Όσιος Γερμανός της Δακίας του Πόντου

Ένας Δακορωμαίος μοναχός έγινε ο πνευματικός πατέρας και δάσκαλος του μεγάλου Οσίου Ιωάννη του Κασσιανού, διδάσκοντάς τον τα μυστικά της μοναχικής τελειότητας. Μαζί ταξίδεψαν στη Βηθλεέμ, στην Αίγυπτο και στο Σινά, αναζητώντας τους μεγάλους ασκητές της ερήμου για να ωφεληθούν από το παράδειγμά τους. Ο Όσιος Γερμανός γεννήθηκε γύρω στα μέσα του τέταρτου αιώνα, πιθανότατα στα όρια της περιοχής Κασσιανού και των Σπηλαίων, μέσα στην επισκοπή της Τόμιδος, στη σημερινή Ρουμανία.

Ήταν συγγενής με τον Όσιο Ιωάννη τον Κασσιανό και αρκετά μεγαλύτερός του στην ηλικία. Από νεαρή ακόμη ηλικία πήρε το μοναχικό σχήμα σε ένα από τα τοπικά μοναστήρια της Δακίας του Πόντου. Πιθανόν πνευματικός του πατέρας υπήρξε ο άγιος επίσκοπος Θεότιμος ο Πρώτος, που τίμησε με τη σοφία και την αγιότητά του εκείνη την περιοχή.

Στη συνέχεια ο ίδιος ο Γερμανός ανέλαβε με αγάπη να καθοδηγήσει τον νεότερο Ιωάννη στον δρόμο της άσκησης. Έγινε φίλος του, δάσκαλός του και αδελφός του στον αγώνα. Έζησαν μαζί για ένα διάστημα σε μοναστήρι της Δακίας του Πόντου, πριν ξεκινήσουν το μεγάλο τους ταξίδι προς τους Αγίους Τόπους.

Από το τριακόσια ογδόντα έως το τριακόσια ογδόντα πέντε οι δύο φίλοι εργάστηκαν πνευματικά μαζί στη Βηθλεέμ, μέσα στην ατμόσφαιρα των ιερών προσκυνημάτων. Αργότερα κατευθύνθηκαν στην Αίγυπτο, όπου επισκέφθηκαν τα κοινόβια μοναστήρια και γνώρισαν από κοντά τη ζωή των πατέρων. Συνάντησαν ακόμη τους ερημίτες της Νιτρίας και τους ασκητές του όρους Σινά, αντλώντας από τη σοφία και το παράδειγμά τους.

Το τετρακόσια οι δύο όσιοι έφτασαν στην Κωνσταντινούπολη, για να βρεθούν κοντά στον μεγάλο ιεράρχη Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο. Εκείνη περίπου την εποχή ο Γερμανός κρίθηκε άξιος να δεχθεί τη χειροτονία στον βαθμό της πρεσβυτέρας ιερωσύνης. Όταν ο Χρυσόστομος καθαιρέθηκε άδικα και στάλθηκε στην εξορία το τετρακόσια τέσσερα, οι δύο φίλοι δεν τον εγκατέλειψαν.

Ταξίδεψαν μαζί έως τη Ρώμη και παρουσιάστηκαν στον πάπα Ιννοκέντιο τον Πρώτο, ζητώντας δικαιοσύνη για τον διωγμένο πατριάρχη. Ο Όσιος Γερμανός τελείωσε τον δρόμο της ζωής του στις αρχές του πέμπτου αιώνα, ίσως στη μονή που ίδρυσε ο Κασσιανός στη Μασσαλία. Ορισμένοι πιστεύουν πως αναπαύθηκε σε κάποιο από τα μοναστήρια της πατρίδας του.

Στο ειλητάριο της εικόνας του διαβάζουμε λόγια από τον δέκατο έβδομο ψαλμό: ο Κύριος είναι η δύναμη και η σωτηρία μου.