Σύναξη Πάντων των Αγίων της Γεωργίας
Σχεδόν τριακόσιοι Άγιοι της Γεωργίας τιμώνται μαζί σε μία και μόνη ημέρα, αν και τα ονόματά τους έχουν διασωθεί χωρίς τις ιστορίες τους. Ο Άγιος Γεώργιος του Αγίου Όρους έγραψε πως ο λαός των Γεωργιανών ποτέ δεν αρνήθηκε τον αληθινό Θεό από τη στιγμή που Τον γνώρισε. Η ουράνια Γεωργία, η μεγάλη χορεία των Γεωργιανών Αγίων, υμνεί τον Κύριο στη Βασιλεία των Ουρανών με μία και ενιαία φωνή.
Όποιος μελετά την ιστορία και τα αγιολογικά κειμήλια αυτού του έθνους, πείθεται πως η δόξα της είναι απερίγραπτη και ανεξάντλητη. Κανείς δεν γνωρίζει πόσοι καθαρίστηκαν από τις αμαρτίες τους μέσα σε ανελέητους πολέμους εναντίον των εχθρών του Χριστού. Ούτε μπορεί κανείς να μετρήσει εκείνους που λάμπρυναν την ψυχή τους μέσα σε παγωμένα κελιά, με προσευχή, νηστεία και ασκητικούς κόπους.
Μόνο ο Θεός γνωρίζει τα ονόματα όλων αυτών των ξεχασμένων από την ιστορία ασκητών, οι οποίοι με ταπεινούς αγώνες σφυρηλάτησαν το μέλλον της Γεωργιανής Εκκλησίας και του πιστού λαού της. Η σιωπηλή τους προσφορά στήριξε την παράδοση, αλλά και τη συνέχεια ενός ολόκληρου χριστιανικού πολιτισμού στον Καύκασο. Η εορτή της ενδέκατης Δεκεμβρίου έρχεται για να τιμήσει αυτούς ακριβώς τους αφανείς εργάτες της πίστης.
Ο Άγιος Γεώργιος του Αγίου Όρους κατέγραψε με σαφήνεια την πνευματική στάση του λαού του απέναντι στην Ορθόδοξη πίστη και παράδοση. Έγραψε πως, από τη στιγμή που οι Γεωργιανοί αναγνώρισαν τον έναν αληθινό Θεό, ποτέ δεν Τον αρνήθηκαν με κανέναν τρόπο. Πρόσθεσε επίσης πως ο λαός τους δεν υπέκυψε ούτε μία φορά στις αιρέσεις που ταλαιπώρησαν κατά καιρούς τις χριστιανικές χώρες της Ανατολής.
Η μαρτυρία αυτή αποκαλύπτει βαθιά ριζωμένη συνείδηση και σταθερή προσήλωση στην αλήθεια του Ευαγγελίου. Παρόμοιο πνεύμα εκφράζει και η απόφαση της εκκλησιαστικής Συνόδου του Ρουίσι Ουρμπνίσι, η οποία διατυπώνεται με συγκινητικό λόγο. Οι πατέρες δηλώνουν πως δεν θα απομακρυνθούν ποτέ από την Καθολική Εκκλησία, η οποία τους γέννησε εν αγιότητι και τους ανέθρεψε.
Διακηρύσσουν επίσης πως δεν θα προδώσουν την Ορθοδοξία, το καύχημά τους, στην οποία παρέμειναν διαρκώς πιστοί μέσα στους αιώνες. Θεωρούν μεγάλη τιμή να γνωρίζουν την Εκκλησία ως μάρτυρα της ίδιας της Αλήθειας, και αυτή τη συνείδηση τη μεταβιβάζουν στις επόμενες γενιές. Η σχέση των Γεωργιανών πιστών με την Ορθοδοξία αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της καθημερινής τους ζωής.
Είναι αδύνατο να καταμετρηθούν όλα τα ονόματα των Χριστιανών που ανυψώθηκαν από την επίγεια Εκκλησία της Γεωργίας προς τους ουρανούς. Πολύ περισσότερο, είναι αδύνατο να περιγραφούν όλα τα θεάρεστα έργα που οι ίδιοι επιτέλεσαν στη διάρκεια της επίγειας ζωής τους. Για τον λόγο αυτό, η Εκκλησία όρισε την ενδέκατη Δεκεμβρίου ως ημέρα κοινής μνήμης όλων αυτών των αγίων ψυχών.
Εκείνη την ημέρα τιμώνται όχι μόνο όσοι Άγιοι έχουν Βίους γνωστούς και καταγεγραμμένους στα παλαιά αγιολογικά κείμενα. Τιμώνται επίσης σχεδόν τριακόσιοι ακόμη Άγιοι, των οποίων διασώθηκαν μόνο τα ονόματα, χωρίς οι ιστορίες τους να φτάσουν ως εμάς. Η ευλάβεια του γεωργιανού λαού φαίνεται και από ένα πολύ χαρακτηριστικό γεγονός της καθημερινής ζωής τους.
Οι περισσότεροι Γεωργιανοί φέρουν το όνομα κάποιου Αγίου που τιμάται ακριβώς αυτή την ευλογημένη ημέρα του Δεκεμβρίου. Έτσι, ο καθένας στρέφεται με εμπιστοσύνη προς τον προστάτη του και τον παρακαλεί να μεσιτεύσει για χάρη του ενώπιον του Κυρίου. Με αυτή τη συγκινητική σύναξη όλων των Αγίων της, η Εκκλησία της Γεωργίας υμνολογεί τη μακρά και θαυμαστή πορεία της μέσα στους αιώνες.
E njëjta ditë
Shenjtorë të tjerë të 11 Dhjetor
Lexoni edhe jetët e tjera të kësaj dite pa u kthyer pas.
Όσιος Λουκάς ο Στυλίτης, ο στρατιώτης που έγινε άγγελος πάνω στον στύλο
Στη φοβερή μάχη του Βουλγαροφύγου, ένας δεκαοκτάχρονος στρατιώτης από την Ανατολική της Μικράς Ασίας έβλεπε γύρω του χιλιάδες συμπολεμιστές του να πέφτουν νεκροί, ενώ ο ίδιος έμενε αλώβητος με τη σκέπη του Θεού. Λίγα…
Lexo jetënΔανιήλ ο Στυλίτης, ο ουρανοπολίτης της Κωνσταντινούπολης
Τριάντα τρία ολόκληρα χρόνια έζησε όρθιος πάνω σε έναν στύλο, ανάμεσα στον ουρανό και στη γη, χωρίς ποτέ να κατέβει για ανάπαυση. Όταν τον βρήκαν μια χειμωνιάτικη νύχτα παγωμένο και σχεδόν νεκρό κάτω από…
Lexo jetënΝίκων ο Ξηρός, ο αιχμάλωτος που εξαφανίστηκε
Τρία ολόκληρα χρόνια οι Πολοβέτσιοι έδεναν, έκαιγαν και άφηναν τον Νίκωνα στον ήλιο και στο χιόνι, για να λυγίσει και να ζητήσει λύτρα. Όταν όμως ο δήμιός του του έκοψε τα νεύρα των ποδιών,…
Lexo jetënΟ Άγιος Μείραξ και η μετάνοια του αρνητή
Ένας νεαρός Αιγύπτιος πέταξε τη ζώνη του, ποδοπάτησε τον σταυρό και φώναξε δυνατά μπροστά στον Αμηρά ότι έγινε αγαρηνός. Λίγα χρόνια αργότερα, ο ίδιος άνθρωπος στάθηκε ξανά μπροστά στον ηγεμόνα και ζητούσε με δάκρυα…
Lexo jetënΟι Μάρτυρες Ακεψεής και Αειθαλάς της Περσίας
Ένας ειδωλολάτρης ιερέας της Περσίας άφησε τους βωμούς του και έγινε κήρυκας του Χριστού, αφού θεραπεύτηκε από βαριά αρρώστια με την προσευχή ενός επισκόπου. Λίγο αργότερα, στην πόλη Αρβήλ, ο ίδιος άντρας έχασε το…
Lexo jetën