν εξήντα, όταν ο διωγμός κατά των χριστιανών απλωνόταν στα πέρατα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Εκεί κάποιοι τον κατήγγειλαν στον αρχηγό του ότι πιστεύει στον Χριστό και ομολογεί ανοιχτά το πανάγιο όνομά Του σε κάθε ευκαιρία. Ο νεαρός στρατιώτης του απάντησε με σταθερή φωνή ότι ανήκει πια στον αθάνατο Βασιλιά των ουρανών και δεν υπακούει σε άθεες προσταγές θνητών ανθρώπων.

Η απάντησή του ήταν τόσο ήρεμη και ταυτόχρονα τόσο γενναία, ώστε ο σκληρός διοικητής έχασε αμέσως όλη του την ψυχραιμία και ταράχτηκε. Let me adjust S8: "Η απάντησή του ήταν τόσο ήρεμη και ταυτόχρονα τόσο γενναία, ώστε ο σκληρός Ρωμαίος διοικητής έχασε αμέσως όλη του την ψυχραιμία και ταράχτηκε σφοδρά Ο Σεβαστιανός προσπάθησε αρχικά με γλυκά λόγια και πατρικές συμβουλές να μεταπείσει τον νεαρό στρατιώτη του να αλλάξει στάση.

Του υπενθύμισε ότι είχε ορκιστεί πίστη στον αυτοκράτορα και τον προέτρεψε να γλιτώσει τη ζωή του με μια απλή θυσία. Ο Βίκτωρ όμως απάντησε πως υπηρετεί πια έναν άλλον Βασιλιά, του οποίου η Βασιλεία δεν έχει τέλος ούτε πτώση ποτέ. Πρόσθεσε ακόμη πως το σώμα του βρίσκεται στα χέρια του διοικητή, αλλά η ψυχή του ανήκει αποκλειστικά στον Θεό του.

Τότε ο δούκας έδωσε άμεση εντολή να του τσακίσουν τα δάχτυλα και να τα βγάλουν ένα ένα από τις αρθρώσεις τους. Έπειτα διέταξε τους υπηρέτες να ανάψουν δυνατά ένα μεγάλο καμίνι και να ρίξουν μέσα του ζωντανό τον γενναίο μάρτυρα. Ο Βίκτωρ έμεινε μέσα στις φλόγες τρεις ολόκληρες ημέρες, ακριβώς όπως οι Τρεις Παίδες κάποτε στη φωτιά της Βαβυλώνας.

Όταν άνοιξαν το καμίνι, για να ρίξουν τις στάχτες του στο κοντινό ποτάμι, ο άγιος βγήκε σώος και απείραχτος, δοξάζοντας μεγαλόφωνα τον Θεό. Όλοι όσοι παρακολουθούσαν αυτή τη σκηνή έμειναν εμβρόντητοι και άναυδοι μπροστά στο εξαίσιο αυτό θαύμα της θείας προστασίας. Βλέποντας την πλήρη αποτυχία του, ο διοικητής κάλεσε επειγόντως έναν φημισμένο μάγο της ευρύτερης περιοχής της Δαμασκού.

Του ζήτησε με αυστηρό τρόπο να σκοτώσει τον γενναίο μάρτυρα με δηλητηριασμένο φαγητό, και μάλιστα όσο πιο γρήγορα γινόταν. Ο μάγος ετοίμασε προσεκτικά κρέας ποτισμένο με θανατηφόρα φάρμακα και το πρόσφερε στον άγιο μπροστά στους στρατιώτες. Ο Βίκτωρ έκανε ήρεμα τον σταυρό του και είπε ότι θα φάει, για να φανερωθεί καθαρά η δύναμη του Ζωοδότη Κυρίου.

Έφαγε λοιπόν χωρίς δισταγμό το δηλητηριασμένο κρέας και έμεινε εντελώς αβλαβής, χωρίς το παραμικρό ίχνος ενόχλησης στο σώμα του. Ο μάγος, μη πιστεύοντας στα μάτια του, ετοίμασε δεύτερο φαγητό με ακόμη ισχυρότερο και θανατηφόρο δηλητήριο. Υποσχέθηκε δημόσια πως, αν ο μάρτυρας ζούσε και πάλι, ο ίδιος θα παρατούσε για πάντα τη μαγεία και θα ακολουθούσε τον Χριστό.

Ο Βίκτωρ έφαγε χωρίς φόβο και αυτό το δεύτερο φαρμάκι, μα ούτε τότε έπαθε το παραμικρό κακό στην υγεία του. Τότε ο μάγος φώναξε με δυνατή φωνή ότι νικήθηκε ολοκληρωτικά από τη δύναμη του Θεού του γενναίου μάρτυρα. Πήγε αμέσως στο σπίτι του, μάζεψε όλα τα μαγικά βιβλία και τα μυστηριώδη φυλακτά του και τα παρέδωσε στη φωτιά.

Let me trim S10: "Πήγε στο σπίτι του, μάζεψε όλα τα μαγικά βιβλία και τα μυστηριώδη φυλακτά του και τα παρέδωσε όλα στη φωτιά Let me trim S7 more: "Ο μάγος, μη πιστεύοντας στα μάτια του, ετοίμασε δεύτερο φαγητό με ακόμη ισχυρότερο δηλητήριο Make it 15: "Ο μάγος, μη πιστεύοντας στα μάτια του, ετοίμασε άλλο φαγητό με ακόμη ισχυρότερο θανατηφόρο δηλητήριο

Wait let me recount S3 word by word: "Ο μάγος ετοίμασε προσεκτικά κρέας ποτισμένο με θανατηφόρα φάρμακα και το πρόσφερε στον άγιο μπροστά στους στρατιώτες 1-Ο 2-μάγος 3-ετοίμασε 4-προσεκτικά 5-κρέας 6-ποτισμένο 7-με 8-θανατηφόρα 9-φάρμακα 10-και 11-το 12-πρόσφερε 13-στον 14-άγιο 15-μπροστά 16-στους 17-στρατιώτες = 17 words But "ποτισμένο" is a participle!

-μένος, -μένη, -μένο" – "πυρακτωμένο" – participle! – "συγκλονιστική" – this is an adjective, not participle ✓

– "παντρεμένη" – participle ❌ Let me scan all sections systematically and rewrite avoiding -μένος, -μένη, -μένο, -οντας, -ώντας: Τρεις ολόκληρες ημέρες έμεινε μέσα στο καμίνι που έκαιγε και βγήκε άθικτος, χωρίς η φλόγα να αγγίξει ούτε μια τρίχα του σώματός του.

Η απάντησή του ήταν τόσο ήρεμη και ταυτόχρονα τόσο γενναία, ώστε ο σκληρός Ρωμαίος διοικητής έχασε αμέσως όλη του την ψυχραιμία και ταράχτηκε σφοδρά. Check participles in S1: "έκαιγε" – verb, not participle ✓ "άθικτος" – adjective ✓

"αγγίξει" verb ✓ S2: "παρασκεύασε" verb ✓. S3: "συγκλονιστική" – adjective ✓

S6: "στρατιωτικοί" – adjective/noun ✓ S7: "αθάνατο" – adjective ✓ S8: "Ρωμαίος" – adjective ✓

Word count S1 new: "Τρεις ολόκληρες ημέρες έμεινε μέσα στο καμίνι που έκαιγε και βγήκε άθικτος, χωρίς η φλόγα να αγγίξει ούτε μια τρίχα του σώματός του 1-Τρεις 2-ολόκληρες 3-ημέρες 4-έμεινε 5-μέσα 6-στο 7-καμίνι 8-που 9-έκαιγε 10-και 11-βγήκε 12-άθικτος 13-χωρίς 14-η 15-φλόγα 16-να 17-αγγίξει 18-ούτε 19-μια 20-τρίχα 21-του 22-σώματός 23-του = 23 Του υπενθύμισε ότι είχε δώσει όρκο πίστης στον αυτοκράτορα και τον προέτρεψε να γλιτώσει τη ζωή του με μια απλή θυσία.

Έπειτα διέταξε τους υπηρέτες του να ανάψουν δυνατά ένα μεγάλο καμίνι και να ρίξουν μέσα ζωντανό τον γενναίο μάρτυρα. Ο Βίκτωρ έμεινε μέσα στις φλόγες τρεις ολόκληρες ημέρες, ακριβώς όπως οι Τρεις Παίδες κάποτε μέσα στη φωτιά της Βαβυλώνας. Όταν άνοιξαν το καμίνι, για να ρίξουν τις στάχτες του στο κοντινό ποτάμι, ο άγιος βγήκε σώος και απείραχτος, και δόξασε μεγαλόφωνα τον Θεό.

Όλοι όσοι έβλεπαν αυτή τη σκηνή έμειναν εμβρόντητοι και άναυδοι μπροστά στο εξαίσιο αυτό θαύμα της θείας προστασίας. Check participles: "απείραχτος" – adjective ✓ "εμβρόντητοι" – adjective ✓

"άναυδοι" – adjective ✓ "γενναίο" – adjective ✓. Let me rewrite: "Επειδή είδε την πλήρη αποτυχία του, ο διοικητής κάλεσε.

Let me scan ALL sections for -οντας/-ώντας: Section 1: "δοξάζοντας" — already removed. Section 2 last sentence: "και δόξασε" ✓

Επειδή είδε την πλήρη αποτυχία του, ο διοικητής κάλεσε επειγόντως έναν φημισμένο μάγο της ευρύτερης περιοχής της Δαμασκού. Του ζήτησε με αυστηρό τρόπο να σκοτώσει τον γενναίο μάρτυρα με δηλητηριασμένο φαγητό, και μάλιστα όσο πιο γρήγορα γινόταν "δηλητηριασμένο" is participle!

Replace with: "φαγητό μέσα στο δηλητήριο" or "φαγητό με δηλητήριο": Του ζήτησε με αυστηρό τρόπο να σκοτώσει τον γενναίο μάρτυρα με ένα φαγητό γεμάτο δηλητήριο, και μάλιστα όσο πιο γρήγορα γινόταν. Ο μάγος ετοίμασε προσεκτικά κρέας με θανατηφόρα φάρμακα και το πρόσφερε στον άγιο μπροστά στους στρατιώτες.

Έφαγε λοιπόν χωρίς δισταγμό το δηλητήριο μαζί με το κρέας και έμεινε εντελώς αβλαβής, χωρίς το παραμικρό ίχνος ενόχλησης. Ο μάγος, με έκπληξη στα μάτια του, ετοίμασε άλλο φαγητό με ακόμη ισχυρότερο θανατηφόρο φαρμάκι. Πήγε αμέσως στο σπίτι του, μάζεψε όλα τα μαγικά βιβλία και τα μυστηριώδη φυλακτά του και τα παρέδωσε όλα στη φωτιά.

Check: "δηλητηριασμένο" removed "νικήθηκε" – finite verb passive aorist, not participle ✓ "γεμάτο" – adjective ✓.

Let me count S1: "Επειδή είδε την πλήρη αποτυχία του, ο διοικητής κάλεσε επειγόντως έναν φημισμένο μάγο της ευρύτερης περιοχής της Δαμασκού 1-Επειδή 2-είδε 3-την 4-πλήρη 5-αποτυχία 6-του 7-ο 8-διοικητής 9-κάλεσε 10-επειγόντως 11-έναν 12-φημισμένο 13-μάγο 14-της 15-ευρύτερης 16-περιοχής 17-της 18-Δαμασκού = 18 ✓ "φημισμένο" is a participle!

❌ (-μένο) Replace: "γνωστό" or "ονομαστό" "έναν ονομαστό μάγο"

– "γεμάτο" ✓ adjective – "μυστηριώδη" ✓ adjective – "ισχυρότερο" ✓ adjective comparative

– "γενναίου" ✓ adjective S6: "Ο μάγος, με έκπληξη στα μάτια του, ετοίμασε άλλο φαγητό με ακόμη ισχυρότερο θανατηφόρο φαρμάκι 1-Ο 2-μάγος 3-με 4-έκπληξη 5-στα 6-μάτια 7-του 8-ετοίμασε 9-άλλο 10-φαγητό 11-με 12-ακόμη 13-ισχυρότερο 14-θανατηφόρο 15-φαρμάκι = 15 ✓

Διέταξε αμέσως τους δημίους να τραβήξουν τα νεύρα του μάρτυρα μέσα από τη σάρκα του, με βίαιες κινήσεις. Έπειτα τον έριξαν μέσα σε ένα μεγάλο καζάνι με καυτό λάδι, που έβραζε δυνατά πάνω από τη φωτιά. Ο άγιος, μέσα στο βραστό λάδι, χαμογελούσε ήρεμα και έλεγε πως αυτό του φαίνεται δροσερό σαν παγωμένο νερό.

Η απίστευτη αυτή ηρεμία του εξόργισε ακόμη περισσότερο τον διοικητή και τους δημίους που στέκονταν τριγύρω. Για να αυξήσουν ακόμη περισσότερο το μαρτύριο, ανακάτεψαν στάχτη με ξίδι και έχυναν αυτό το μείγμα στο στόμα του. Ο Βίκτωρ αποκρίθηκε με γαλήνη πως το ξίδι και το δηλητήριό τους είναι γι' αυτόν σαν μέλι και κηρήθρα.

Ο διοικητής, επειδή έβλεπε ότι τίποτε δεν λυγίζει τον στρατιώτη του, διέταξε νέα φρικτή τιμωρία για τον άγιο. Έδωσε εντολή να βγάλουν τα μάτια του γενναίου μάρτυρα με σιδερένια εργαλεία. Έπειτα τον κρέμασαν ανάποδα και τον άφησαν εκεί ολομόναχο για τρεις ολόκληρες ημέρες.

– "παγωμένο" – participle ❌ Replace with "κρύο νερό" – "βραστό" – adjective ✓ – "αναμμένα" – participle ❌ Replace with "κεριά που έκαιγαν"

S4: "Ο άγιος, μέσα στο βραστό λάδι, χαμογελούσε ήρεμα και έλεγε πως αυτό του φαίνεται δροσερό σαν κρύο νερό S6: "Τότε τον κρέμασαν σε ένα δέντρο και άρχισαν να καίνε το σώμα του με κεριά που έκαιγαν δυνατά – "απίστευτη" ✓

– "ηρεμία" noun ✓ – "γαλήνη" noun ✓ – "γενναίου" ✓

– "σιδερένια" ✓ – "ολομόναχο" ✓ S1: "Ο δούκας Σεβαστιανός όμως δεν λύγισε από κανένα θαύμα, αντίθετα μάλιστα οργίστηκε ακόμη περισσότερο

1-Ο 2-δούκας 3-Σεβαστιανός 4-όμως 5-δεν 6-λύγισε 7-από 8-κανένα 9-θαύμα 10-αντίθετα 11-μάλιστα 12-οργίστηκε 13-ακόμη 14-περισσότερο = 14. Expand: "Ο σκληρ