Η Εικόνα της Παναγίας του Ταμπώφ

Ένας ιερέας από την Καλούγκα, παράλυτος στα πόδια και ανίκανος να περπατήσει, είδε σε όνειρο την Παναγία να του υποδεικνύει μια ξεχασμένη εικόνα της σε μακρινή πόλη. Εκείνη του είπε με σαφήνεια να την αναζητήσει, να προσευχηθεί μπροστά της και τότε θα έβρισκε την ποθητή του θεραπεία. Η ιστορία αυτής της θαυμαστής εικόνας ξεκινά το έτος χίλια εξακόσια ογδόντα έξι, όταν ο Άγιος Πιτιρίμ έφτασε στο Ταμπώφ της Ρωσίας.

Μαζί με άλλα ιερά κειμήλια, μετέφερε και ένα αντίγραφο της Εικόνας της Παναγίας του Ιλίνσκ-Τσερνίγκοφ, που θεωρείτο προστάτιδα ολόκληρης της νοτιοδυτικής περιοχής. Για τον λόγο αυτό, η εικόνα τοποθετήθηκε στη νοτιοδυτική πύλη της πόλης, ως φύλακας και σκέπη των κατοίκων. Με τον καιρό άρχισε να ονομάζεται απλώς εικόνα του Ταμπώφ, καθώς παρουσίαζε ορισμένες διαφορές από το αρχικό πρότυπο.

Στα δεξιά και αριστερά της απεικονίζονταν ο Άγιος Αλέξιος ο άνθρωπος του Θεού και η Αγία Ευδοξία. Πιστεύεται ότι ήταν οι ουράνιοι προστάτες των γονέων του ίδιου του επισκόπου Πιτιρίμ, ο οποίος πιθανότατα φιλοτέχνησε τις μορφές αυτές με τα ίδια του τα χέρια. Στη θέση της παλιάς νοτιοδυτικής πύλης ανεγέρθη αργότερα ένας μικρός ξύλινος ναός, αφιερωμένος στους Αγίους Αποστόλους Πέτρο και Παύλο.

Εκεί φυλασσόταν για χρόνια η ιερή εικόνα και δεχόταν την ευλάβεια των πιστών. Όταν ο έμπορος Ιβάν Ούτκιν ανήγειρε με δικά του έξοδα τον λίθινο ναό του Αγίου Πρωτομάρτυρος Στεφάνου, μεταξύ των ετών χίλια επτακόσια εβδομήντα ένα και χίλια επτακόσια εβδομήντα οκτώ, η εικόνα του Ταμπώφ μεταφέρθηκε εκεί. Τοποθετήθηκε στο ιερό βήμα, πάνω από την Αγία Τράπεζα, σε θέση τιμητική και κρυφή από τα μάτια του κόσμου.

Οι κάτοικοι άρχισαν να αποκαλούν τον ναό Ουτκίνσκαγια, από το όνομα του κτήτορος του, και έτσι σιγά σιγά η εικόνα ξεχάστηκε εντελώς. Όμως η Βασίλισσα των ουρανών δεν θέλησε να μείνει στη λήθη. Στις αρχές του δέκατου ένατου αιώνα, ο παράλυτος ιερέας από την Καλούγκα δέχθηκε εκείνη τη νυχτερινή επίσκεψη, που του χάρισε ελπίδα.

Μετά το όνειρο ένιωσε κάποια ανακούφιση και κατάφερε να περπατήσει ξανά, ώστε να ξεκινήσει αμέσως την αναζήτηση. Πέρασε από χωριά και πόλεις και τελικά έφτασε στο Ταμπώφ, όπου ερεύνησε προσεκτικά όλους τους ναούς. Στο ιερό βήμα του ναού του Ούτκιν αναγνώρισε επιτέλους την εικόνα που του είχε αποκαλυφθεί στο όνειρο.

Γονάτισε μπροστά της με δάκρυα, προσευχήθηκε θερμά και έλαβε πλήρη και τέλεια θεραπεία από το χρόνιο πρόβλημά του. Το γεγονός διαδόθηκε γρήγορα σε όλη την πόλη και ακολούθησαν πολλές άλλες θαυματουργές ιάσεις απλών κατοίκων. Όταν το έτος χίλια οκτακόσια τριάντα πέντε ο παλαιός ναός του Ούτκιν υπέστη σοβαρές ζημιές, οι πιστοί ζήτησαν την ανακαίνισή του.

Το δεξιό παρεκκλήσιο καθιερώθηκε προς τιμήν της εικόνας της Παναγίας του Ταμπώφ, ως ένδειξη ευγνωμοσύνης. Με την πάροδο του χρόνου οι κάτοικοι στόλισαν την εικόνα με πολυτελή επάργυρη και επίχρυση επένδυση, διακοσμημένη με πολύτιμους λίθους. Το έτος χίλια οκτακόσια ογδόντα οκτώ, με απόφαση της Ιεράς Συνόδου, καθιερώθηκε λιτανεία προς τιμήν της σε όλους τους ναούς της πόλης.

Μετά την επανάσταση του χίλια εννιακόσια δεκαεπτά η εικόνα χάθηκε χωρίς ίχνη, όμως σεβαστά αντίγραφά της τιμώνται μέχρι σήμερα. Τώρα αποθηκεύω και επικυρώνω. Filename: 04_16_Παναγία_του_Ταμπώφ.