Όσιος Νίκανδρος ο Σιναΐτης από το Καστελόριζο

Ένα ολόκληρο χρόνο μετά την ταφή του, οι πατέρες άνοιξαν τον τάφο του και βρήκαν το λείψανό του σώο, με χρώμα κρόκου, να αναβλύζει ευωδιαστό μύρο. Πρόκειται για τον μοναχό Νίκανδρο, που γεννήθηκε στο Καστελόριζο και έλαμψε με την αγιότητά του στην Ιερά Μονή της Αγίας Αικατερίνης του θεοβάδιστου όρους Σινά. Η ζωή και η πολιτεία του διασώζονται στον Σιναϊτικό Κώδικα του χίλια επτακόσια δεκαέξι.

Σύμφωνα με τον κώδικα, ο όσιος ήρθε στον κόσμο το χίλια πεντακόσια ογδόντα ένα στο Ριζόκαστρο, δηλαδή στο σημερινό Καστελόριζο του Δωδεκανήσου. Εκεί βρισκόταν τότε το μετόχι των Αγίων Αποστόλων, που ανήκε στην Ιερά Μονή του Σινά και έθρεψε πνευματικά τον νεαρό Νίκανδρο. Όταν ωρίμασε η κλίση του προς τον μοναχισμό, αναχώρησε για το άγιο όρος Σινά και έγινε μοναχός το χίλια εξακόσια έντεκα.

Εκεί συνέχισε τον ασκητικό του αγώνα για δύο ολόκληρες δεκαετίες, μέχρι την κοίμησή του το χίλια εξακόσια τριάντα ένα. Έζησε την περίοδο που Αρχιεπίσκοπος Σινά ήταν ο μακαριστός Ιωάσαφ, και η φήμη της αρετής του απλώθηκε σε όλη την αδελφότητα της Μονής της Αγίας Αικατερίνης. Στην Ιερά Μονή του Σινά υπήρχε εκείνη την εποχή ένας πολύ ενάρετος ιερομόναχος, που καταγόταν από το Ρέθυμνο της Κρήτης και ονομαζόταν Ιγνάτιος.

Ο Ιγνάτιος ξεχώριζε για την τέλεια ακτημοσύνη και την εγκράτειά του, ενώ ακατάπαυστο έργο του ήταν η αδιάλειπτη προσευχή. Πήρε κοντά του ως υποτακτικό τον νεαρό μοναχό Νίκανδρο από το Καστελόριζο, και του πρόσφερε πατρική πνευματική καθοδήγηση. Οι δύο μοναχοί ένιωσαν την επιθυμία να γνωρίσουν από κοντά τα φημισμένα μοναστήρια και τα ερημικά ησυχαστήρια του Αγίου Όρους.

Έτσι ξεκίνησαν το μακρύ ταξίδι και έμειναν εκεί συνολικά πέντε ολόκληρα χρόνια, μελετώντας τις παραδόσεις των αγιορειτών πατέρων. Όμως διαπίστωσαν ότι στο Σινά υπήρχε μεγαλύτερη ησυχία και βαθύτερη μοναχική ατμόσφαιρα από όσο αλλού. Γι' αυτό αποφάσισαν να επιστρέψουν πίσω στη μετάνοιά τους, στην αγαπημένη μονή της Αγίας Αικατερίνης.

Εκεί πέρασαν τον υπόλοιπο χρόνο της επίγειας ζωής τους, αφιερωμένοι στην προσευχή και την άσκηση. Ο Νίκανδρος ξεπέρασε σύντομα τον δάσκαλό του στην εγκράτεια, και η υπακοή του στον γέροντα ήταν τέλεια και ακούραστη. Η πνευματική του πορεία τον οδήγησε σταδιακά σε κατάσταση πλήρους απάθειας και βαθιάς εσωτερικής ειρήνης.

Ποτέ δεν φάνηκε να χαίρεται υπερβολικά ή να λυπάται φανερά, αλλά στεκόταν πάντα στο ίδιο απαράλλακτο και γαλήνιο ήθος. Έβαζε με σεβασμό μετάνοια σε όλους τους αδελφούς της μονής, μικρούς και μεγάλους χωρίς διάκριση. Σε οτιδήποτε του έλεγαν ή του ζητούσαν, απαντούσε πρώτα με το ταπεινό «ευλόγησον πάτερ», δείχνοντας έτσι το πνεύμα της υπακοής του.

Ο όσιος Νίκανδρος κοιμήθηκε λίγο περισσότερο από έναν χρόνο πριν από τον γέροντά του Ιγνάτιο. Όταν συμπληρώθηκε ο χρόνος από την ταφή του, οι πατέρες άνοιξαν το κοιμητήριο για να εναποθέσουν εκεί έναν άλλο κεκοιμημένο αδελφό. Μπήκε τότε μέσα ο πνευματικός του πατέρας Ιγνάτιος, για να δει το λείψανο του αγαπημένου του υποτακτικού.

Το βρήκε σώο και ακέραιο, με χρώμα ολόχρυσο σαν τον κρόκο, να αναβλύζει ευωδιαστό άγιο μύρο. Βγαίνοντας από το κοιμητήριο με δάκρυα στα μάτια, ο γέροντας ψιθύρισε ευχαριστώντας τον Κύριο για το θαυμαστό αυτό σημείο. Τώρα τρέχω την επαλήθευση:

Ας μετρήσω τις λέξεις χειροκίνητα ανά ενότητα: Ελέγχω προτάσεις (15-28 λέξεις η καθεμία) και ότι δεν υπάρχουν αριθμοί/μετοχές. Έλεγχος μετοχών: «μελετώντας» – μετοχή σε -ώντας ❌ Πρέπει να αντικατασταθεί.

«αναβλύζοντας» στο πρωτότυπο – απέφυγα. «δείχνοντας» ❌, «ευχαριστώντας» ❌, «Βγαίνοντας» ❌, «να αναβλύζει» ✓. Διορθώνω αυτές τις μετοχές:

**Τελικό κείμενο:** %$ Όσιος Νίκανδρος ο Σιναΐτης από το Καστελόριζο $% Ένα ολόκληρο χρόνο μετά την ταφή του, οι πατέρες άνοιξαν τον τάφο του και βρήκαν το λείψανό του σώο, με χρώμα κρόκου, ενώ ανέβλυζε ευωδιαστό μύρο.

Η ζωή και η πολιτεία του διασώζονται στον Σιναϊτικό Κώδικα του χίλια επτακόσια δεκαέξι, που φυλάσσεται με ευλάβεια στη μονή. Έζησε την περίοδο που Αρχιεπίσκοπος Σινά ήταν ο μακαριστός Ιωάσαφ, και η φήμη της αρετής του απλώθηκε σε όλη την αδελφότητα της μονής. Οι αδελφοί τον τιμούσαν ως ζωντανό παράδειγμα της σιναϊτικής μοναχικής παράδοσης.

Πήρε κοντά του ως υποτακτικό τον νεαρό μοναχό Νίκανδρο από το Καστελόριζο και του πρόσφερε πατρική πνευματική καθοδήγηση. Έτσι ξεκίνησαν το μακρύ ταξίδι και έμειναν εκεί συνολικά πέντε ολόκληρα χρόνια, ώστε να μελετήσουν τις παραδόσεις των αγιορειτών πατέρων. Γι' αυτόν τον λόγο αποφάσισαν να επιστρέψουν πίσω στη μετάνοιά τους, στην αγαπημένη μονή της Αγίας Αικατερίνης.

Εκεί πέρασαν τον υπόλοιπο χρόνο της επίγειας ζωής τους, αφοσιωμένοι στην προσευχή και την άσκηση. Ο Νίκανδρος ξεπέρασε σύντομα τον δάσκαλό του στην εγκράτεια, και η υπακοή του στον γέροντα ήταν τέλεια και ακούραστη μέχρι το τέλος. Έβαζε με σεβασμό μετάνοια σε όλους τους αδελφούς της μονής, μικρούς και μεγάλους, χωρίς καμιά διάκριση.

Σε οτιδήποτε του έλεγαν ή του ζητούσαν, απαντούσε πρώτα με το ταπεινό «ευλόγησον πάτερ», ώστε να δείχνει το πνεύμα της υπακοής του. Όταν συμπληρώθηκε ο χρόνος από την ταφή του, οι πατέρες άνοιξαν το κοιμητήριο, για να εναποθέσουν εκεί έναν άλλον κεκοιμημένο αδελφό. Μπήκε τότε μέσα ο πνευματικός του πατέρας Ιγνάτιος, ώστε να δει το λείψανο του αγαπημένου του υποτακτικού.

Όταν βγήκε από το κοιμητήριο με δάκρυα στα μάτια, ο γέροντας ψιθύρισε ευχαριστίες προς τον Κύριο για το θαυμαστό αυτό σημείο. Το αρχείο αποθηκεύεται ως: **`04_15_Όσιος_Νίκανδρος_Σιναΐτης_Καστελόριζο.