Ο Δίκαιος Εζεκίας και η νίκη της προσευχής

Ένας άγγελος Κυρίου χτύπησε μέσα σε μία νύχτα εκατόν ογδόντα πέντε χιλιάδες στρατιώτες των Ασσυρίων έξω από την Ιερουσαλήμ. Και ο ίδιος βασιλιάς, καθώς ετοιμαζόταν να πεθάνει, κέρδισε με την προσευχή του δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια ζωής ακόμη. Ο Δίκαιος Εζεκίας ήταν γιος του ασεβούς βασιλιά Άχαζ, που στήριζε με πάθος τη λατρεία των ειδώλων στο βασίλειο του Ιούδα.

Ο γιος όμως ακολούθησε εντελώς διαφορετικό δρόμο από τον πατέρα του και έγινε ένθερμος προσκυνητής του αληθινού Θεού. Η ζωή του περιγράφεται μέσα στις σελίδες της Παλαιάς Διαθήκης, στο Τέταρτο βιβλίο των Βασιλειών. Οι μελετητές διαφωνούν για τις ακριβείς χρονολογίες, όμως η εβραϊκή παράδοση τοποθετεί τη γέννησή του γύρω στο επτακόσια σαράντα ένα προ Χριστού.

Πέθανε από άγνωστη αρρώστια σε ηλικία πενήντα τεσσάρων ετών, αφού άφησε βαθύ αποτύπωμα στην ιστορία του λαού του. Από τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του φάνηκε ο ζήλος του για τον αληθινό Θεό, καθώς άνοιξε ξανά τις πύλες του ναού του Σολομώντα. Έτσι έδωσε νέα πνοή στη λατρευτική ζωή του βασιλείου του.

Με την έναρξη της μεγάλης γιορτής του Πάσχα, ο Εζεκίας κάλεσε όλους τους υπηκόους του βασιλείου να συμμετάσχουν στον εορτασμό με ευλάβεια. Παράλληλα έδωσε εντολή να γκρεμιστούν τα είδωλα σε ολόκληρη την επικράτεια του και να καθαρθούν οι τόποι λατρείας. Θύμισε στον λαό τις βαριές τιμωρίες που έπεσαν πάνω στους προγόνους τους, όταν εγκατέλειψαν τον αληθινό Θεό για τα ψεύτικα είδωλα.

Από εκείνη τη στιγμή η ειδωλολατρία έπαψε όχι μόνο στο βασίλειο του Ιούδα, αλλά και σε πολλές περιοχές του βασιλείου του Ισραήλ. Ο Θεός, βλέποντας τον ζήλο και την πίστη του, τον γλίτωσε από τους εχθρούς του και εκπλήρωσε τα αιτήματα της καρδιάς του. Στο δέκατο τέταρτο έτος της βασιλείας του, ο Ασσύριος βασιλιάς Σενναχειρείμ, γιος του Σαλμανασσάρ, κατέκτησε το Ισραήλ και ετοιμάστηκε για πόλεμο.

Στρατολόγησε όλες του τις δυνάμεις και κινήθηκε απειλητικά εναντίον του Εζεκία και του μικρού βασιλείου του Ιούδα. Κατέλαβε την οχυρωμένη πόλη Λαχίς και έστειλε μεγάλο στρατιωτικό σώμα προς την Ιερουσαλήμ, απαιτώντας την πλήρη παράδοση του Ιουδαίου βασιλιά. Ο Εζεκίας στράφηκε με όλη του την ψυχή στον Θεό μέσα από την προσευχή και ζήτησε τη βοήθειά του.

Ένας άγγελος Κυρίου κατέβηκε εκείνη τη νύχτα και θανάτωσε εκατόν ογδόντα πέντε χιλιάδες στρατιώτες μέσα στο στρατόπεδο των Ασσυρίων. Λίγο μετά την άτακτη υποχώρηση του Σενναχειρείμ, ο βασιλιάς Εζεκίας έπεσε σε βαριά αρρώστια και κινδύνεψε άμεσα η ζωή του. Ο προφήτης Ησαΐας ήρθε κοντά του με εντολή του Θεού και του είπε να τακτοποιήσει τα προσωπικά του ζητήματα, γιατί θα πέθαινε σύντομα.

Η δύναμη όμως της προσευχής του Εζεκία ήταν τόσο μεγάλη, ώστε ο φιλάνθρωπος Θεός παρέτεινε τη ζωή του για άλλα δεκαπέντε χρόνια. Η δέηση του ήταν φλογερή την ώρα του πόνου, καθώς παρακαλούσε θερμά τον Κύριο να δείξει το έλεός του. Ακόμη πιο θερμή υπήρξε όμως η ευχαριστήρια προσευχή του, όταν είδε τη σωτηρία και την παράταση που του χάρισε η θεία ευσπλαχνία.

Πέθανε σε ηλικία πενήντα τεσσάρων ετών και τάφηκε με μεγάλη ευλάβεια στην Ιερουσαλήμ, στον υψηλότερο τάφο των απογόνων του Δαυίδ. Η μνήμη του τιμάται ακόμη και το Σάββατο της Τυρινής.