Përmbledhje e të gjithë Shenjtorëve të Gjeorgjisë

Gati treqind shenjtore gjeorgjiane nderohen së bashku në një ditë të vetme, megjithëse emrat e tyre kanë mbijetuar pa historitë e tyre. Shën Gjergji i Malit Athos shkroi se populli gjeorgjian nuk e mohoi kurrë Zotin e vërtetë që nga momenti kur e njohu Atë. Gjeorgjia Qiellore, kori i madh i Shenjtorëve Gjeorgjian, lavdëron Zotin në Mbretërinë e Qiellit me një zë të vetëm dhe të njësuar. Kushdo që studion historinë dhe reliket hagjiologjike të këtij kombi, bindet se lavdia e tij është e papërshkrueshme dhe e pashtershme. Askush nuk e di se sa u pastruan nga mëkatet e tyre në luftëra të pamëshirshme kundër armiqve të Krishtit. Nuk mund të numërohen as ata që ndriçuan shpirtrat e tyre në qelitë e ngrira, me lutje, agjërim dhe punë asketike. Vetëm Zoti i di emrat e të gjithë atyre asketëve të harruar nga historia, të cilët me përpjekje të përulura farkëtuan të ardhmen e kishës gjeorgjiane dhe të popullit të saj besnik. Oferta e tyre e heshtur mbështeti traditën, por edhe vazhdimësinë e një kulture të tërë të krishterë në Kaukaz. Festa e njëmbëdhjetë dhjetorit vjen për të nderuar pikërisht këta punëtorë të padukshëm të besimit. Shën Gjergji i Malit Athos regjistroi qartë qëndrimin shpirtëror të popullit të tij ndaj besimit dhe traditës orthodhokse. Ai shkroi se pasi gjeorgjianët njohën të vetmin Zot të vërtetë, ata kurrë nuk e mohuan Atë në asnjë mënyrë. Ai shtoi gjithashtu se populli i tyre asnjëherë nuk iu nënshtrua herezive që rrënuan herë pas here vendet e krishtera të Lindjes. Kjo dëshmi zbulon një ndërgjegje të rrënjosur thellë dhe një aderim të patundur ndaj së vërtetës së Ungjillit. Një frymë e ngjashme shpreh edhe vendimi i Sinodit kishtar të Ruisi Urbanisi, i cili shprehet në një fjalim prekës. Etërit deklarojnë se nuk do të largohen kurrë nga Kisha Katolike, e cila i lindi në shenjtëri dhe i rriti. Ata deklarojnë gjithashtu se nuk do ta tradhtojnë Ortodoksinë, mburrjen e tyre, të cilës i kanë qëndruar besnikë ndër shekuj. Ata e konsiderojnë një nder të madh të njohin Kishën si dëshmitare të vetë së Vërtetës dhe këtë vetëdije ua përcjellin brezave të ardhshëm. Marrëdhënia e besimtarëve gjeorgjianë me ortodoksinë është gurthemeli i jetës së tyre të përditshme. Është e pamundur të numërohen të gjithë emrat e të krishterëve që u ngritën nga Kisha tokësore e Gjeorgjisë në parajsë. Për më tepër, është e pamundur të përshkruhen të gjitha veprat e mrekullueshme që ata vetë kanë kryer gjatë jetës së tyre tokësore. Për këtë arsye, Kisha e caktoi njëmbëdhjetë dhjetorin si ditë të kujtimit të përbashkët të të gjithë këtyre shpirtrave të shenjtë. Atë ditë nuk nderohen vetëm ata Shenjtor Jeta e të cilëve është e njohur dhe e shënuar në tekstet e vjetra hagjiologjike. Nderohen edhe pothuaj treqind shenjtor të tjerë, emrat e të cilëve mbijetuan vetëm, pa na mbërritur historia e tyre. Devotshmëria e popullit gjeorgjian mund të shihet edhe nga një fakt shumë karakteristik i jetës së tyre të përditshme. Shumica e gjeorgjianëve janë emëruar pas një shenjtori që nderohet në këtë ditë të bekuar të dhjetorit. Kështu, secili i drejtohet me besim mbrojtësit të tij dhe i lutet që të ndërmjetësojë për të para Zotit. Me këtë mbledhje prekëse të të gjithë Shenjtorëve të saj, Kisha e Gjeorgjisë himnizon marshimin e saj të gjatë e të lavdishëm ndër shekuj.