Të katër jerondët ia dorëzuan shpirtin Zotit nëpërmjet martirizimit dhe i qëndruan besnikë Krishtit dhe zotimeve të tyre deri në fund. Ata prej vëllezërve të tjerë që u përpoqën t’i shpëtonin valës së përgjakshme u kapën dhe u therën me të njëjtën egërsi. Qelitë e isihastirit të Davidi-Garejit u vaditën atë natë me gjakun e asketëve të devotshëm. Por dagestanasit nuk u kënaqën me therjen dhe rrëmbyen pothuajse të gjithë pasurinë e manastirit. Ata vodhën një pjesë të veshjeve të shenjta, ndërsa pjesën tjetër e prenë në copa dhe e hodhën në një pus. Pastaj u kthyen me sëpatat e tyre kundër ikonave të shenjta dhe i thyen me tërbim përdhosës. Kur lajmi i tmerrshëm mbërriti te mbreti dhe Katholikosi i Gjeorgjisë, u dha menjëherë bekimi dhe urdhri mbretëror për varrimin e tyre. Lipsanet e oshënar-dëshmorëve, të cilët ishin keqtrajtuar tmerrësisht, u varrosën me nderime në oborrin e manastirit, në jug të varrit të oshënar Davidit të Garejit. Kujtimi i tyre nderohet nga Kisha e Gjeorgjisë më 1 qershor të çdo viti me përulësi të thellë.