Ο Παιδομάρτυρας Ιωάννης ο Τουρκολέκας

Στα έντεκα μόλις χρόνια του, ένα παιδί από την Αρκαδία στάθηκε μπροστά στους δημίους του και έκανε τον σταυρό του, αρνούμενο να αλλαξοπιστήσει πάνω από το άψυχο σώμα του πατέρα του. Όταν το τσεκούρι έπεσε στον λαιμό του, το αίμα του σχημάτισε στο δάπεδο της αυλής του ναού έναν ολοκάθαρο σταυρό. Ο μικρός Ιωάννης ήρθε στον κόσμο το χίλια οκτακόσια πέντε στο χωριό Τουρκολέκα της Αρκαδίας, σε μια οικογένεια που ξεχώριζε για την ευλάβεια, την αγάπη στην πατρίδα και τη γενναιότητά της.

Ο πατέρας του, Σταματέλος Σταματελόπουλος, ήταν φημισμένος αγωνιστής στην περιοχή του Λεονταρίου, ενώ η μητέρα του Σοφία ήταν αδελφή της συζύγου του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Ανάμεσα στα τέσσερα αδέλφια του ξεχώριζαν δύο μορφές που έμελλε να γράψουν ιστορία στον αγώνα του γένους. Ο ένας ήταν ο ονομαστός οπλαρχηγός Νικήτας, ο γνωστός σε όλους ως Νικηταράς ο τουρκοφάγος, και ο άλλος ο μορφωμένος λοχαγός Νικόλαος, που δίδασκε την πολεμική τακτική.

Μέσα σε ένα τέτοιο σπίτι ανατράφηκε το παιδί, με τη φωτιά της πίστης και τον πόθο της ελευθερίας να καίνε στην ψυχή του από μικρή ηλικία. Το χίλια οκτακόσια δεκαέξι ο Ιωάννης ταξίδευε προς τα Κύθηρα μαζί με τον πατέρα του και τον Αναγνώστη, γιο του αγωνιστή του Πάρνωνα Ζαχαριά. Μια ξαφνική θαλασσοταραχή τους ανάγκασε να αράξουν στη Νεάπολη της Λακωνίας, εκεί όπου τους περίμενε άγνωστος ο εφιάλτης.

Ο Χουσεΐν, ο Αγάς της περιοχής, τους συνέλαβε με δόλο και τους έστειλε δεμένους στην ανώτερη τουρκική αρχή της Μονεμβασίας. Οι τρεις αιχμάλωτοι φυλακίστηκαν μέσα στα σκοτεινά κελιά του φημισμένου κάστρου, χωρίς καμία ελπίδα διαφυγής. Ο άρχοντας της Μονεμβασίας ζήτησε αμέσως οδηγίες από τον Βοεβόδα του Μυστρά, και η απάντηση που έλαβε ήταν σκληρή και αμετάκλητη.

Ο Βοεβόδας διέταξε να αποκεφαλιστούν και οι τρεις κρατούμενοι, χωρίς δίκη και χωρίς κανένα έλεος. Πρώτος έπεσε ο Αναγνώστης κάτω από το σπαθί του δημίου και αμέσως μετά ο πατέρας του μικρού Ιωάννη. Το παιδί στάθηκε μπροστά στο ματωμένο σώμα του πατέρα του, ενώ οι Τούρκοι του πρόσφεραν τη ζωή με αντάλλαγμα την άρνηση της πίστης του.

Του έδειχναν τον νεκρό και του έλεγαν να καθίσει για να τον κάνουν μουσουλμάνο, νομίζοντας πως η εικόνα θα έσπαζε την παιδική του καρδιά. Το παιδί όμως έκανε τον σταυρό του και απάντησε με θαυμαστή γενναιότητα ότι θα πήγαινε κι αυτό εκεί όπου πήγαινε ο πατέρας του. Οι δήμιοι επέμεναν, ζητώντας ξανά να αρνηθεί τον Χριστό, μα ο μικρός Ιωάννης ξαναέκανε για δεύτερη φορά το σημείο του σταυρού.

Τότε έπεσε και πάνω του το σπαθί, στις δεκαέξι Οκτωβρίου του χίλια οκτακόσια δεκαέξι, έξω από τον ναό του Ελκομένου Χριστού στην παλιά Μονεμβασία. Το αίμα του παιδομάρτυρα κύλησε στο δάπεδο της αυλής και σχημάτισε μόνο του έναν ολοζώντανο σταυρό, μαρτυρώντας την ένδοξη είσοδό του στη Βασιλεία του Θεού. Έτσι ο μικρός Ιωάννης εντάχθηκε στη χορεία των μαρτύρων και έγινε στολίδι της Εκκλησίας μας.

Τα κεφάλια των τριών στάλθηκαν στον Πασά της Τριπολιτσάς, ενώ τα σώματά τους τάφηκαν κάπου στη Μονεμβασία, σε τόπο που μέχρι σήμερα παραμένει άγνωστος. Ο θαυμαστός σταυρός στο δάπεδο της αυλής έγινε πηγή παρηγοριάς για τους σκλαβωμένους Έλληνες και τόπος ιερού προσκυνήματος των πιστών. Σήμερα στο χωριό όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε στέκει ναός αφιερωμένος στη μνήμη του γενναίου παιδιού.

Filename: `10_16_Άγιος_Ιωάννης_ο_Τουρκολέκας. **Final delivery: `10_16_Άγιος_Ιωάννης_ο_Τουρκολέκας. %$ Ο Παιδομάρτυρας Ιωάννης ο Τουρκολέκας $%