Η Αγία Αιθελβούργη και το όραμα του χρυσού φωτός

Μια νεαρή μοναχή είδε κάποτε ένα σώμα τυλιγμένο σε σάβανο να ανεβαίνει στον ουρανό με σχοινιά που έλαμπαν περισσότερο από τον καθαρό χρυσό. Λίγες μέρες αργότερα, η αγία Αιθελβούργη, πρώτη ηγουμένη του μοναστηριού του Μπάρκινγκ, παρέδωσε την ψυχή της στον Κύριο μέσα σε φως και ειρήνη. Η αγία γεννήθηκε μέσα στη βασιλική οικογένεια της Ανατολικής Αγγλίας τον έβδομο αιώνα μετά Χριστού.

Ήταν αδελφή του αγίου Ερκενβάλδου, ο οποίος ίδρυσε στο Έσσεξ τη μονή που έμελλε να γίνει το πνευματικό της λιμάνι. Όταν το μοναστήρι θεμελιώθηκε στο Μπάρκινγκ, ο άγιος αδελφός της εμπιστεύθηκε σε εκείνη την πνευματική του καθοδήγηση και την ανέδειξε πρώτη ηγουμένη της αδελφότητας. Η εκλογή αυτή δεν ήταν τιμητική, αλλά καρπός της αρετής και της διάκρισης που η νεαρή κόρη του παλατιού καλλιεργούσε από τα πρώτα της χρόνια.

Άφησε τη χλιδή των ανακτόρων και αγκάλιασε τη σιωπή του μοναστηριού με χαρά και αυταπάρνηση. Στη νέα της ζωή βρήκε το αληθινό βασίλειο, εκείνο που δεν φθείρεται και δεν χάνεται με τον χρόνο. Έτσι η βασιλόπαιδα έγινε μητέρα πολλών ψυχών μέσα στην αγγλική γη.

Ο όσιος Βεδέας, ο μεγάλος ιστορικός της Εκκλησίας των Άγγλων, αναφέρει στην Εκκλησιαστική του Ιστορία ότι η αγία Αιθελβούργη αναδείχθηκε σε όλα αντάξια του αγίου αδελφού της. Στις σελίδες του τέταρτου βιβλίου, και ιδιαίτερα στα κεφάλαια έξι έως εννέα, ο σοφός μοναχός περιγράφει με θαυμασμό τη ζωή και τα έργα της. Η αγία βάδιζε με ταπείνωση τον δρόμο της αρετής και με σύνεση κυβερνούσε όσες αδελφές της είχαν εμπιστευθεί την ψυχή τους.

Δίδασκε περισσότερο με το παράδειγμα παρά με τα λόγια, δείχνοντας πρώτη τον δρόμο της προσευχής και της εγκράτειας. Η αδελφότητά της γνώρισε μέρες πνευματικής ευλογίας και άνθησης κάτω από τη φωτισμένη της καθοδήγηση. Πολλά θαύματα φανερώθηκαν στο μοναστήρι όσο εκείνη ζούσε και διακονούσε τις αδελφές της με αγάπη.

Οι άρρωστοι έβρισκαν παρηγοριά, οι θλιμμένοι έπαιρναν ελπίδα και οι αδύναμοι στηρίζονταν στην πίστη της. Η φήμη της αγιότητάς της εξαπλώθηκε σε όλη την περιοχή και πέρα από αυτήν, φτάνοντας ως τις πιο απομακρυσμένες κοινότητες. Έγινε μάρτυρας ζωντανός της δύναμης που χαρίζει η χάρη του Θεού σε όσους Τον αγαπούν αληθινά και ολόψυχα.

Λίγο πριν την κοίμηση της οσίας, μια μοναχή ονόματι Τορτγκίθα αξιώθηκε να δει ένα συγκλονιστικό όραμα μέσα στη νύχτα. Είδε ένα σώμα τυλιγμένο σε ολόλευκο σάβανο και λουσμένο σε ένα φως που έλαμπε με υπερκόσμια λαμπρότητα. Το σώμα ανυψωνόταν αργά προς τα ουράνια με χρυσά σχοινιά που άστραφταν περισσότερο από τον καθαρότερο χρυσό της γης.

Η αδελφή Τορτγκίθα κατάλαβε αμέσως ότι το όραμα προμήνυε τη μετάσταση κάποιας ψυχής μέσα στη μονή. Δεν πέρασαν πολλές ημέρες και η αγία Αιθελβούργη κοιμήθηκε εν Κυρίω με γαλήνη και πνευματική χαρά. Έφυγε όπως είχε ζήσει, μέσα στη σιωπή της προσευχής και στη φωτεινή ελπίδα της αναστάσεως των δικαίων.

Χρόνια αργότερα, όταν ήρθε και για την ίδια την Τορτγκίθα η ώρα της εξόδου από τη ζωή, η αγία την επισκέφθηκε από τον άλλο κόσμο. Της φανερώθηκε σε ώρα προσευχής και της είπε με γλυκύτητα ότι πλησίαζε πλέον η ώρα της δικής της αναχώρησης. Η αδελφή που είχε δει το όραμα στο τέλος συντρόφευσε στον ουρανό την αγία ηγουμένη της.

Έτσι η Εκκλησία θυμάται με ευλάβεια αυτήν την οσία, ξεχωρίζοντάς την από άλλη ομώνυμη αγία βασίλισσα της Νορθουμβρίας.