Η Πηνελόπη που έγινε Ειρήνη
Ένα περιστέρι, ένας αετός και ένας κόρακας μπήκαν ένα πρωί στον πύργο της μικρής Πηνελόπης κι άφησαν πάνω στο τραπέζι κλαδί ελιάς, στεφάνι λουλουδιών…
Ένα περιστέρι, ένας αετός και ένας κόρακας μπήκαν ένα πρωί στον πύργο της μικρής Πηνελόπης κι άφησαν πάνω στο τραπέζι κλαδί ελιάς, στεφάνι λουλουδιών…
Κρεμασμένος ανάποδα σε μια μουριά που στέκει ζωντανή μέχρι σήμερα, ένας ταπεινός ιερομόναχος δέχτηκε αναμμένο ξύλο στα σπλάχνα του και παρέδωσε την ψυχή του…
Όταν χύθηκε καιόμενη πίσσα και θειάφι πάνω στις πληγές του, εκείνος έμεινε ασυγκίνητος, σαν να μην ένιωθε τίποτε στο μαρτυρικό σώμα του.
Τη Μεγάλη Παρασκευή του χίλια εννιακόσια σαράντα πέντε, ληστές εισέβαλαν στο σπίτι του ιερέα Βασιλείου στο Τεράτυν της Πολωνίας.
Δεκαέξι ολόκληρα χρόνια προσευχόταν μια γυναίκα για τον ειδωλολάτρη και σκληρό σύζυγό της, μέχρι που τελικά ζήτησε μόνος του το άγιο βάπτισμα.
Μέσα σε ένα πυρακτωμένο χάλκινο ομοίωμα ταύρου, η νεαρή Πελαγία έσβησε τραγουδώντας ύμνους δοξολογίας προς τον ουράνιο Νυμφίο της.
Σε μία μόνο γιορτή, η Εύβοια θυμάται είκοσι έξι αγίους που πάτησαν το χώμα της και αγίασαν τα νησιά γύρω της.
Τέσσερις αρχιτέκτονες από το Βυζάντιο έφτασαν στα σπήλαια του Κιέβου κρατώντας μια εικόνα που τους παρέδωσε η ίδια η Βασίλισσα των Ουρανών στις Βλαχέρνες.
Ένας ασκητής από την Κωνσταντινούπολη έθρεψε με λίγο αλεύρι χιλιάδες πεινασμένους στην Πελοπόννησο, σαν άλλος προφήτης Ηλίας στα χρόνια του λιμού.
Στην πόλη Κούρσκ, ένα δεκατριάχρονο αγόρι αρχοντικής καταγωγής φόρεσε κατάσαρκα μια σιδερένια ζώνη, που έκοβε τις σάρκες του και πότιζε με αίμα τα ρούχα…