Η Αγία Φελικάτη και τα επτά παιδιά της

Μπροστά στα μάτια της, επτά παιδιά της παραδόθηκαν στα βασανιστήρια και έδωσαν τη ζωή τους για το όνομα του Χριστού. Εκείνη, αντί να λυγίσει από τον πόνο, προσευχόταν να μπουν τα παιδιά της πρώτα στη Βασιλεία των Ουρανών και να μην δειλιάσουν στον δρόμο του μαρτυρίου. Η Αγία Φελικάτη γεννήθηκε στη Ρώμη, σε μια πλούσια και αρχοντική οικογένεια, και η μνήμη της τιμάται στις είκοσι πέντε Ιανουαρίου.

Είχε επτά γιους, τον Ιανουάριο, τον Φήλικα, τον Φίλιππο, τον Σιλβανό, τον Αλέξανδρο, τον Βιτάλιο και τον Μαρτιάλη. Όταν γνώρισε τον Χριστό, η ζωή της άλλαξε ολοκληρωτικά και η καρδιά της στράφηκε στον ουρανό. Μοίρασε όλα τα υπάρχοντά της στους φτωχούς και ομολόγησε με θάρρος την πίστη της μπροστά στον αυτοκράτορα και στους ειδωλολάτρες άρχοντες.

Οι ιερείς των ειδώλων την κατηγόρησαν ότι προσβάλλει τους θεούς και ότι διαδίδει τη νέα πίστη ανάμεσα στους Ρωμαίους. Έτσι παραδόθηκε μαζί με τα παιδιά της στον έπαρχο Πούπλιο, ο οποίος ανέλαβε να τους ανακρίνει και να τους βασανίσει. Στάθηκε όρθια απέναντι στις απειλές, χωρίς να δείξει ίχνος φόβου ή υποχώρησης.

Ο έπαρχος προσπάθησε με κάθε τρόπο να την κάμψει, ελπίζοντας ότι η μητρική αγάπη θα νικούσε την πίστη της στον Χριστό. Της έδειξε τα παιδιά της, τα απείλησε με φρικτά βασανιστήρια και της ζήτησε να θυσιάσει στα είδωλα για να τα γλιτώσει. Η Αγία Φελικάτη όμως γνώριζε ότι η πραγματική σωτηρία των παιδιών της βρισκόταν στην ομολογία της αληθινής πίστης.

Δεν θρήνησε, δεν παρακάλεσε, δεν δίστασε ούτε για μια στιγμή στο κρίσιμο αυτό σημείο. Στήριζε τις καρδιές των παιδιών της με λόγια αγάπης για την ουράνια πατρίδα και τα ενθάρρυνε να μείνουν σταθερά στον Χριστό. Τους θύμιζε ότι η πρόσκαιρη ζωή δεν αξίζει τίποτα μπροστά στη Βασιλεία την οποία ετοιμάζει ο Κύριος για τους πιστούς.

Τα επτά αδέλφια, εμπνευσμένα από τη μητέρα τους, αρνήθηκαν να προσκυνήσουν τα είδωλα και ομολόγησαν τον Χριστό. Ένα προς ένα παραδόθηκαν στους δημίους και υπέμειναν φρικτά βασανιστήρια μέχρι θανάτου. Η μητέρα στεκόταν δίπλα τους, βλέποντας τα παιδιά της να μαρτυρούν, και ταυτόχρονα υπέμενε κι εκείνη τις δικές της οδύνες με απαράμιλλη γενναιότητα και υπομονή.

Μετά τον θάνατο των επτά παιδιών της, η Αγία Φελικάτη ακολούθησε κι εκείνη τον δρόμο του μαρτυρίου για χάρη του Χριστού. Έδωσε τη ζωή της στη Ρώμη, γύρω στο εκατόν εξήντα τέταρτο έτος από τη γέννηση του Σωτήρα μας. Έτσι έγινε όγδοη μάρτυς στη σειρά της οικογένειάς της και ενώθηκε με τους γιους της στην αιώνια δόξα.

Ο άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος, πάπας Ρώμης, μνημονεύει την αγία στην ερμηνεία του στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου. Όταν οι Ιουδαίοι είπαν στον Κύριο ότι η μητέρα του και οι αδελφοί του στέκονται έξω και θέλουν να του μιλήσουν, εκείνος ονόμασε μητέρα και αδελφούς του όσους πιστεύουν στο όνομά του. Έτσι η Φελικάτη υπήρξε αληθινά δούλη του Χριστού κατά την πίστη, και τα παιδιά της αδελφοί του κατά την κοινή ομολογία και τη γενναία υπομονή.

Ο άγιος Γρηγόριος βλέπει σε γυναικείο στήθος ανδρική γενναιότητα και θαυμάζει την παρρησία της μπροστά στον θάνατο. Την ονομάζει μάρτυρα και περισσότερο από μάρτυρα, γιατί υπέφερε μαζί με κάθε παιδί της οκτώ διαφορετικά μαρτύρια. Φοβόταν για τα ζωντανά παιδιά της και χαιρόταν για τα κεκοιμημένα, μεγαλυνόμενη μέσα στον πόνο της.