Απελλής, Λουκάς και Κλήμης, οι τρεις απόστολοι των Εβδομήκοντα

Ο απόστολος Παύλος τον ονόμασε «δόκιμον εν Χριστώ», και αυτή η μικρή φράση έμελλε να σφραγίσει για πάντα τη μνήμη του αγίου Απελλή. Ο ίδιος ο Παύλος ζήτησε από τους χριστιανούς της Ρώμης να τον ασπαστούν με ξεχωριστή τιμή και αγάπη μέσα στην επιστολή του. Ο άγιος Απελλής ανήκε στους εβδομήντα αποστόλους του Κυρίου και ξεχώρισε για τον φλογερό ζήλο του στο κήρυγμα του Ευαγγελίου.

Η αγάπη του για τον Χριστό τον οδήγησε ακόμη και μέχρι τη Ρώμη, όπου στάθηκε στήριγμα των πρώτων πιστών εκείνης της μεγάλης πόλης. Εκεί τον γνώρισε από κοντά ο απόστολος Παύλος και τον αγάπησε σαν αδελφό και πιστό συνεργάτη. Αργότερα ο Απελλής έγινε φωτιστής της Σμύρνης και ποίμανε το ποίμνιό του με σύνεση και αφοσίωση πολλών ετών.

Άλλοι μάλιστα τον αναφέρουν και ως επίσκοπο της Ηρακλείας στην περιοχή της Τραχίας, όπου επίσης κήρυξε. Δούλεψε ακούραστα μέχρι την τελευταία του πνοή, στερεώνοντας τις νεοφώτιστες κοινότητες μέσα στις δύσκολες πρώτες δεκαετίες της Εκκλησίας. Ο άγιος Απελλής αναδείχθηκε αληθινός στρατιώτης του Χριστού, με μια καρδιά γεμάτη φλόγα ιεραποστολική και ακούραστη υπομονή.

Δίδασκε τους πιστούς της Σμύρνης με λόγια ζωντανά και με παράδειγμα ζωής αγνής και προσευχητικής. Η δοκιμασμένη πίστη του τον έκανε αγαπητό σε όλους και σεβαστό ανάμεσα στους συνεργάτες των αποστόλων εκείνης της εποχής. Έφυγε για τον Κύριο εν ειρήνη, αφού υπηρέτησε με πιστότητα και αγάπη το ποίμνιό του για πολλά χρόνια.

Η μνήμη του τιμάται μαζί με δύο άλλους αποστόλους των εβδομήκοντα, τον Λουκά και τον Κλήμη, σε κοινή εορτή. Ο άγιος Λουκάς ή Λούκιος, που δεν πρέπει να συγχέεται με τον ευαγγελιστή Λουκά, έζησε επίσης στα αποστολικά χρόνια. Ο ίδιος ο απόστολος Παύλος τον μνημονεύει στη δεύτερη επιστολή προς Τιμόθεον λέγοντας «Λουκάς εστι μόνος μετ’ εμού».

Έγινε ο πρώτος επίσκοπος της Λαοδικείας της Συρίας και ανέλαβε το βαρύ έργο της οργάνωσης εκείνης της νεαρής κοινότητας. Σύμφωνα όμως με τη σλαβική παράδοση και τον άγιο Δημήτριο του Ροστόφ ταυτίζεται με τον ίδιο τον ευαγγελιστή Λουκά. Ο άγιος Λουκάς διακρίθηκε για τη σοφία και την τόλμη του, καθώς οδηγούσε τους πιστούς της Λαοδικείας μέσα από διωγμούς και πειρασμούς.

Αγαπούσε το ποίμνιό του με πατρική φροντίδα και έδινε όλη του τη ζωή για τη διάδοση του ευαγγελικού μηνύματος. Τους δίδασκε με σύνεση πνευματική και τους στήριζε στις αλήθειες που είχε μάθει από τους ίδιους τους αποστόλους του Κυρίου. Αναδείχθηκε πιστός δούλος του Ιησού Χριστού και ολοκλήρωσε τον δρόμο της ζωής του με ειρήνη βαθιά.

Έφυγε για τον Κύριο γαλήνια, αφού οδήγησε το ποίμνιό του με σύνεση και αγάπη μέχρι το τέλος. Ο τρίτος από αυτή τη χορεία, ο άγιος Κλήμης, μνημονεύεται από τον απόστολο Παύλο στην προς Φιλιππησίους επιστολή. Εκεί ο Παύλος γράφει για τον Κλήμη και τους άλλους συνεργάτες του, που τα ονόματά τους είναι γραμμένα στο βιβλίο της ζωής.

Αναφέρεται μάλιστα αμέσως μετά τις δύο αγίες γυναίκες, την Ευοδία και τη Συντύχη, που είχαν συνεργαστεί με τον απόστολο. Ο άγιος Κλήμης χειροτονήθηκε επίσκοπος της Σαρδικής και ανέλαβε με ταπείνωση την ευθύνη της εκεί νεοσύστατης Εκκλησίας. Πέρασε από πολλές δοκιμασίες και θλίψεις, για να στερεώσει το ποίμνιό του και να παραδώσει την αλήθεια του Ευαγγελίου.

Έφερε μάλιστα στο σώμα του τα σημάδια των παθημάτων του Κυρίου, όπως μαρτυρεί η εκκλησιαστική παράδοση για εκείνον. Δεν πρέπει να ταυτίζεται με τον άγιο Κλήμη, επίσκοπο της Ρώμης, του οποίου η μνήμη τιμάται την εικοστή τετάρτη Νοεμβρίου. Η σύγχυση αυτή έγινε ακόμη και από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στην εκκλησιαστική ιστορία του.

Και οι τρεις αυτοί απόστολοι, ο Απελλής, ο Λουκάς και ο Κλήμης, ενώθηκαν στον χορό των αγίων του ουρανού. Έλαβαν τη θέση τους ανάμεσα στους εβδομήντα μαθητές, που ο ίδιος ο Κύριος είχε εκλέξει και είχε στείλει για το κήρυγμα. Η Εκκλησία γιορτάζει τη μνήμη τους από κοινού στις δέκα Σεπτεμβρίου, ενώ τους τιμά και στις εικοστή δεύτερη Απριλίου.

Το παράδειγμά τους φωτίζει μέχρι σήμερα όσους αγωνίζονται για την πίστη του Χριστού και την αλήθεια του Ευαγγελίου. 09_10_Απόστολοι_Απελλής_Λουκάς_Κλήμης.