Θέκλα, η πρωτομάρτυς που νίκησε φωτιά και θηρία

Δεκαοκτώ ετών, αρραβωνιασμένη με έναν από τους πλουσιότερους νέους του Ικονίου, η Θέκλα άκουσε για τρεις μέρες κρυμμένη πίσω από ένα παραπέτασμα τη φωνή του Αποστόλου Παύλου και ξέχασε φαγητό, ύπνο και κόσμο. Από εκείνη τη στιγμή χάραξε μια πορεία που την οδήγησε στην πυρά, στα θηρία και στην έρημο, για να γίνει η πρώτη γυναίκα μάρτυς της Εκκλησίας. Η Θέκλα καταγόταν από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας και ήταν θυγατέρα ενός πλούσιου ειδωλολάτρη, του Θεόκλη.

Η μητέρα της ονομαζόταν Θεόκλεια και η οικογένεια ανήκε στην πιο επιφανή τάξη της πόλης. Όταν ο Απόστολος Παύλος έφτασε στο Ικόνιο, φιλοξενήθηκε στο σπίτι του Ονησιφόρου, που ήταν γείτονας της Θέκλας. Εκεί δίδασκε τον λόγο του Θεού και μιλούσε για την αγνότητα, την παρθενία και τη βασιλεία των ουρανών.

Η νεαρή κόρη άκουγε με δίψα όλα αυτά τα λόγια από το παράθυρο και η καρδιά της φλέγονταν από αγάπη για τον Χριστό. Έτσι αποφάσισε να εγκαταλείψει τον μνηστήρα της Θάμυρη και να αφιερωθεί ολόκληρη στον ουράνιο Νυμφίο της ψυχής της. Η μητέρα της και ο μνηστήρας ταράχτηκαν πολύ μπροστά σε αυτή τη μεταστροφή και προσπάθησαν με κάθε τρόπο να την μεταπείσουν.

Όταν είδαν ότι κανένα επιχείρημα δεν την έκαμπτε, στράφηκαν με οργή εναντίον του Αποστόλου Παύλου. Τον κατήγγειλαν στον ηγεμόνα της πόλης ως πλάνο και μάγο που ξεσήκωνε τις νέες κόρες. Ο άρχοντας διέταξε να τον δέσουν με αλυσίδες και να τον ρίξουν στη φυλακή.

Εκείνη τη νύχτα η Θέκλα έφυγε κρυφά από το σπίτι της και έτρεξε προς τη φυλακή για να βρει τον δάσκαλό της. Έδωσε στον φύλακα τα χρυσά της βραχιόλια και πέρασε μέσα, γονάτισε στα πόδια του Παύλου και ασπάστηκε τις αλυσίδες του. Για τρεις ημέρες κάθισε δίπλα του και άκουγε τη διδασκαλία του σαν πολύτιμο θησαυρό για την ψυχή της.

Όταν την ανακάλυψαν εκεί, την έσυραν με τη βία πίσω στο σπίτι και την οδήγησαν μαζί με τον Παύλο στον ηγεμόνα. Η ίδια η μητέρα της φώναξε δυνατά να την κάψουν ζωντανή μέσα στο αμφιθέατρο, ώστε να γίνει παράδειγμα για όλες τις γυναίκες της πόλης. Ο ηγεμόνας μαστίγωσε τον Παύλο και τον εξόρισε, ενώ τη Θέκλα την καταδίκασε στον θάνατο με τη φωτιά.

Την οδήγησαν γυμνή στον τόπο της εκτέλεσης και οι νέοι της πόλης μάζευαν ξύλα για την πυρά. Εκείνη τη στιγμή είδε τον Σωτήρα Χριστό να εμφανίζεται με τη μορφή του Παύλου και γέμισε με θεϊκή δύναμη και χαρά. Σφραγίστηκε με το σημείο του Σταυρού και ανέβηκε με τόλμη πάνω στα ξύλα της πυράς.

Οι φλόγες υψώθηκαν ψηλά, όμως δεν άγγιξαν καθόλου το αγνό σώμα της παρθένου. Τότε ο Θεός έστειλε ραγδαία βροχή και χαλάζι από τον ουρανό και έσβησε τη φωτιά, ενώ ο κόσμος σκορπίστηκε από τον φόβο του. Η Θέκλα κατέβηκε σώα και αμέσως αναζήτησε τον πνευματικό της πατέρα.

Τον βρήκε κρυμμένο σε μια σπηλιά έξω από την πόλη μαζί με τον Ονησιφόρο και την οικογένειά του. Εκεί όλοι ευχαρίστησαν τον Θεό για το θαύμα και ξεκίνησαν μαζί το ταξίδι προς την Αντιόχεια, για να κηρύξουν τον λόγο του Ευαγγελίου σε νέες ψυχές. Όταν μπήκαν στην Αντιόχεια, ένας από τους άρχοντες της πόλης ονόματι Αλέξανδρος θαμπώθηκε από την ομορφιά της Θέκλας και όρμησε να την φιλήσει μέσα στον δρόμο.

Η αγία αμύνθηκε με δύναμη, του έσχισε τον μανδύα και του πέταξε κάτω το στεφάνι, εξευτελίζοντάς τον μπροστά στο πλήθος. Από εκδίκηση ο Αλέξανδρος την παρέδωσε στον ηγεμόνα, που την καταδίκασε να ριχτεί στα άγρια θηρία. Πρώτα τη φανέρωσαν μπροστά σε μια λέαινα, η οποία πλησίασε ήρεμα και άρχισε να γλείφει τα πόδια της με σεβασμό για την παρθενία της.

Την επόμενη μέρα έβαλαν εναντίον της πολλά πεινασμένα θηρία, αλλά κανένα δεν την πείραξε, γιατί η λέαινα την υπερασπιζόταν με πείσμα. Όταν ετοίμασαν δοχείο γεμάτο νερό και δηλητηριώδη φίδια, η αγία φώναξε ότι έφτασε η ώρα του λουτρού της αναγέννησης. Πήδησε μέσα και βάπτισε η ίδια τον εαυτό της στο όνομα του Ιησού Χριστού.

Λάμψη φωτός χτύπησε τα ερπετά και αυτά βγήκαν νεκρά στην επιφάνεια του νερού, ενώ ένα πυκνό σύννεφο σκέπασε με σεμνότητα τη γύμνια της δούλης του Θεού. Στη συνέχεια έδεσαν τη Θέκλα στα κέρατα δύο ταύρων και τους κέντρισαν με πυρωμένα σίδερα, για να την σύρουν σε διαφορετικές κατευθύνσεις και να τη διαλύσουν. Όμως φωτιά κατέβηκε από τον ουρανό και έκαψε τα σχοινιά που την κρατούσαν δεμένη, και η αγία έμεινε εντελώς αβλαβής στον τόπο της.

Οι γυναίκες της πόλης, αγανακτισμένες με την άδικη καταδίκη, σκόρπισαν στο αμφιθέατρο μυρωδικά, νάρδο, κασία και κανέλα, και τα θηρία ζαλίστηκαν από το άρωμα. Βλέποντας ότι όλες οι κακίες τους δεν έβλαπταν την υπηρέτρια του Θεού, ο ηγεμόνας και ο Αλέξανδρος την άφησαν τελικά ελεύθερη. Έμεινε για λίγες ημέρες στο σπίτι της Τρύφαινας, μιας πλούσιας κυρίας που την είχε δεχτεί σαν θυγατέρα της.

Ύστερα ξεκίνησε να αναζητήσει τον Παύλο και έφτασε ως τα Μύρα της Λυκίας. Μαζί του γύρισε για λίγο στο Ικόνιο, για να διακηρύξει τα μεγαλεία του Θεού στους δικούς της ανθρώπους. Εκεί βρήκε τον Θάμυρη πεθαμένο και τη μητέρα της κωφή απέναντι στο μήνυμα της σωτηρίας της.

Η Θέκλα αναχώρησε τότε για τη Σελεύκεια και ανέβηκε στο όρος Καλαμώνα, κοντά στην πόλη, για να ζήσει εκεί την ασκητική της πορεία. Πέρασε εβδομήντα δύο χρόνια μέσα σε νηστεία, προσευχή και σκληρό πόλεμο εναντίον των δαιμόνων που την πολεμούσαν αδιάκοπα. Έγινε φημισμένη για τα πολλά θαύματα και τις θεραπείες που χάριζε σε όσους κατέφευγαν με πίστη κοντά της.

Πλήθος αρρώστων ανέβαιναν στο βουνό και έφευγαν γερά, δοξάζοντας τον Χριστό που ενεργούσε μέσα από την υπηρέτριά Του. Οι ειδωλολάτρες ιατροί και μάγοι της Σελεύκειας έχασαν τους πελάτες τους και γέμισαν φθόνο εναντίον της αγίας. Νόμισαν ότι η δύναμή της προερχόταν από την παρθενία της και τη βοήθεια της θεάς Αρτέμιδος, και έστειλαν μερικούς διεφθαρμένους νέους για να την ατιμάσουν.

Όταν εκείνοι πλησίασαν τη σπηλιά της, η Θέκλα κάλεσε τον Χριστό σε βοήθεια με όλη της την ψυχή. Τότε η πέτρινη πλαγιά του βουνού άνοιξε με θαυμαστό τρόπο και δέχτηκε στα σπλάχνα της την αγία παρθένο. Εκεί παρέδωσε την ψυχή της στα χέρια του Νυμφίου της και η ίδια πέτρα έγινε ο τίμιος τάφος της πρωτομάρτυρος.