Σίμων ο Ζηλωτής, ο γαμπρός της Κανά

Στον γάμο της Κανά, εκεί που το νερό έγινε κρασί, ο γαμπρός είδε το πρώτο θαύμα του Χριστού και άλλαξε για πάντα η ζωή του. Άφησε τη νύφη, το σπίτι και την πατρίδα του, και ακολούθησε τον Κύριο ώς τα νησιά της μακρινής Βρετανίας, όπου τέλειωσε πάνω σε σταυρό. Η αρχαία παράδοση τον ταυτίζει με τον Σίμωνα, που καταγόταν από την Κανά της Γαλιλαίας, κοντά στη Ναζαρέτ.

Η Παναγία και ο Χριστός γνώριζαν προσωπικά τον νέο αυτόν άνθρωπο και την οικογένειά του. Όταν ετοίμαζε τη γαμήλια γιορτή του, κάλεσε με χαρά τον Κύριο, τη Μητέρα Του και τους μαθητές Του στο τραπέζι. Κάποια στιγμή το κρασί τελείωσε και οι καλεσμένοι έμειναν χωρίς το ποτό της χαράς.

Τότε ο Χριστός, με τη διακριτική παρέμβαση της Μητέρας Του, μετέτρεψε το νερό των υδριών σε εκλεκτό κρασί. Ο νεόνυμφος Σίμων έμεινε άναυδος μπροστά σε αυτό το θαύμα και κατάλαβε ποιον φιλοξενούσε στο σπίτι του. Πίστεψε με όλη του την καρδιά πως ο Ιησούς είναι ο αληθινός Θεός και ο Σωτήρας του κόσμου.

Η καρδιά του φλογίστηκε από έναν ζήλο που δεν χωρούσε πια στα όρια ενός σπιτικού και μιας ήσυχης οικογενειακής ζωής. Άφησε τη νύφη του μέσα στη ίδια τη γαμήλια γιορτή, εγκατέλειψε το σπίτι, τους συγγενείς και κάθε γήινο δεσμό για χάρη του Χριστού. Αρραβώνιασε από εκείνη τη στιγμή την ψυχή του με τον ουράνιο Νυμφίο, παραδίνοντας τα πάντα στην αγάπη του Κυρίου.

Για αυτή την πύρινη αφοσίωση οι μαθητές τον ονόμασαν Ζηλωτή, δηλαδή φλογερό εραστή της αλήθειας. Συγκαταλέχθηκε ανάμεσα στους δώδεκα Αποστόλους και έγινε στενός συνοδοιπόρος του διδασκάλου του στους δρόμους της Γαλιλαίας και της Ιουδαίας. Άκουσε από κοντά τα λόγια της ζωής, είδε τα θαύματα, έζησε το Πάθος και χαρμόσυνα προσκύνησε τον Αναστάντα.

Την ημέρα της Πεντηκοστής, μαζί με τους άλλους ένδεκα, δέχθηκε το Άγιο Πνεύμα σε σχήμα πύρινης γλώσσας πάνω στο κεφάλι του. Έλαβε τότε το χάρισμα να μιλά τις γλώσσες των εθνών και να κηρύττει το Ευαγγέλιο σε κάθε λαό. Από εκείνη την ώρα ο ζήλος του βρήκε διέξοδο σε ένα τεράστιο ιεραποστολικό έργο, που τον οδήγησε στα πέρατα της οικουμένης.

Πρώτος σταθμός της πορείας του στάθηκε η μακρινή Περσία, όπου γκρέμισε με τον λόγο του τα είδωλα και τους μύθους της πολυθεΐας. Φανέρωσε σε πλήθος κόσμου το φως της ευαγγελικής αλήθειας και οδήγησε πολλούς ανθρώπους στην πίστη του αληθινού Θεού. Έπειτα πέρασε στην Αφρική και διέσχισε με τα κηρύγματά του τις απέραντες χώρες από την Αίγυπτο ώς τη Μαυριτανία.

Φώτισε την Λιβύη, τη Νουμιδία, την Κυρήνη και έφτασε ώς τις περιοχές της Αβχαζίας, σπέρνοντας παντού τον σπόρο του Ευαγγελίου. Παρά τους κινδύνους, τις κακουχίες και την εχθρότητα των ειδωλολατρών, δεν λύγισε ποτέ μέσα στις δοκιμασίες του. Ο τελευταίος και πιο μακρινός σταθμός της αποστολικής πορείας του υπήρξε η μεγάλη νήσος της Βρετανίας.

Εκεί, σε έναν λαό βυθισμένο στη λατρεία των ειδώλων, κήρυξε με παρρησία την πίστη στον σταυρωμένο και αναστημένο Χριστό. Πολλοί ειδωλολάτρες άφησαν τα παλιά τους πιστεύω και δέχθηκαν με χαρά το άγιο βάπτισμα. Οι άπιστοι όμως τον συνέλαβαν, τον βασάνισαν σκληρά και τον κάρφωσαν επάνω σε σταυρό.

Έτσι μιμήθηκε το πάθος του Κυρίου και έγινε σπόρος πίστης για τους λαούς της Δύσης.