Η Θαυματουργή Εικόνα της Παναγίας της Οζεριάνσκαγια

Ένας απλός Ουκρανός χωρικός, καθώς θέριζε χορτάρι στο χωράφι του, έκοψε στα δύο την ιερή εικόνα της Παναγίας. Παρότι η πράξη του ήταν εντελώς ακούσια, εκείνος γέμισε φόβο και συντριβή για όσα συνέβησαν τη στιγμή εκείνη. Πήρε με ευλάβεια τα δύο κομμάτια της εικόνας και τα τοποθέτησε προσεκτικά στο εικονοστάσι του σπιτιού του.

Άναψε ένα κερί μπροστά της και προσευχήθηκε με δάκρυα στην Μητέρα του Κυρίου. Το επόμενο πρωί, όταν πλησίασε ξανά το εικονοστάσι του, αντίκρισε ένα συγκλονιστικό θαύμα. Η εικόνα στεκόταν ακέραιη και ολόκληρη, ενώ μόνο μια λεπτή γραμμή θύμιζε την παλιά τομή.

Η εικόνα εμφανίστηκε στα τέλη του δέκατου έκτου αιώνα, την εποχή των ταταρικών επιδρομών στην ουκρανική γη. Φάνηκε κοντά στο χωριό Οζεριάνα, από όπου πήρε και την ονομασία της η ίδια η εικόνα. Η παράδοση λέει πως ήρθε στην Ουκρανία από την περιοχή πέρα από τον ποταμό Δνείπερο, δηλαδή από τη Γαλικία.

Στο σημείο της θαυματουργής εμφάνισης ανεγέρθηκε αργότερα ένα μοναστήρι, που ονομάστηκε επίσης Οζεριάνσκαγια Έρημος. Πολλά θαύματα συντελέστηκαν μπροστά στην εικόνα μέσα στους τοίχους της σεμνής αυτής μονής. Κανείς όμως δεν γνώριζε ποτέ ποιος έφερε αρχικά την ιερή εικόνα μέσα στην τράπεζα του μοναστηριού.

Το μυστήριο της παρουσίας της παρέμενε ζωντανό και ενίσχυε ακόμη περισσότερο την ευλάβεια των πιστών της περιοχής. Κατά το έτος χίλια επτακόσια ενενήντα τέσσερα, η εικόνα μεταφέρθηκε επίσημα στη Μονή Μεταμορφώσεως του Κουριάζ. Όταν αργότερα η μονή έκλεισε, η εικόνα φυλάχθηκε για οκτώ ολόκληρα χρόνια στον ναό της Σκέπης στο Χάρκοβο.

Στις αρχές του δέκατου ένατου αιώνα, η Μονή Κουριάζ ανοικοδομήθηκε ξανά με κόπο και θυσίες. Τότε οι αδελφοί ζήτησαν θερμά την επιστροφή της θαυματουργής εικόνας στον φυσικό της τόπο. Η Παναγία επέστρεψε στη μονή της και έγινε ξανά πηγή χάριτος για πλήθος πιστών.

Άνθρωποι από το Χάρκοβο και από όλα τα γύρω χωριά έρχονταν να προσκυνήσουν τη μορφή της Μητέρας του Θεού. Μπροστά στη θαυματουργή εικόνα της Οζεριάνσκαγια συντελούνταν πολυάριθμες θεραπείες ασθενών και πασχόντων ανθρώπων. Οι θερμές προσευχές των πιστών έβρισκαν πάντα ανταπόκριση στη μητρική στοργή της Παναγίας.

Το όνομά της απλώθηκε σε ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή της Σλομποντά της Ουκρανίας. Έγινε σύμβολο πίστεως και ελπίδας για όλους τους κατοίκους εκείνων των τόπων. Από το έτος χίλια οκτακόσια σαράντα τρία καθιερώθηκε μια πανηγυρική παράδοση γύρω από τη θαυματουργή αυτή εικόνα.

Κάθε χρόνο, την τριακοστή Σεπτεμβρίου, η εικόνα της Παναγίας μεταφερόταν με λιτανεία στην πόλη του Χαρκόβου. Εκεί παρέμενε καθ’ όλη τη διάρκεια του χειμώνα, ευλογώντας τους πιστούς και ενισχύοντας τις προσευχές τους. Στις είκοσι δύο Απριλίου επέστρεφε στη μονή της με την ίδια λαμπρή και κατανυκτική λιτανευτική πομπή.

Η εικόνα ήταν στολισμένη με μια πολύτιμη ρίζα, καμωμένη από κόκκινο χρυσό αρχαίας τέχνης. Ζωγραφίστηκε επάνω σε καμβά με την παλαιά τεχνική της ρωσικής αγιογραφικής παραδόσεως. Ανήκε στον τύπο της Οδηγήτριας, που τόσο αγάπησε ο ορθόδοξος λαός στους αιώνες.

Δυστυχώς, μέσα στα χρόνια των διωγμών του εικοστού αιώνα, η ιερή εικόνα χάθηκε για πάντα. Η Παναγία η Οζεριάνσκαγια θεωρούνταν προστάτιδα του Χαρκόβου και ολόκληρης της περιοχής της Σλομποντά. Η απώλειά της προκάλεσε βαθιά θλίψη στους πιστούς της Ουκρανίας και πέρα από αυτήν.

Διασώθηκε μόνο ένα πιστό αντίγραφο, φιλοτεχνημένο σύμφωνα με τους κανόνες της αγιογραφίας της Εκκλησίας. Κατά τη μαρτυρία του κλήρου, το αντίγραφο φέρει την ίδια θαυματουργή δύναμη με το πρωτότυπο. Η μνήμη της εικόνας τιμάται επίσης στις είκοσι τρεις Απριλίου ως κινητή εορτή.