Οι Άγιοι Μάρτυρες Φίλητος, Λυδία και η συνοδεία τους

Μέσα σε ένα καζάνι με βραστό λάδι, το λάδι πάγωσε ξαφνικά και οι μάρτυρες έμειναν αβλαβείς από τη φωτιά. Ο ίδιος ο στρατιωτικός διοικητής Αμφιλόχιος, που τους βασάνιζε, πίστεψε στον Χριστό και μπήκε μόνος του μέσα στο καζάνι. Η ιστορία αυτή φέρνει μπροστά μας τους Αγίους Μάρτυρες Φίλητο, Λυδία και τα παιδιά τους, που έζησαν στα χρόνια του αυτοκράτορα Αδριανού.

Ο Φίλητος ανήκε στη σύγκλητο της Ρώμης και κρατούσε υψηλό αξίωμα στην αυλή του αυτοκράτορα. Μαζί με τη σύζυγό του Λυδία και τους δύο γιους τους, τον Μακεδόνα και τον Θεοπρέπιο, λάτρευαν τον αληθινό Θεό με όλη τους την καρδιά. Ο Αδριανός όμως καταδίωκε σκληρά τους χριστιανούς και πολύ γρήγορα η οικογένεια συνελήφθη και οδηγήθηκε ενώπιόν του.

Στην ανάκριση οι άγιοι απαντούσαν με σοφία και θάρρος που άφηνε άφωνο τον ίδιο τον αυτοκράτορα. Εκείνος, μη μπορώντας να αντικρούσει τα λόγια τους, αποφάσισε να τους στείλει μακριά για να τους δικάσει άλλος. Έτσι παρέδωσε όλη την οικογένεια στον στρατιωτικό διοικητή της Ιλλυρίας Αμφιλόχιο, με ρητή εντολή να τους υποβάλει σε σκληρά βασανιστήρια έως ότου αρνηθούν τον Χριστό.

Ο Αμφιλόχιος εκτέλεσε αμέσως τη διαταγή του αυτοκράτορα με αμείλικτη σκληρότητα. Πρόσταξε να κρεμάσουν τους μάρτυρες σε ένα δέντρο και να ξεσκίζουν τις σάρκες τους με κοφτερά μαχαίρια. Έπειτα τους έκλεισε στη φυλακή, μαζί με τον δεσμοφύλακα Κρονίδη, ο οποίος είχε ήδη πιστέψει στον Χριστό.

Μέσα στο σκοτάδι του κελιού οι άγιοι προσεύχονταν και έψαλλαν ιερούς ύμνους με δυνατή φωνή και αδιάλειπτη ευχαριστία. Τότε εμφανίστηκε άγγελος Κυρίου, που ανακούφισε τα πληγωμένα σώματά τους και τους στήριξε για τον επερχόμενο αγώνα. Το επόμενο πρωί τους έβγαλαν και πάλι μπροστά στον διοικητή, ο οποίος τους απείλησε με ακόμη πιο φρικτά μαρτύρια.

Διέταξε να βράσουν μέσα σε χάλκινο καζάνι λάδι μαζί με θειάφι και να ρίξουν εκεί όλους τους αγίους. Όμως μόλις τους έριξαν μέσα, το λάδι κρύωσε ακαριαία και κανείς δεν έπαθε το παραμικρό. Ο Αμφιλόχιος έμεινε άφωνος μπροστά στο μεγάλο εκείνο θαύμα και ένιωσε την καρδιά του να αλλάζει.

Ομολόγησε δημόσια τον Χριστό και αποφάσισε να μπει και ο ίδιος μέσα στο καζάνι των βασάνων. Φώναξε με δάκρυα προς τον Κύριο και ζήτησε τη βοήθειά Του πριν αγγίξει τη φωτιά. Αμέσως ακούστηκε από τον ουρανό φωνή που έλεγε στον Αμφιλόχιο πως η προσευχή του εισακούστηκε και τον καλούσε να μπει μέσα στο καζάνι.

Έτσι ο πρώην διώκτης βρέθηκε ανάμεσα στους μάρτυρες, δοξάζοντας τον Χριστό που μόλις είχε γνωρίσει. Όταν τα νέα έφτασαν στη Ρώμη, ο Αδριανός γέμισε οργή και απειλές για όσα είχαν συμβεί στην Ιλλυρία. Ξεκίνησε ο ίδιος από τη Ρώμη και έφτασε στον τόπο του μαρτυρίου, αποφασισμένος να συντρίψει την πίστη των αγίων.

Διέταξε να ζεσταίνουν το γεμάτο λάδι καζάνι συνεχώς για επτά ολόκληρες ημέρες, ώσπου να φτάσει σε φοβερή θερμοκρασία. Έπειτα πρόσταξε να ρίξουν μέσα όλους τους μάρτυρες, βέβαιος ότι αυτή τη φορά θα κατακαίγονταν αμέσως. Όμως, με τη δύναμη του Θεού, οι άγιοι έμειναν και πάλι σώοι και αβλαβείς ανάμεσα στις φλόγες.

Ντροπιασμένος και ταπεινωμένος ο αυτοκράτορας επέστρεψε στη Ρώμη, χωρίς να κατορθώσει τίποτε εναντίον τους. Οι μάρτυρες, βλέποντας το θαύμα της προστασίας του Θεού, στράφηκαν με ευγνωμοσύνη προς τον ουρανό. Ευχαρίστησαν τον Κύριο για τη δύναμη και τη χάρη Του, μέσα σε προσευχή και ύμνους δοξολογίας.

Καθώς προσεύχονταν, παρέδωσαν ειρηνικά τις ψυχές τους στον Χριστό και δέχτηκαν τους ένδοξους στεφάνους του μαρτυρίου.