Ο Άγιος Χαράλαμπος και η Δύναμη του Χριστού

Ένας ιερέας εκατόν δεκατριών χρόνων στάθηκε όρθιος μπροστά στους δημίους και τους ευχαρίστησε όταν του ξέσχιζαν τις σάρκες με σιδερένια άγκιστρα. Όταν ο ηγεμόνας Λουκιανός όρμησε ο ίδιος να τον βασανίσει, τα χέρια του κόλλησαν στο σώμα του μάρτυρα σαν να τα είχε κόψει ξίφος. Ο Άγιος Χαράλαμπος ζούσε στη Μαγνησία της Μικράς Ασίας στα χρόνια του αυτοκράτορα Σεπτιμίου Σεβήρου.

Υπηρετούσε ως ιερέας στην πόλη του Μαιάνδρου και δίδασκε τους πιστούς με ζήλο για πολλές δεκαετίες. Όταν ο Σεβήρος εξαπέλυσε σκληρό διωγμό κατά των χριστιανών, ο τοπικός ηγεμόνας Λουκιανός τον συνέλαβε και τον οδήγησε σε δίκη. Ο γέροντας ιερέας ομολόγησε με παρρησία την πίστη του και αρνήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα.

Στους κριτές απάντησε με τόλμη ότι τίποτε δεν του ήταν γλυκύτερο από το να υποφέρει για τον Χριστό. Τους κάλεσε μάλιστα να δοκιμάσουν πάνω στο γερασμένο σώμα του τα πιο φοβερά βασανιστήρια. Έτσι θα μάθαιναν, τους είπε, ότι η δύναμη του Κυρίου του παραμένει ακατάλυτη μέσα στους αιώνες.

Οι δήμιοι του έβγαλαν την ιερατική στολή και άρχισαν να ξεσχίζουν το γυμνό κορμί του με σιδερένια άγκιστρα. Ο Άγιος δεν έβγαλε ούτε έναν στεναγμό μέσα από τη φοβερή εκείνη δοκιμασία. Αντίθετα, στράφηκε προς τους βασανιστές του και τους ευχαρίστησε με γαλήνια φωνή.

Τους εξήγησε ότι, καθώς συντρίβουν το γερασμένο του σώμα, ανανεώνουν την ψυχή του για την αιώνια μακαριότητα. Δύο στρατιώτες που τον βασάνιζαν, ο Πορφύριος και ο Βάπτος, συγκλονίστηκαν από τη γενναιότητά του. Ομολόγησαν φανερά τον Χριστό μπροστά στους κριτές και αμέσως αποκεφαλίστηκαν με ξίφος.

Τρεις γυναίκες που παρακολουθούσαν τα μαρτύρια συγκινήθηκαν βαθιά μέσα στην ψυχή τους. Δόξασαν δημόσια το όνομα του Χριστού και θανατώθηκαν κι αυτές για την πίστη τους. Ο εξαγριωμένος Λουκιανός άρπαξε τότε τα όργανα των βασανιστηρίων και όρμησε ο ίδιος πάνω στον γέροντα.

Τα χέρια του όμως αποκόπηκαν με θαυμαστό τρόπο και έμειναν κολλημένα στο σώμα του μάρτυρα. Ύστερα από θερμή προσευχή, ο Άγιος τον θεράπευσε, και ο ηγεμόνας πίστεψε στον Χριστό και βαπτίστηκε. Όταν ο αυτοκράτορας Σεβήρος έμαθε όσα συνέβησαν στη Μαγνησία, οργίστηκε υπερβολικά για τη μεταστροφή των κατοίκων.

Έστειλε αμέσως τριακόσιους στρατιώτες με εντολή να μεταφέρουν τον Άγιο δεμένο στην Αντιόχεια της Πισιδίας. Οι στρατιώτες τον κακομεταχειρίζονταν σκληρά καθ’ οδόν και έπλεξαν τα γένια του σαν σχοινί γύρω στον λαιμό του. Τότε συνέβη ένα παράδοξο σημείο που πάγωσε όλη τη συνοδεία.

Το άλογο, πάνω στο οποίο είχαν δέσει τον μάρτυρα, μίλησε ξαφνικά με ανθρώπινη φωνή και τους ήλεγξε. Τους είπε ότι ο Θεός θα τιμωρήσει τον αυτοκράτορα σαν εχθρό Του και αυτούς σαν υπηρέτες του διαβόλου. Φοβισμένοι από αυτό το θαύμα, οι στρατιώτες άφησαν ήσυχο τον Άγιο για το υπόλοιπο ταξίδι.

Όταν τον παρουσίασαν στον Σεβήρο, εκείνος διέταξε να τον ρίξουν μέσα σε φλεγόμενο καμίνι. Η φωτιά όμως έσβησε αμέσως μόλις ο μάρτυρας πάτησε εκεί μέσα. Ο τύραννος έμεινε άναυδος και ζήτησε εξηγήσεις για τη μυστηριώδη αυτή δύναμη.

Η δύναμη του Χριστού, απάντησε γαλήνια ο γέροντας. Έπειτα του παρουσίασε έναν δαιμονισμένο και τον νεκρό σώμα ενός νέου. Ο Άγιος έδιωξε τον δαίμονα από τον άνθρωπο που υπέφερε τριάντα πέντε ολόκληρα χρόνια, με μία μόνο λέξη.

Στη συνέχεια προσευχήθηκε θερμά πάνω από το άψυχο σώμα του νέου που ετοίμαζαν για ταφή. Άπλωσε το χέρι του και ο νεκρός σηκώθηκε αμέσως, σαν να ξυπνούσε από βαθύ ύπνο. Τότε ο έπαρχος Κρίσπος συμβούλεψε τον Σεβήρο να εκτελέσει αμέσως τον γέροντα ιερέα ως μάγο.

Ο αυτοκράτορας οργισμένος διέταξε τους φρουρούς να σπάσουν τη σιαγόνα του και να βάλουν φωτιά στα γένια του. Οι φλόγες όμως στράφηκαν εναντίον των ίδιων των δημίων και έκαψαν περίπου εβδομήντα ασεβείς. Αμέσως μετά ένας ισχυρός σεισμός τράνταξε τον τόπο και προκάλεσε τρόμο σε όλους.

Ο αυτοκράτορας και ο Κρίσπος ανυψώθηκαν στον αέρα και κρεμάστηκαν αόρατα δεμένοι από τη θεϊκή δύναμη. Άγγελοι τους μαστίγωναν με αόρατο τρόπο, ενώπιον όλου του πλήθους. Η κόρη του αυτοκράτορα, η Γαλήνη, ομολόγησε τότε τον Χριστό ως αληθινό Θεό.

Έπεσε στα πόδια του μάρτυρα και τον παρακάλεσε να ελευθερώσει τον πατέρα της. Ο Άγιος προσευχήθηκε και ο Σεβήρος κατέβηκε ξανά στη γη. Η έκπληξη του αυτοκράτορα όμως κράτησε ελάχιστα και γρήγορα ξαναγύρισε στη λατρεία των ειδώλων.

Παρά τα παρακάλια της κόρης του, κράτησε τον Χαράλαμπο στη φυλακή και διέταξε νέα φρικτά βασανιστήρια εναντίον του. Στράφηκε μάλιστα και κατά της Γαλήνης και την απείλησε με θάνατο αν δεν θυσίαζε στα είδωλα. Εκείνη προσποιήθηκε ότι θα υπακούσει, μπήκε όμως στον ναό και γκρέμισε όλα τα αγάλματα.

Όταν ο Σεβήρος έστειλε τα είδωλα στο χυτήριο για να ξαναφτιαχτούν, η γενναία κόρη τα κατέστρεψε ξανά μπροστά στους ιερείς. Έτσι έκανε τους ψεύτικους θεούς αντικείμενο γενικής χλεύης μέσα στην ίδια την αυλή του αυτοκράτορα. Ο τύραννος επιχείρησε μια τελευταία φορά να λυγίσει τον γέροντα ιερέα και υπεύθυνο για τη μεταστροφή της κόρης του.

Ο Χαράλαμπος όμως απέρριψε κάθε δόλιο τέχνασμα με σιδερένια σταθερότητα και πίστη. Όταν άκουσε την απόφαση του θανάτου, δέχτηκε την είδηση με ολοφάνερη χαρά και θεϊκή λάμψη. Στον τόπο της εκτέλεσης σήκωσε τα μάτια και τα χέρια του ψηλά προς τον ουρανό.

Ευχαρίστησε τον Θεό που τον αξίωσε να στεφανωθεί νικητής σε αυτή τη φοβερή πνευματική πάλη. Ο Άγιος ζήτησε από τον Κύριο να χαρίζει σωτηρία ψυχής, υγεία σώματος και αφθονία αγαθών σε όσους τον επικαλούνται. Ζήτησε επίσης να ευλογεί όσους τιμούν τη μνήμη του και προσκυνούν με ευλάβεια τα ιερά λείψανά του.

Τότε ακούστηκε φωνή από τον ουρανό που τον καλούσε να γευτεί τη χαρά και τη δόξα των μαρτύρων. Το κεφάλι του έπεσε στη γη από το ξίφος στις δέκα Φεβρουαρίου, σε ηλικία εκατόν δεκατριών ετών. Η ευλογημένη Γαλήνη πήρε με ευλάβεια το τίμιο σώμα και το έθαψε με πολλές τιμές μέσα σε χρυσή λάρνακα.

Η τίμια Κάρα του Αγίου φυλάσσεται σήμερα στη Μονή του Αγίου Στεφάνου των Μετεώρων. Σύμφωνα με την παράδοση, το πολύτιμο κειμήλιο δωρήθηκε στη Μονή από τον ηγεμόνα της Βλαχίας Βλαδισλάβο, στις αρχές του δέκατου πέμπτου αιώνα. Τμήματα των ιερών λειψάνων του βρίσκονται και σε άλλους ναούς της Ελλάδας και του εξωτερικού.

Από αυτά αναβλύζει αδιάκοπη χάρη και επιτελούνται πολλά θαύματα σε όσους τα προσκυνούν με πίστη. Έτσι ο γηραιότερος όλων των μαρτύρων ανέδειξε αληθινά τη δύναμη του Χριστού. Παραμένει αγαπημένος προστάτης του λαού της Ελλάδας και πρεσβευτής όλης της Εκκλησίας μέχρι σήμερα.