Η Προφήτιδα Άννα και η συνάντηση με τον Χριστό

Σε ηλικία ογδόντα τεσσάρων ετών, μέσα στον Ναό των Ιεροσολύμων, η Άννα αντίκρισε με τα μάτια της τον σαρκωμένο Μεσσία που περίμενε όλη της η γενιά. Καταγόταν από τη φυλή του Ασήρ και ήταν θυγατέρα του Φανουήλ, μια γυναίκα που πέρασε δεκαετίες ολόκληρες σε νηστεία και προσευχή. Το ίδιο της το όνομα φανερώνει τον χαρακτήρα της, αφού στην εβραϊκή γλώσσα σημαίνει «η ελεήμων» και «η χαριτωμένη».

Έζησε με τον σύζυγό της μόνο επτά χρόνια και έμεινε χήρα από πολύ νεαρή ηλικία. Από εκείνη τη στιγμή αφιέρωσε ολόκληρη την ύπαρξή της στον Θεό και στη λατρεία του Ναού. Δεν απομακρυνόταν ποτέ από τον ιερό χώρο και υπηρετούσε τον Κύριο νύχτα και μέρα με αυστηρή άσκηση.

Για την βαθιά ευσέβειά της και τη μακρόχρονη αγνότητά της, αξιώθηκε από τον Θεό το χάρισμα της προφητείας. Ανήκε σε εκείνη τη μικρή ομάδα ευσεβών Ιουδαίων που περίμεναν με λαχτάρα και πίστη τη λύτρωση του Ισραήλ. Όλος ο πνευματικός κόσμος της εκείνα τα χρόνια ήταν προσηλωμένος στην προσδοκία της σωτηρίας του λαού.

Η ζωή της έγινε μια συνεχής πορεία προετοιμασίας για την κορυφαία στιγμή της συνάντησής της με τον σαρκωμένο Λόγο. Εκείνη την ευλογημένη ημέρα ο Ιωσήφ και η Παρθένος Μαρία έφεραν στον Ναό τον μικρό Ιησού, σύμφωνα με τη διάταξη του μωσαϊκού νόμου για τα πρωτότοκα. Ο πρεσβύτης Συμεών, οδηγημένος από το Άγιο Πνεύμα, πήρε το θείο Βρέφος στην αγκαλιά του και ξέσπασε σε εκείνη τη μοναδική προσευχή.

Είπε ότι τώρα μπορεί να φύγει εν ειρήνη από τον κόσμο, διότι τα μάτια του είδαν επιτέλους τη σωτηρία που ετοίμασε ο Κύριος. Διακήρυξε ότι το παιδί αυτό θα γίνει φως για τους εθνικούς και δόξα του λαού Ισραήλ. Έπειτα στράφηκε προς τη Θεοτόκο και της φανέρωσε τη βαρύτατη αλήθεια για τον γιο της.

Της είπε ότι ο μικρός Ιησούς θα γίνει αιτία πτώσης και ανάστασης για πολλούς μέσα στον Ισραήλ. Πρόσθεσε ακόμη ότι θα γίνει σημείο αντιλεγόμενο και ότι ρομφαία θα διαπεράσει την ίδια της την ψυχή. Όλα αυτά θα συμβούν για να αποκαλυφθούν οι κρυφοί λογισμοί πολλών ανθρώπινων καρδιών.

Σε εκείνες τις ιερές και συγκλονιστικές στιγμές βρισκόταν παρούσα στον Ναό και η δικαία Άννα. Άκουσε με προσοχή τα λόγια του Συμεών και κατάλαβε αμέσως τη μεγάλη σημασία τους για όλη την ανθρωπότητα. Στη δύση της μακρόχρονης ζωής της η Άννα αξιώθηκε την ευτυχία να αντικρίσει με τα μάτια της τον Χριστό.

Από εκείνη τη στιγμή μπορούσε πια να φύγει ήσυχη από τον κόσμο, αφού εκπληρώθηκε ο σκοπός της ύπαρξής της. Δεν κράτησε όμως μέσα της αυτή τη χαρά αλλά την μοιράστηκε αμέσως με όλους τους γύρω της. Μαζί με τον δίκαιο Συμεών δοξολόγησε με όλη της την καρδιά τον αληθινό Θεό.

Έπειτα άρχισε να μιλάει για το θείο Βρέφος σε όσους περίμεναν τη λύτρωση των Ιεροσολύμων. Έγινε έτσι η πρώτη γυναίκα κήρυκας του Μεσσία και ανήγγειλε στους ομοεθνείς της την έλευσή του στον κόσμο. Η μαρτυρία της είχε ιδιαίτερο βάρος, γιατί προερχόταν από μια ζωή ολόκληρη αφιερωμένη στη νηστεία και την προσευχή.

Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη της προφήτιδας Άννας στις είκοσι οκτώ Αυγούστου κάθε χρόνου με ξεχωριστή ευλάβεια. Η κύρια εορτή της όμως συνδέεται με την Υπαπαντή και ψάλλεται στις τρεις Φεβρουαρίου από όλη την Ορθοδοξία. Στους εκκλησιαστικούς στίχους αναφέρεται ότι η θυγατέρα του Φανουήλ δεν έφυγε από αυτή τη γη, προτού δει με τα ίδια της τα μάτια τον ενσαρκωμένο Θεό ως νήπιο.

Η μορφή της παραμένει υπόδειγμα υπομονής, αγνότητας και πιστής αναμονής για κάθε ορθόδοξο.