Δίκαιος Ααρών ο Ιερέας

Η ράβδος του άνθισε θαυματουργικά μέσα στη σκηνή του μαρτυρίου, φανερώνοντας πως ο ίδιος ο Θεός τον ξεχώρισε ανάμεσα σε όλους τους αρχηγούς των δώδεκα φυλών του Ισραήλ. Όταν ο αδελφός του Μωυσής ύψωνε τα χέρια στη μάχη με τον Αμαλήκ, εκείνος μαζί με τον Ωρ τα κρατούσαν ψηλά, σχηματίζοντας ζωντανό σταυρό προτύπωσης του Χριστού. Ο δίκαιος Ααρών ήταν γιος του Αμράμ και της Ιωχαβέδ, μεγαλύτερος αδελφός του προφήτη Μωυσή και της Μαριάμ.

Καταγόταν από τη φυλή Λευί και από τους δύο γονείς του, και ο Θεός τον αποκάλεσε Λευίτη όταν τον ανέδειξε φωνή του Μωυσή. Ο αδελφός του ήταν βραδύγλωσσος, και έτσι ο Ααρών μιλούσε εκ μέρους του τόσο μπροστά στον λαό όσο και στον σκληρό Φαραώ της Αιγύπτου. Νυμφεύθηκε την Ελισάβα, την κόρη του άρχοντα της φυλής Ιούδα, και απέκτησε μαζί της τέσσερις γιους.

Όταν παρουσιάστηκαν στον Φαραώ για να ζητήσουν την απελευθέρωση των Εβραίων, ο Μωυσής ήταν ογδόντα ετών και ο Ααρών ογδόντα τριών χρόνων. Ο Κύριος προειδοποίησε τον Μωυσή ότι ο Φαραώ θα ζητούσε σημείο, και ότι ο Ααρών θα έπρεπε να ρίξει τη ράβδο του στο έδαφος. Η ράβδος μεταμορφώθηκε σε φίδι μπροστά στα μάτια του βασιλιά, μα η καρδιά εκείνου παρέμεινε σκληρή και δεν άφηνε τον λαό να φύγει.

Τότε ο Θεός πρόσταξε τον Μωυσή να πει στον Ααρών να απλώσει τη ράβδο πάνω από τον ποταμό Νείλο, και τα νερά του μετατράπηκαν σε αίμα. Ακολούθησαν διαδοχικές πληγές, μέχρι που ο Φαραώ υποχώρησε και άφησε επιτέλους τους Εβραίους ελεύθερους από τη σκλαβιά της Αιγύπτου. Ο Μωυσής τους οδήγησε στο μακρύ ταξίδι προς τη γη της επαγγελίας, και στη Ραφιδίν συγκρούστηκαν με τους Αμαληκίτες σε σκληρή μάχη.

Ο Μωυσής στάθηκε στην κορυφή λόφου κρατώντας τη ράβδο του Θεού στο χέρι του και προσευχόταν θερμά. Όσο τα χέρια του έμεναν ψηλά, οι Εβραίοι νικούσαν, μα όταν αυτά βάραιναν από την κούραση, υπερίσχυε ο εχθρός. Ο Ααρών και ο Ωρ τότε κάθισαν τον Μωυσή πάνω σε μια πέτρα και κράτησαν τα χέρια του υψωμένα, ένας από κάθε πλευρά.

Τα χέρια του σχημάτισαν σταυρό και προτύπωσαν το πάθος του Χριστού πολλούς αιώνες πριν από τη σάρκωσή του. Στην ελληνική μετάφραση των Εβδομήκοντα τα ονόματα Ααρών και Ωρ ξεκινούν με Άλφα και Ωμέγα, νέα αναφορά στον Κύριο. Μετά από αυτά ο Ααρών και οι γιοι του χρίστηκαν και αγιάστηκαν, για να υπηρετούν τον Θεό ως ιερείς του λαού του Ισραήλ.

Όταν όμως ο Μωυσής ανέβηκε στο όρος Σινά για να παραλάβει τις δέκα εντολές, ο Ααρών έπεσε σε μεγάλο πειρασμό μπροστά στον λαό. Η καθυστέρηση του αδελφού του ανησύχησε τους Εβραίους, που του ζήτησαν να φτιάξει χρυσό είδωλο σε μορφή μοσχαριού για να προσφέρουν θυσίες. Εκείνος υποχώρησε στις πιέσεις τους, και ο Μωυσής όταν επέστρεψε οργίστηκε βλέποντας τον λαό να χορεύει μπροστά στο μοσχάρι.

Πέταξε κάτω τις πλάκες με τις δέκα εντολές που είχε χαράξει ο ίδιος ο Θεός, και έσπασε την ησυχία της κατασκήνωσης. Έκαψε το χρυσό μοσχάρι και το έτριψε σε σκόνη, την έριξε στο νερό και έβαλε τον λαό να το πιει. Όταν κάλεσε κοντά του όσους ήταν με το μέρος του Κυρίου, οι Λευίτες έτρεξαν αμέσως δίπλα του.

Τους πρόσταξε να πάρουν τα σπαθιά τους και να χτυπήσουν συγγενείς, συντρόφους και γείτονές τους που αμάρτησαν. Εκείνη την ημέρα έπεσαν νεκροί περίπου τρεις χιλιάδες άνθρωποι, και ο λαός κατάλαβε πόσο φοβερή ήταν η εκτροπή του. Αργότερα ο Ααρών μαζί με τη Μαριάμ κατηγόρησαν τον Μωυσή, επειδή είχε νυμφευθεί μια γυναίκα από τη χώρα της Χους.

Ο Θεός οργίστηκε με τη συμπεριφορά τους, και τιμώρησε τη Μαριάμ τη στιγμή εκείνη με βαριά λέπρα στο σώμα της. Ο Μωυσής όμως μεσίτευσε ταπεινά για χάρη της, και μετά από επτά ημέρες ο Κύριος τη θεράπευσε πλήρως. Σε άλλη περίσταση ο λαός γόγγυσε ξανά εναντίον του Μωυσή και του Ααρών, αμφισβητώντας την εκλογή τους από τον Θεό.

Τότε ο Κύριος πρόσταξε να γραφτούν τα ονόματα των αρχηγών των δώδεκα φυλών πάνω σε ράβδους και να τοποθετηθούν στη σκηνή του μαρτυρίου. Ο Θεός θα φανέρωνε ο ίδιος την εκλογή του, ώστε να σταματήσει επιτέλους ο γογγυσμός εναντίον των δύο αδελφών. Η ράβδος του Ααρών άνθισε θαυματουργικά μέσα στη σκηνή, δείχνοντας πως αυτός ήταν ο εκλεκτός για την ιερατική διακονία.

Ο δίκαιος Ααρών εκοιμήθη στην κορυφή του όρους Ωρ, σε ηλικία εκατόν είκοσι τριών χρόνων. Από τους απογόνους του προήλθε αργότερα η αγία Ελισάβετ, η μητέρα του Τιμίου Προδρόμου Ιωάννη του Βαπτιστή.