Η διά Χριστόν σαλή Αγία Δόμνα της Τομσκ

Μια αρχοντοπούλα της Ουκρανίας, μορφωμένη και γνώστρια πολλών γλωσσών, έφυγε κρυφά από το σπίτι για να μη χάσει την παρθενία της. Συνελήφθη χωρίς χαρτιά και εξορίστηκε στη μακρινή Σιβηρία, όπου έγινε σαλή για χάρη του Χριστού. Η Αγία Δόμνα Καρπόβνα γεννήθηκε στις αρχές του δέκατου ένατου αιώνα σε αρχοντική οικογένεια της κεντρικής Ουκρανίας.

Έμεινε ορφανή από μικρή και μεγάλωσε στο σπίτι της θείας της, που φρόντισε να της δώσει εξαιρετική μόρφωση. Μιλούσε άνετα πολλές γλώσσες και η ομορφιά της τραβούσε το ενδιαφέρον πολλών μνηστήρων από τους γύρω κύκλους. Εκείνη όμως ήθελε να κρατήσει την παρθενία της μόνο για τον Κύριο και αρνιόταν κάθε πρόταση γάμου.

Όταν κατάλαβε πως οι συγγενείς της ετοίμαζαν να την παντρέψουν με το ζόρι, πήρε τη μεγάλη απόφαση της φυγής. Έφυγε κρυφά από το σπίτι, ντυμένη με φτωχικά ρούχα, και ξεκίνησε προσκύνημα στους αγίους τόπους της πατρίδας της. Επειδή δεν είχε μαζί της κανένα έγγραφο που να αποδεικνύει την ταυτότητά της, την συνέλαβαν οι αρχές.

Την έστειλαν εξορία στη Σιβηρία και έτσι κατέληξε να ζει στην πόλη Τομσκ της απέραντης ρωσικής γης. Στην Τομσκ η Δόμνα ανέλαβε το βαρύ αγώνισμα της διά Χριστόν σαλότητας και δεν είχε ποτέ μόνιμο σπίτι. Περνούσε μέρες και νύχτες στο ύπαιθρο, με ρούχα ανακατεμένα και διαφορετικού μεγέθους, που κρέμονταν από το σχεδόν γυμνό σώμα της.

Πάνω της κρατούσε διάφορα σακούλια γεμάτα με κομμάτια γυαλιού, λιβάνι, ψωμί, ζάχαρη, παπούτσια, σχοινιά και πέτρες. Τα μετρούσε συνέχεια αντί για κομποσχοίνι και έτσι έκρυβε από τα ανθρώπινα μάτια την αδιάλειπτη προσευχή της. Όταν ευσπλαχνικοί άνθρωποι της χάριζαν παλτά στους σκληρούς χειμώνες της Σιβηρίας, εκείνη τα δεχόταν με ευγνωμοσύνη και χαμόγελο.

Λίγες ώρες όμως αργότερα τα χάριζε σε κάποιον άλλο φτωχό και η ίδια συνέχιζε να υποφέρει από το τσουχτερό κρύο. Όταν έμαθε πόσο δύσκολα περνούσαν οι φυλακισμένοι στο αστυνομικό τμήμα της Τομσκ, άρχισε να περπατά ανάμεσά τους και να τους ψάλλει πνευματικά τραγούδια. Γι αυτό τη συνέλαβαν και την κράτησαν και την ίδια για ένα διάστημα μαζί με εκείνους τους ταλαιπωρημένους ανθρώπους.

Όταν το έμαθαν οι έμποροι της Τομσκ, που τη σέβονταν βαθιά, της έφερναν φορτία με γλυκίσματα, τηγανίτες, τσάι και ζάχαρη. Η Δόμνα τα μοίραζε όλα με χαρά στους πεινασμένους και θλιμμένους κρατουμένους της φυλακής. Η αγία θυμόταν πάντα τον λόγο της Γραφής που λέει ότι ο δίκαιος σπλαχνίζεται και τις ζωές των ζώων του.

Γι αυτό φρόντιζε με τρυφερότητα τα αδέσποτα ζώα και τα φυλακτικά σκυλιά που γύριζαν στους δρόμους της Τομσκ. Συχνά τα τάιζε με ό,τι είχε και αγαπούσε ιδιαίτερα τα σκυλιά που οι ιδιοκτήτες τους τα παρατούσαν αδιάφορα. Τα ζώα με τη σειρά τους αγαπούσαν την αγία και τις νύχτες την περικύκλωναν πολλά μαζί.

Ακόμη και ανάμεσα στα άφωνα ζώα η Δόμνα Καρπόβνα δεν ξεχνούσε ποτέ τον Θεό και τη Μητέρα Του. Οι κάτοικοι της Τομσκ άκουγαν συχνά μέσα στη νύχτα, ανάμεσα στα ουρλιαχτά των σκυλιών, την προσευχή της να φτάνει στον ουρανό. Φώναζε δυνατά: Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς, και έπειτα συνέχιζε σιωπηλή τη δέηση.

Μέσα στον ναό η μακαρία προσευχόταν θερμά και με συντριβή, μα μόνο όταν ήταν παρόντες ελάχιστοι πιστοί στους χώρους. Ένας αυτόπτης μάρτυρας διηγήθηκε ότι την είδε στο πλαϊνό παρεκκλήσι γονατιστή να προσεύχεται με ασύλληπτη κατάνυξη. Τα δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια της σαν δύο ποτάμια και η ψυχή του συγκλονίστηκε από εκείνη την εικόνα.

Μόλις όμως καταλάβαινε ότι κάποιος την παρατηρούσε, άρχιζε αμέσως πάλι να φέρεται σαν σαλή. Μετακινιόταν από τόπο σε τόπο, μιλούσε δυνατά και έσβηνε τα αναμμένα κεριά μπροστά στις εικόνες. Μέσα από αυτό το μεγάλο αγώνισμα της σαλότητας διαφύλαξε άθικτη την παρθενία της για τον Κύριο.

Υπέμεινε με τη θέλησή της φοβερή φτώχεια και υπέφερε πολύ από τη ζέστη του καλοκαιριού και το κρύο. Νέκρωσε τα αμαρτωλά πάθη της σάρκας και έκανε όλη της τη ζωή μια συνεχή θυσία προσευχής. Στο τέλος του βίου της έλαβε από τον Κύριο το χάρισμα της διοράσεως, που αξιοποίησε για την ωφέλεια πολλών ψυχών.

Παρέδωσε την ψυχή της στον Θεό στις δεκαέξι Οκτωβρίου του έτους χίλια οκτακόσια εβδομήντα δύο. Την έθαψαν με τιμές στη γυναικεία μονή του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, μέσα στην πόλη της Τομσκ. Η Εκκλησία της Ρωσίας την κατέταξε επίσημα στις άγιες της το έτος χίλια εννιακόσια ογδόντα τέσσερα.

Τιμάται επίσης στις δέκα Ιουνίου, μαζί με όλους τους αγίους της απέραντης γης της Σιβηρίας. Κοντά στον τάφο της σήμερα υψώνεται ένα παρεκκλήσι αφιερωμένο στη μνήμη της θαυμαστής αυτής σαλής.