Ο Όσιος Αρτέμων, ο πρώτος επίσκοπος της Σελευκείας

Όταν ο απόστολος Παύλος έφτασε στη Σελεύκεια της Πισιδίας και κήρυξε το Ευαγγέλιο, ξεχώρισε αμέσως έναν νέο που έλαμπε ανάμεσα στους συμπολίτες του με τα καλά του έργα. Εκείνος ο νέος, ο Αρτέμων, άφησε πίσω του κάθε δεσμό και ακολούθησε τον Απόστολο των Εθνών στα κοπιαστικά οδοιπορικά του ανά την οικουμένη. Καταγόταν από αρχοντική οικογένεια της πόλης και εκεί πέρασε τα παιδικά και νεανικά του χρόνια με ευσέβεια και αρετή.

Έζησε στους αποστολικούς χρόνους, τότε που για πρώτη φορά το μήνυμα του Χριστού άπλωνε τα φτερά του στις ειδωλολατρικές κοινωνίες της Μικράς Ασίας. Όταν ο Παύλος πάτησε το πόδι του στη Σελεύκεια, μίλησε με φλόγα στις καρδιές των ανθρώπων και συγκέντρωσε γύρω του τις πιο εκλεκτές ψυχές. Ανάμεσα σε εκείνους τους νεοφώτιστους ο Αρτέμων ξεχώριζε σαν λυχνάρι που δεν μπορούσε να κρυφτεί.

Η σταθερότητα της πίστης του και η πλούσια θεϊκή σοφία που τον στόλιζε τράβηξαν την προσοχή του μεγάλου Αποστόλου. Έτσι σχηματίστηκε εκεί η πρώτη Εκκλησία της πόλης, με πυρήνα τις ψυχές που είλκυσε ο λόγος του Παύλου. Όταν ο απόστολος Παύλος ξεκίνησε με πλοίο για την Κύπρο, ο Αρτέμων τον ακολούθησε και υπέφερε μαζί του αμέτρητες κακουχίες για χάρη του ευαγγελισμού των λαών.

Όταν φυλάκισαν τον Παύλο και τον έδεσαν με αλυσίδες, στα ίδια δεσμά βρέθηκε και ο πιστός μαθητής του. Όταν μαστίγωσαν τον Απόστολο, τις ίδιες πληγές δέχτηκε στο σώμα του και ο Αρτέμων, συμπληρώνοντας μέσα του τα παθήματα του Χριστού. Η αγάπη του για τον δάσκαλο και για το κήρυγμα τον κρατούσε όρθιο μέσα στις δοκιμασίες και στις περιπλανήσεις.

Μετά από καιρό, ο απόστολος Παύλος τον έκρινε άξιο να αναλάβει ποιμαντικό έργο στην ίδια του την πατρίδα. Τον χειροτόνησε πρώτο επίσκοπο της Σελευκείας της Πισιδίας, αναθέτοντάς του την προστασία του νεοσύστατου ποιμνίου. Ο Αρτέμων δέχτηκε τη βαριά αυτή ευθύνη με ταπείνωση και με αίσθηση χρέους απέναντι στον Θεό και στον δάσκαλό του.

Από εκείνη τη στιγμή αφιέρωσε όλη του την ύπαρξη στους ανθρώπους της πόλης, με τον ίδιο ζήλο που είχε δείξει στα οδοιπορικά του δίπλα στον μεγάλο Απόστολο. Στα χρόνια της επισκοπής του, ο μακάριος Αρτέμων δικαίωσε με το παραπάνω τις ελπίδες που είχε στηρίξει επάνω του ο Παύλος. Έγινε προστάτης των χηρών, πατέρας των ορφανών και λιμάνι σωτηρίας για όσους κινδύνευαν στη θάλασσα της ζωής.

Στάθηκε γιατρός των ψυχών και των σωμάτων, καταφύγιο για τους άστεγους και παρηγοριά για τους θλιμμένους. Έγινε στους πάντες τα πάντα, ακολουθώντας πιστά το παράδειγμα του δασκάλου του, του αποστόλου Παύλου. Φρόντιζε με ιδιαίτερη αγάπη για τη μόρφωση και την πνευματική προκοπή των κληρικών της επαρχίας του.

Καλλιέργησε τη διδασκαλία του Ευαγγελίου ανάμεσα στους πιστούς και έγινε για όλους ζωντανό υπόδειγμα με τα λόγια και με τα έργα του. Τελούσε καθημερινά τη Θεία Λειτουργία μπροστά στο ποίμνιό του, οδηγώντας τους ανθρώπους στο μυστήριο της σωτηρίας. Έζησε όλη του τη ζωή με ευσέβεια και θεάρεστο τρόπο, και κοιμήθηκε ειρηνικά σε βαθύ γήρας.

Όλο το ποίμνιο τον θρήνησε σαν δική του οικογένεια, γιατί έκανε πράξη τα λόγια του Παύλου, να γίνει υπόδειγμα των πιστών στον λόγο και στην αγάπη.