Ο Άγιος Ευλόγιος ο εκ Παλαιστίνης

Μοίρασε ολόκληρη την πατρική περιουσία στους φτωχούς και έγινε ο ίδιος περιπλανώμενος για χάρη του Χριστού. Πέρασε χωριά και πόλεις της Παλαιστίνης διδάσκοντας τους ειδωλολάτρες και βάπτισε πολλούς στο όνομα της Αγίας Τριάδος. Ο Άγιος Ευλόγιος καταγόταν από την Παλαιστίνη και γεννήθηκε μέσα σε οικογένεια εύπορων γονέων που λάτρευαν τα είδωλα.

Παρόλο που μεγάλωσε σε περιβάλλον ξένο προς την αληθινή πίστη, η καρδιά του αναζήτησε τον Χριστό από νεαρή ηλικία. Δέχθηκε το άγιο βάπτισμα και έγινε γνήσιο μέλος της Εκκλησίας του Χριστού. Όταν οι γονείς του έφυγαν από αυτή τη ζωή, βρέθηκε κληρονόμος μιας σημαντικής περιουσίας που μπορούσε να του εξασφαλίσει άνετη επίγεια ζωή.

Εκείνος όμως αποφάσισε να ακολουθήσει διαφορετικό δρόμο, σύμφωνο με το ευαγγελικό φρόνημα της απόλυτης αυταπάρνησης. Διένειμε όλα τα υπάρχοντά του στους φτωχούς και στους ενδεείς της περιοχής του χωρίς να κρατήσει τίποτε για τον εαυτό του. Έμεινε με μόνο εφόδιο την πίστη και την αγάπη του προς τον Σωτήρα Χριστό.

Έτσι έγινε εκούσια φτωχός, ώστε να μοιάσει στον φτωχεύσαντα για τον άνθρωπο Κύριο. Η απόφασή του αυτή αποτέλεσε την αρχή μιας ζωής γεμάτης ιεραποστολικό ζήλο και αδιάκοπη μαρτυρία της αλήθειας του Ευαγγελίου προς κάθε άνθρωπο. Άρχισε λοιπόν να περιοδεύει σε ολόκληρη την Παλαιστίνη με την ψυχή φλογισμένη από την αγάπη του Χριστού.

Περπατούσε ως ταπεινός ξένος από τόπο σε τόπο, μιλώντας στους ειδωλολάτρες για την αληθινή πίστη και τη σωτηρία της ψυχής. Με τον λόγο του και με το παράδειγμα της ασκητικής ζωής του οδήγησε πολλούς στην επίγνωση του αληθινού Θεού. Βάπτιζε όσους πίστευαν στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, ενσωματώνοντάς τους στο σώμα της Εκκλησίας.

Το έργο του όμως ενόχλησε τους φανατικούς ειδωλολάτρες, οι οποίοι τον συκοφάντησαν στον τοπικό άρχοντα της περιοχής. Εκείνος αμέσως διέταξε τη σύλληψή του και την προσαγωγή του ενώπιον του δικαστηρίου. Ο Άγιος στάθηκε με θάρρος και παρρησία μπροστά στον σκληρό κριτή και ομολόγησε ανοιχτά την πίστη του στον Χριστό.

Αρνήθηκε κατηγορηματικά να προσφέρει θυσία στα άψυχα είδωλα των ειδωλολατρών. Η άρνησή του εξόργισε τον άρχοντα, ο οποίος διέταξε αμέσως να αρχίσουν τα φρικτά βασανιστήρια. Τον έγδυσαν και τον χτύπησαν με μεγάλη σκληρότητα, χρησιμοποιώντας ως μαστίγια τις σκληρές χορδές από νεύρα βοδιών που σχίζουν τις σάρκες.

Παρά τους αφόρητους πόνους ο μάρτυς δεν λύγισε ούτε στιγμή στην ομολογία του. Η ψυχή του παρέμενε στραμμένη στον Κύριο, από τον οποίο αντλούσε δύναμη και υπομονή στις δοκιμασίες. Όταν είδαν οι διώκτες ότι δεν μπορούσαν να κάμψουν τη σταθερότητα της πίστεώς του, αποφάσισαν να τον θανατώσουν.

Αμέσως διέταξαν τον αποκεφαλισμό του και έτσι έλαβε με το ξίφος τον στέφανο του μαρτυρίου. Η τίμια κεφαλή του κόπηκε και η αγία ψυχή του πέταξε στους ουρανούς, για να συναντήσει τον ποθούμενο Νυμφίο Χριστό. Έλαβε το αμαράντινο στεφάνι της δόξας και κατατάχθηκε ανάμεσα στους μάρτυρες της Εκκλησίας μας.

Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του την πέμπτη Μαρτίου κάθε χρόνο με ύμνους και δοξολογίες προς τον Θεό. Το παράδειγμά του μας διδάσκει την αξία της εκούσιας πτωχείας και της αδιάκοπης μαρτυρίας του Ευαγγελίου. Μας υπενθυμίζει ότι ο πραγματικός πλούτος βρίσκεται στην αγάπη προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο.

Ο Άγιος Ευλόγιος παραμένει αιώνιο πρότυπο πίστεως, αυταπαρνήσεως, ιεραποστολικού ζήλου και ανδρείας ομολογίας για κάθε πιστό χριστιανό κάθε εποχής.