Η αγία Τατιανή η διακόνισσα της Ρώμης

Στη Ρώμη του τρίτου αιώνα, μια νεαρή διακόνισσα στάθηκε όρθια μέσα στον ναό του Απόλλωνα και με την προσευχή της γκρέμισε το είδωλο και ένα μέρος του ναού πάνω στους ιερείς. Όταν αργότερα την έριξαν στα πεινασμένα θηρία του ιπποδρόμου, ένα άγριο λιοντάρι πλησίασε ταπεινά και της έγλειψε τα πόδια αντί να την κατασπαράξει. Η Τατιανή ήταν θυγατέρα ενός επιφανούς Ρωμαίου που είχε διατελέσει τρεις φορές ύπατος.

Ο πατέρας της ήταν κρυφός χριστιανός και την ανέθρεψε με φόβο Θεού και αγάπη για τη Γραφή. Όταν έφθασε στην ώριμη ηλικία, η νέα αρνήθηκε τις χαρές του κόσμου και αφιερώθηκε στον Χριστό ως νύμφη Του, ζώντας με προσευχή και νηστεία. Η Εκκλησία της Ρώμης την τίμησε με το αξίωμα της διακόνισσας, και εκείνη υπηρετούσε με ζήλο τους ασθενείς, τους φτωχούς και κάθε ψυχή που είχε ανάγκη.

Η αγνότητα και η αυταπάρνησή της τη φανέρωσαν γρήγορα μέσα στην κοινότητα των πιστών, αλλά και στους ειδωλολάτρες, που δεν άντεχαν να βλέπουν μια τέτοια γυναίκα να καταφρονεί τον πλούτο και τα είδωλα. Στον θρόνο της Ρώμης ανέβηκε τότε ο νεαρός Αλέξανδρος ο Σεβήρος, μόλις δεκαέξι χρονών. Η μητέρα του, η Μαμμαία, ήταν χριστιανή και του είχε διδάξει τον σεβασμό προς τον Χριστό.

Όμως ο ίδιος συνέχιζε να τιμά και τα παλιά είδωλα της Ρώμης. Επειδή ήταν πολύ νέος, η εξουσία βρισκόταν στα χέρια του έπαρχου Ουλπιανού, σκληρού άνδρα και άσπονδου εχθρού της πίστης. Από αυτόν εκδόθηκε διαταγή να οδηγούνται οι χριστιανοί στους ειδωλολατρικούς ναούς και να υποχρεώνονται να θυσιάζουν στα είδωλα της Ρώμης.

Όποιος αρνιόταν, παραδιδόταν σε φοβερά βασανιστήρια και στον θάνατο. Έτσι το αίμα των μαρτύρων χυνόταν παντού σαν νερό, ενώ οι φύλακες και οι αξιωματούχοι αναζητούσαν με μανία τους πιστούς σε κάθε γωνιά της πόλης. Μέσα σε αυτή την καταιγίδα συνέλαβαν και την αγία Τατιανή και την οδήγησαν στον ναό του Απόλλωνα.

Της ζήτησαν να προσφέρει θυσία, εκείνη όμως ύψωσε τα χέρια και προσευχήθηκε στον αληθινό Θεό με πίστη. Αμέσως ταρακουνήθηκε η γη, το άγαλμα του Απόλλωνα κομματιάστηκε και ένα μέρος του ναού έπεσε πάνω στους ιερείς και στους ειδωλολάτρες. Ο δαίμονας που κατοικούσε στο είδωλο έφυγε με κραυγή, και όλοι είδαν τη σκιά του να περνά μέσα στον αέρα.

Οι δήμιοι τότε όρμησαν με μανία πάνω της, της ξέσχισαν το πρόσωπο και της έβγαλαν τα μάτια με σιδερένια άγκιστρα. Η Τατιανή υπέμενε τα πάντα και προσευχόταν για τους βασανιστές της, να ανοίξει ο Κύριος τα μάτια της ψυχής τους. Ξαφνικά εκείνοι είδαν τέσσερις αγγέλους γύρω από την παρθένο και άκουσαν φωνή από τον ουρανό.

Οχτώ άνδρες έπεσαν στα γόνατα, ομολόγησαν τον Χριστό και βαπτίστηκαν με το ίδιο τους το αίμα μέσα στα μαρτύρια. Την επομένη την οδήγησαν πάλι στον κριτή, εντελώς υγιή και λαμπερή. Της έσχισαν το σώμα με ξυράφια, αλλά αντί για αίμα έτρεξε γάλα, και ο τόπος γέμισε ευωδία σαν από πολύτιμα αρώματα.

Έπειτα την έδεσαν στη γη και τη χτυπούσαν με ραβδιά τόσο πολύ, ώστε οι δήμιοι άλλαζαν συνεχώς από την κούραση. Άγγελοι Κυρίου αόρατοι έστρεφαν τα χτυπήματα στους ίδιους τους βασανιστές, και εννέα από αυτούς έπεσαν νεκροί στο έδαφος. Τη νύχτα, μέσα στη φυλακή, η μάρτυς προσευχόταν και έψαλλε μαζί με αγγέλους που τη φώτιζαν με ουράνιο φως.

Το πρωί προσπάθησαν να την πείσουν να θυσιάσει στη θεά Άρτεμη. Εκείνη φάνηκε ότι συμφωνούσε, και την οδήγησαν στον ναό. Μόλις όμως πλησίασε, έκανε τον σταυρό της και προσευχήθηκε, και τότε έπεσε φωτιά από τον ουρανό που κατέκαψε τον ναό, το είδωλο, τα σφάγια και τους ιερείς.

Στη συνέχεια την κρέμασαν ξανά και της ξέσχισαν το σώμα με σιδερένια νύχια, της έκοψαν μάλιστα και τους μαστούς. Οι άγγελοι όμως ήρθαν πάλι μέσα στη φυλακή και θεράπευσαν όλες τις πληγές της. Την άλλη μέρα την έβγαλαν στον ιππόδρομο και της έριξαν ένα πεινασμένο λιοντάρι, αλλά εκείνο της έγλειφε ταπεινά τα πόδια χωρίς να την αγγίξει.

Καθώς οδηγούσαν το λιοντάρι πίσω στο κλουβί, εκείνο όρμησε ξαφνικά και κατασπάραξε έναν επιφανή αξιωματούχο, τον Ευμένιο. Έπειτα έριξαν την Τατιανή μέσα σε αναμμένο καμίνι, αλλά η δύναμη της φωτιάς υποχωρούσε σαν να σεβόταν τη δούλη του Χριστού. Οι ασεβείς, μην μπορώντας να εξηγήσουν τα θαύματα, νόμισαν ότι η αγία είχε μαγικές δυνάμεις κρυμμένες στα μαλλιά της.

Της έκοψαν λοιπόν τα μαλλιά και την έκλεισαν στον ναό του Δία, ελπίζοντας ότι έτσι θα έχανε κάθε δύναμη. Όμως μέσα στον ναό το ουράνιο φως εξακολουθούσε να τη φωτίζει, και οι άγγελοι τη στήριζαν με την παρουσία τους. Την τρίτη ημέρα ήρθαν ιερείς για να προσφέρουν θυσία στον Δία, βρήκαν όμως το είδωλο σπασμένο στο πάτωμα και την Τατιανή να δοξολογεί χαρούμενη τον Κύριο.

Ο κριτής, μην έχοντας τι άλλο να σκεφτεί, έβγαλε καταδίκη σε θάνατο, και η αγία αποκεφαλίστηκε με ξίφος. Μαζί της θανατώθηκε και ο πατέρας της, διότι αποκαλύφθηκε ότι ήταν χριστιανός και την είχε αναθρέψει στην πίστη του Χριστού.