Ο Όσιος Συμεών ο Ξυπόλητος της Μονής Φιλοθέου

Στάθηκε μπροστά στον Τούρκο διοικητή της Εύριπας με αλυσίδες στα χέρια, ξυπόλητος και με ένα παλιό ράσο, καταδικασμένος να καεί ζωντανός στην πυρά. Όμως οι απαντήσεις του ήταν τόσο φωτισμένες, ώστε ο Αγιάν δεν μπόρεσε να επικυρώσει την καταδικαστική του απόφαση και τον άφησε ελεύθερο. Ο Όσιος Συμεών ήταν γιος ιερέα και από μικρός φλεγόταν από πόθο για τη μοναχική ζωή.

Σε ηλικία δεκαπέντε ετών τέθηκε υπό την πνευματική καθοδήγηση του Παχωμίου, επισκόπου Δημητριάδος της επισκοπής Λαρίσης. Εκείνος τον έκειρε μοναχό και τον χειροτόνησε ιεροδιάκονο, αναγνωρίζοντας τον ζήλο και την αγνότητα της ψυχής του. Επιθυμώντας αυστηρότερο μοναχικό αγώνα, ο νεαρός Συμεών αναχώρησε σύντομα για μια μονή κοντά στον Όλυμπο.

Έπειτα κατευθύνθηκε προς το Άγιον Όρος και κατέληξε στη Λαύρα του Οσίου Αθανασίου, όπου παρέδωσε τον εαυτό του σε σκληρότερη άσκηση. Με την ταπείνωση και την υπακοή του κέρδισε γρήγορα τον σεβασμό της αδελφότητας. Σε σύντομο χρονικό διάστημα τον χειροτόνησαν ιερομόναχο, διακρίνοντας μέσα του τη χάρη και την πνευματική ωριμότητα.

Έτσι ξεκίνησε μια πορεία αγιότητας που θα τον οδηγούσε από τα μοναστήρια του Άθω στα βουνά του Πηλίου. Από τη Λαύρα ο Όσιος Συμεών μετοίκησε στη μονή Φιλοθέου, όπου εντατικοποίησε τους θεάρεστους κόπους του και έγινε πρότυπο για όλη την αδελφότητα. Η αρετή και η διάκρισή του τον ανέδειξαν με ομόφωνη απόφαση των πατέρων ηγούμενο της μονής.

Όμως ο εχθρός του ανθρώπινου γένους δεν άργησε να σπείρει ζιζάνια ανάμεσα στους μοναχούς. Κάποιοι αδελφοί άρχισαν να παραπονιούνται ότι ο ηγούμενός τους ήταν υπερβολικά αυστηρός στις πνευματικές απαιτήσεις. Ο Όσιος Συμεών δεν θέλησε να υπερασπιστεί τον εαυτό του και άφησε στον Θεό την κρίση των πραγμάτων.

Εγκατέλειψε τη μονή και κατευθύνθηκε προς το όρος Φλαμούριον στο Πήλιο, αναζητώντας τη γνήσια ησυχία. Εκεί, μέσα στη σιωπή και τη μοναξιά, χωρίς στέγη και χωρίς φωτιά, ξεκίνησε νέους πνευματικούς αγώνες. Φορούσε παλιά ρούχα, σχεδόν δεν έτρωγε τίποτε και προσευχόταν ασταμάτητα, άλλοτε όρθιος και άλλοτε γονατιστός.

Έτσι πέρασε τρία ολόκληρα χρόνια, άγνωστος στους ανθρώπους και γνωστός μόνο στον Θεό. Ύστερα τον ανακάλυψαν κάποιοι θεοφιλείς άνθρωποι που περιπλανήθηκαν στα μέρη εκείνα. Συγκινήθηκαν βαθιά από τον τρόπο της ζωής του και τον παρακάλεσαν με δάκρυα να τους επιτρέψει να ζήσουν κοντά του.

Ο όσιος δέχτηκε με αγάπη τους πρώτους μαθητές, χωρίς να γνωρίζει τι μεγάλο μοναστικό κέντρο θα γεννιόταν. Μέσα σε επτά χρόνια, με τους κόπους και τον ζήλο του Οσίου Συμεών, οργανώθηκε στο Φλαμούριον μια ολόκληρη μοναστική κοινότητα. Οικοδομήθηκε ναός προς τιμήν της Αγίας Τριάδος, όπου ο ίδιος λειτουργούσε καθημερινά με βαθιά κατάνυξη.

Όταν η ζωή των αδελφών στην έρημη εκείνη μονή είχε πια ρυθμιστεί κατά Θεόν, ο σοφός εργάτης πήρε νέα απόφαση. Άφησε το ίδρυμά του και ξεκίνησε ιεραποστολικές περιοδείες, κηρύσσοντας τον λόγο του Θεού στην Ήπειρο, στη Θεσσαλία και στην Αθήνα. Με τις διδαχές και τις νουθεσίες του στήριζε όσους κλονίζονταν στην πίστη μέσα στις δύσκολες εκείνες εποχές.

Έβαζε στον δρόμο της σωτηρίας όσους είχαν παραστρατήσει και τους οδηγούσε με αγάπη πίσω στην Εκκλησία. Όσους ήταν ήδη σταθεροί στην πίστη τους έκανε ακόμα πιο δυνατούς και θαρραλέους. Δίδασκε σε όλους την αμοιβαία αγάπη και την πιστή συμμετοχή στη λατρεία τις Κυριακές και τις μεγάλες γιορτές.

Η παρρησία του ομολογητή κήρυκα ξεσήκωσε γρήγορα τη μανία των αντιπάλων του Χριστιανισμού. Στην πόλη της Εύριπας τον συκοφάντησαν στον τοπικό άρχοντα, τον Αγιάν, με βαριά κατηγορία. Ισχυρίστηκαν ότι είχε προσηλυτίσει έναν Τούρκο στη χριστιανική πίστη και ζήτησαν παραδειγματική τιμωρία.

Ο όσιος συνελήφθη αμέσως και καταδικάστηκε σε δημόσιο κάψιμο. Ο Θεός όμως δεν επέτρεψε να εκτελεστεί η άδικη εκείνη απόφαση των διωκτών του. Ο κατάδικος οδηγήθηκε στην ανάκριση με αλυσίδες, ξυπόλητος και ντυμένος μόνο με ένα παλιό φθαρμένο ράσο.

Φωτισμένος από το Άγιο Πνεύμα, απάντησε στον διοικητή με τόση σοφία, ώστε εκείνος δεν μπόρεσε να επιβάλει τη θανατική ποινή. Ο όσιος ελευθερώθηκε και συνέχισε με ζήλο τους πνευματικούς του αγώνες σε όλη την περιοχή. Επισφράγιζε το κήρυγμά του με θαύματα και θεραπείες ασθενών, που έδιναν δύναμη και ελπίδα στους πιστούς.

Πολλοί τότε τον ακολούθησαν και υποτάχθηκαν στην πνευματική του καθοδήγηση με βαθιά εμπιστοσύνη. Εκείνος δεχόταν τον καθένα με ανοιχτή αγκαλιά και τους ευλογούσε για τον μοναχικό βίο. Έπειτα τους έστελνε στο μοναστήρι του στο Φλαμούριον, για να ενταχθούν στην αδελφότητα.

Ο Όσιος Συμεών τελείωσε τη ζωή του στην Κωνσταντινούπολη, μακριά από το αγαπημένο του βουνό. Εκοιμήθη εν Κυρίω και τον ενταφίασε ο ίδιος ο Πατριάρχης στη Χάλκη, σε ναό αφιερωμένο στην Παναγία. Μετά από δύο χρόνια, οι μοναχοί του Φλαμουρίου αποφάσισαν να μεταφέρουν το ιερό λείψανό του στη μονή του.

Όταν άνοιξαν τον τάφο, ανεκλάλητη ευωδία πλημμύρισε τον χώρο και άρχισαν αμέσως θαυμαστές θεραπείες των πιστών.