Ο Νεομάρτυς Ιωάννης ο Βλάχος

Δεκαεπτά μόλις χρόνων, ένας νέος από αριστοκρατική οικογένεια της Βλαχίας προτίμησε τον θάνατο από την ατίμωση και την άρνηση του Χριστού στην Κωνσταντινούπολη. Δυόμισι ολόκληρα χρόνια μια Τουρκάλα χήρα τον πίεζε με κολακείες και απειλές να γίνει μουσουλμάνος και σύζυγός της, χωρίς ποτέ να λυγίσει. Ο Ιωάννης γεννήθηκε το χίλια εξακόσια σαράντα τέσσερα στην Ολτενία της σημερινής Ρουμανίας και ανατράφηκε με φόβο Θεού.

Οι γονείς του φρόντισαν να του μεταδώσουν την αγάπη για την πατρίδα και την πατρώα ορθόδοξη πίστη. Εκείνη την εποχή η Βλαχία κυβερνιόταν από ηγεμόνες, τους λεγόμενους βοεβόδες, που ήταν υποτελείς στον Σουλτάνο της Κωνσταντινούπολης. Ο βοεβόδας Μίχνεα επαναστάτησε εναντίον των Τούρκων, επειδή αδυνατούσε να καταβάλει τον υπέρογκο φόρο που του ζητούσαν.

Πέρασε στα τουρκικά εδάφη και προκάλεσε μεγάλες καταστροφές, σκοτώνοντας ή φυλακίζοντας πολλούς από τους εχθρούς του. Ο Σουλτάνος Μεχμέτ ο Τέταρτος αντέδρασε αμέσως και έστειλε ισχυρό στρατό Τούρκων και Τατάρων εναντίον του. Ο βοεβόδας αναγκάστηκε να υποχωρήσει και η Βλαχία βυθίστηκε στο αίμα και στον τρόμο της εκδίκησης.

Οι Τούρκοι και οι Τάταροι λεηλάτησαν τη χώρα, σκοτώνοντας πολλούς χριστιανούς και ρίχνοντας άλλους στις φυλακές χωρίς έλεος. Ανάμεσα στους αιχμαλώτους βρέθηκε και ο νεαρός Ιωάννης, παρά την ευγενική καταγωγή και τον πλούτο της οικογένειάς του. Καθώς οι στρατιώτες περνούσαν τον ποταμό Δούναβη με τους δεμένους αιχμαλώτους, ένας Τούρκος αξιωματικός πρόσεξε την εξαιρετική ομορφιά του νέου.

Τον αγόρασε ως δούλο με σκοτεινούς και αισχρούς σκοπούς, χωρίς να υπολογίσει την αντίσταση που θα συναντούσε. Όταν ο Αγαρηνός προσπάθησε να τον ατιμάσει, ο Ιωάννης αντιστάθηκε με σθένος και απέκρουσε τις επιθέσεις του. Ο στρατιώτης τον έδεσε σε ένα δέντρο, περιμένοντας να βρει την κατάλληλη ευκαιρία για να εκπληρώσει τις πονηρές επιθυμίες του.

Ο νεαρός φοβήθηκε σοβαρά για την τιμή και την αγνότητά του και σκέφτηκε να αμυνθεί με κάθε τρόπο. Μόλις παρουσιάστηκε η ευκαιρία, ο Ιωάννης κατάφερε να σκοτώσει τον Τούρκο και να γλιτώσει από την επικείμενη ατίμωση. Οι υπόλοιποι στρατιώτες όμως αντιλήφθηκαν το συμβάν και τον συνέλαβαν ξανά αμέσως, χωρίς καμία δυνατότητα διαφυγής.

Οι στρατιώτες έδεσαν τον νέο και τον μετέφεραν δεμένο στην Κωνσταντινούπολη, για να τον παραδώσουν στη χήρα του σκοτωμένου αξιωματικού. Εκείνη τον οδήγησε αμέσως ενώπιον του Βεζίρη, ο οποίος τον ανέκρινε αυστηρά για όσα είχαν συμβεί στον δρόμο. Ο Ιωάννης ομολόγησε με θάρρος την πράξη του και ο Βεζίρης τον παρέδωσε στη χήρα να τον μεταχειριστεί όπως ήθελε.

Στην αρχή η γυναίκα τον έκανε δούλο της και τον υποχρέωσε σε σκληρές υπηρεσίες μέσα στο σπίτι της. Βλέποντας όμως την ομορφιά και τη νεανική του χάρη, του υποσχέθηκε να του χαρίσει τη ζωή αν δεχόταν να γίνει μουσουλμάνος και σύζυγός της. Ο Άγιος Ιωάννης έκανε τον σταυρό του και προσευχήθηκε να τον κρατήσει ο Χριστός σταθερό στην ορθόδοξη πίστη.

Η γυναίκα δεν παραιτήθηκε και συνέχισε τις προσπάθειές της για δυόμισι ολόκληρα χρόνια, με κάθε δυνατό μέσο. Δοκίμασε υποσχέσεις, κολακείες, απειλές και πιέσεις, αλλά ο νεαρός αιχμάλωτος παρέμεινε ακλόνητος στην απόφασή του. Τελικά της δήλωσε καθαρά πως προτιμούσε να πεθάνει για τον Χριστό παρά να αλλαξοπιστήσει και να την παντρευτεί.

Η οργισμένη γυναίκα τον παρέδωσε τότε στον έπαρχο της πόλης, ο οποίος τον έριξε στη φυλακή με αυστηρές εντολές. Οι Τούρκοι τον υπέβαλαν σε φρικτά βασανιστήρια για αρκετές ημέρες, ελπίζοντας να τον λυγίσουν με τον πόνο και τον φόβο. Στο μεταξύ η μοχθηρή χήρα δεν σταματούσε τις προσπάθειές της να τον κολακεύσει και να τον πείσει να αρνηθεί τον Χριστό.

Ο νεαρός όμως έμενε σταθερός στην πίστη και στην αρετή, ενισχυμένος από τη δύναμη του Κυρίου Ιησού Χριστού. Βλέποντας οι Τούρκοι ότι κάθε προσπάθεια ήταν μάταιη, ζήτησαν από τον Βεζίρη να καταδικάσει τον μάρτυρα σε θάνατο. Ο έπαρχος έλαβε εντολή να εκτελέσει την απόφαση και οδήγησε τον νέο στο Παρμάκ Καπί, κοντά στο σκεπαστό παζάρι.

Εκεί τον απαγχόνισαν στις δώδεκα Μαΐου του χίλια εξακόσια εξήντα δύο, λίγο πριν συμπληρώσει το δέκατο όγδοο έτος της ηλικίας του. Το τίμιο λείψανό του εξαγοράστηκε μετά από τρεις ημέρες από ευλαβείς χριστιανούς και ενταφιάστηκε με τιμή. Έτσι ο Νεομάρτυς Ιωάννης έλαβε από τον Θεό τον αμάραντο στέφανο της δόξας και της αιωνιότητας.

I'll save this as `05_12_Άγιος_Ιωάννης_ο_Βλάχος_Ελληνικά_Καθαρά.